Η φωτογραφία λέει ψέματα; Και εάν η φωτογραφία δεν λέει, μήπως λένε ψέματα οι φωτογράφοι; Σε αυτή την έκθεση τέσσερεις από αυτούς ανταγωνίζονται με την ιδέα της αναγνώρισης της λεπτής γκρίζας ή έγχρωμης γραμμής που χωρίζει την απεικόνιση της πραγματικότητας από την αναπαράστασή της. Τι είναι τελικά πραγματικότητα, μπορούμε να την περιγράψουμε με δικά μας λόγια, με δικές μας φράσεις; Υπάρχει πιθανότητα όλες οι περιγραφές να είναι ίδιες;
Έτσι λοιπόν οι φωτογράφοι χρησιμοποιώντας κώδικες από την προσωπική εκφραστική τους γλώσσα προσπαθούν να προσεγγίσουν την έννοια της πραγματικότητας, δημιουργώντας μια διαφορετική ερμηνεία των σκηνών που ξεδιπλώνονται μπροστά τους.
Ο Κώστας Ορδόλης περιγράφει τη σκληρή, σκοτεινή και δυσοίωνη πλευρά της φωτογραφίας, ο Δημήτρης Μυτάς δημιουργεί μια πιο χαρούμενη και παιχνιδιάρικη εικόνα της που γεμίζει με διάθεση για ζωή, ο Άκης Δέτσης εκφράζει την πιο συναισθηματική και ρομαντική πλευρά της, ενώ ο Βασίλης Γεροντάκος μιλάει για τις ψευδαισθήσεις που δημιουργούνται σε ένα ονειρικό ταξίδι μεταξύ ύπαρξης και απώλειας.
Ποιος είναι λοιπόν ο ρόλος της φωτογραφίας: Να λέει αλήθειες ή ψέματα; Μπορεί να μην είναι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Τα εργαλεία που οι φωτογράφοι χρησιμοποιούν για να κατασκευάσουν εικόνες πιθανόν να αποτελούν μια στρέβλωση της πραγματικότητας. Αλλά αυτή η στρέβλωση αντιπροσωπεύει μια πραγματικότητα που καθορίζεται από τις προσωπικές επιλογές οι οποίες συγκροτούν τη διαδικασία της δημιουργικής τους έκφρασης.Ο ρόλος πάντως της φωτογραφίας για αυτούς που συμμετέχουν σε αυτή την έκθεση είναι να υπηρετεί πιστά την ίδια τη φωτογραφία.
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
16°
