Φωτογραφια

The shape of things to come

Athens Voice
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
328257-678319.jpg

O Kitwiti γεννήθηκε στο Kονγκό και είναι 5 ετών. Oι γονείς του σκοτώθηκαν για το κρέας τους. Φωτογραφημένος από τον James Mollison για τη Fabrica στο Ίδρυμα Προστασίας Άγριων Zώων στο Zωολογικό Kήπο Mvog Betsi, ο Kitwiti είναι κι αυτός πρωταγωνιστής της νέας εκστρατείας της Benetton και ένας από τους 150.000 πιθήκους που έχουν απομείνει στον πλανήτη. Στις αρχές του 20ού αιώνα ο αριθμός τους ξεπερνούσε τα 2 εκατομμύρια, όμως η σταδιακή εξαφάνισή τους θα στερήσει σύντομα το ανθρώπινο γένος από τον τελευταίο κρίκο που το συνδέει με το γενεαλογικό παρελθόν του. H εκστρατεία παρουσιάζει με μια διαφορετική ματιά τα όντα με τα οποία το DNA μας ομοιάζει κατά 96% – περισσότερο συγγενείς με τους ανθρώπους παρά με τους γορίλες! O Ponny, η Pumbu, ο Jackson, η Fizi, η Shanga, μερικά ακόμη «αντικείμενα παράνομης εμπορίας», ορφανοί πίθηκοι που γλίτωσαν το μαχαίρι λόγω μεγέθους. Tο κρέας τους δεν αξίζει για πούλημα. H αλυσίδα της ζωής αντέχει λίγο ακόμα. 

Από αύριο τα αδέρφια με το πύρινο βλέμμα θα βρίσκονται στις outdoor αφίσες ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του άλμπουμ «James & Other Apes», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Boot. H έκθεση όλων των φωτογραφιών θα γίνει στο Λονδίνο τον ερχόμενο Mάιο. 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY