Φωτογραφια

Eleanor: Τα γυμνά του Harry Callahan

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
318991-627783.jpg
Harry Callahan

Eπιλογές

Ηκαλύτερη συνθήκη για έναν φωτογράφο είναι όταν έχει μπροστά απο τον φακό την μούσα του. Η δημιουργία και ο πληθωρικός έρωτας συνήθως πάνε μαζί. Οι καλλιτέχνες ονομάζουν μούσες τους έρωτές τους, γιατί επιδρούν με έναν τρόπο απρόβλεπτο στη σκέψη τους. Μερικά απο τα πιο αριστουργηματικά δείγματα της τέχνης έχουν παραχθεί απο τον συντονισμό αυτών.

Η Eleanor υπήρξε σύζυγος και μούσα του φωτογράφου Harry Callahan για 63 χρόνια. Γνωρίστηκαν το 1933 σε ένα ραντεβού στα τυφλά, όταν και οι δύο εργάζονταν στο Detroit για την Chrysler. Τρία χρόνια μετά παντρεύτηκαν όταν ο Harry παράτησε το κολέγιο κυρίως γιατί του έλειπε να βρίσκεται μαζί της.

Την φωτογράφισε με πάθος, με κάθε τρόπο και σε κάθε του δημιουργική φάση. Τόσο που μπορεί κάποιος να παρατηρήσει το θαυμάσια πολυεπίπεδο έργο του μόνο απο τις φωτογραφίες της Eleanor. Aπο καθαρά γυμνά μέχρι διπλοεκθέσεις και αφαιρετικόυς πειραματισμούς, αγάπησε και παρατήρησε κάθε εκατοστό του κορμιού της και της προσωπικότητάς της.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY