Φωτογραφια

Η καλύτερη φωτογραφία μου: Πέτρος Νικόλτσος

Έλληνες φωτογράφοι ανθολογούν τη δουλειά τους και μιλούν για αυτή.

karathanos.jpg
Δημήτρης Καραθάνος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
18206-46102.jpg

Eπιλογές

Η καλύτερη φωτογραφία του Πέτρου Νικόλτσου

«Δεν είναι μια εικόνα εμβληματική. Είναι όμως μια λήψη που διαθέτει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία που βρίσκει κανείς στις φωτογραφίες μου. Είναι ασπρόμαυρη. Είναι ένα στιγμιότυπο όπου υπονοείται κάποια απλή αφήγηση. Περιέχει ένα από τα αγαπημένα μου θέματα: Μια μόνη νεαρή γυναίκα. Το παραδέχομαι, φωτογραφίζω συχνά κορίτσια ερήμην τους. Είμαι ένας ηδονοβλεψίας, ένας ματάκιας. Οι εικόνες μου όμως δεν είναι πρόστυχες. Είναι λοξές ματιές σε σκηνές ακατέργαστης αστικής ομορφιάς».

«Η συγκεκριμένη τραβήχτηκε το καλοκαίρι του 2010 σε ένα πάρκο στο Παρίσι. Τι μπορεί να διαβάζει αυτό το κορίτσι και άραγε θα μάθει ποτέ ότι έμεινε για πάντα παγωμένη σε αυτή την εικόνα;»

*Ο Πέτρος Νικόλτσος φωτογραφίζει από τα 15. Έμαθε τον κόσμο της φωτογραφίας στην βιβλιοθήκη του Φωτογραφικού Κύκλου, όταν αυτή βρισκόταν στην οδό Τσακάλωφ στην Αθήνα, και τα μυστικά της τέχνης δίπλα στον καθηγητή John Brooks και τους φωτογράφους του πρακτορείου Magnum Νίκο Οικονομόπουλο και Jim Goldberg. Από το 2008 οι εικόνες του φιλοξενούνται στις σελίδες του περιοδικού SOUL. Έχει κάνει βιβλία με τον Στέφανο Τσιτσόπουλο και την Σώτη Τριανταφύλλου.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY