Αρχιτέκτονας ή φωτογράφος; Τι διαλέγεις και γιατί;
Αυτό που έχω σπουδάσει είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και μάλιστα με ειδίκευση στην ανακαίνιση και αποκατάσταση των κτιρίων. Η αρχιτεκτονική είναι μια ευρύτερη έννοια η οποία αποτελείται απο πολλές τέχνες και ασχολούμαι με πάθος με ο,τι περιλαμβλάνει. Ενα μεγάλο της κομμάτι είναι και η φωτογραφία.
Drone ή κλασσική φωτογραφία; Γιατί;
Ακόμα και πριν την χρήση του drone οι λήψεις μου περιείχαν χαρακτηριστικά των αρχιτεκτονικών λήψεων. Τα σημεια φυγής, η χρήση της γεωμετρίας, οι κατοψικές και συμμετρικές λήψεις χαρακτηρίζουν τις φωτογραφίες μου. Η οπτική μου και ο τρόπος μου δεν αλλάζουν με βάση το μέσο που χρησιμοποιώ. Πάντως η αλήθεια είναι πως το drone σου δίνει κάποιες παραπάνω δυνατότητες, όπως λήψεις απο διάφορετικα υψόμετρα, διαφορετικές γωνίες, δύσβατες και απρόσιτες περιοχές.
Είναι πιο ωραία η ζωή όταν τη βλέπεις σε κάτοψη;
Όλα έχουν μια γεωμετρικότητα όταν τα βλέπεις απο ψηλά και με γοητεύει πολύ να φωτογραφίζω έτσι την πραγματικοτήτα γύρω μου.
Πού διάλεξες να τραβήξεις την πρώτη σου αεροφωτογραφία;
Για πρώτη φορά επέλεξα να πετάξω μακριά απο τον κόσμο και την φασαρία της πόλης πάνω απο τα υπέροχα νερά του Ρακοπόταμου.
Ποιο είναι το ωραιότερο ελληνικό spot για να τραβήξεις με drone;
Οπως ανέφερα και πριν όλα δείχνουν ποιο όμορφα απο ψηλά. Οι ομορφιές της Ελλάδας είναι ανεξάντλητες, αλλά το μέρος που μέχρι στιγμής με συγκλόνησε πραγματικά ήταν οι βράχοι των μετεώρων. Είναι εντυπωσιακό το να βλέπεις μέσα απο την οθόνη του drone πλάνα απο αυτό το γεωμορφολογικό φαινόμενο.
Σε ποιο σημείο του πλανήτη θα ήθελες να πατήσεις το κουμπί της μηχανής σου;
Το βόρειο Σέλας, τα παγωμένα τοπία της Ανταρκτικής, η ρόζ λίμνη Hillier στην Αυστραλία, η έρημος της Σαχάρας και οι καταρράκτες του Νιαγάρα είναι μόνο μερικά απο τα σημεία τα οποία θα ήθελα να φωτογραφήσω.
Την εποχή του ίντερνετ/ινσταγκραμ μπορεί οποιαδήποτε να γίνει φωτογράφος;
Αν υποθέσουμε πως και έγω ξεκίνησα να φωτογραφίζω χωρίς να έχω σπουδάσει φωτογραφία και χωρίς να έχω εξόπλισμο, τότε υποθέτω πως η απάντηση αύτη υπόκειται στην αντικειμενική αντίληψη του καθενός.
Άνθρωποι, καταστάσεις, τοπία, τέχνη...τι κυρίως αποτελεί πηγή έμπνευσης για σένα;
Κυρίαρχα θέματα των φωτογραφιών μου είναι η αρχιτεκτόνικη, το αστικό και φυσικό τοπίο, πάντα με την ανθρωπίνη παρουσία τονίζοντας την κλίμακα του βασικού θέματος που φωτογραφίζω.
Σύστησέ μας το κορίτσι που βλέπουμε να κάνει μπάνιο στη φωτογραφία του εξωφύλλου μας
Το κορίτσι της φωτογραφίας είναι η δίδυμη αδερφή μου (Νάνσυ), που άποτελει για μένα τη βασική ανθρώπινη παρουσία στις λήψεις μου.
Τι τίτλο έχει η φωτογραφία του εξωφύλλου μας και με τι τεχνική έχει τραβηχτεί.
“Η ζωή μιας γοργόνας” είναι ο τίτλος για αυτή την αεροφωτογραφία και αποτέλει μια ξεκάθαρη απεικόνιση της καλοκαιρινής Ελλάδας
Ο Κωνσταντίνος Σπαθής γεννήθηκε το 1984 στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Σπούδασε Ανακαίνιση και Αποκατάσταση Κτιρίων στο ΑΤΕΙ Πάτρας και Αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στον Βόλο. Πέρα από την ενασχόλησή του με την αρχιτεκτονική και τις κατασκευές, μεγάλο του πάθος είναι η φωτογραφία. Η οπτική που έχει προκύψει από το συνδυασμό των δύο αυτών τεχνών έχει ένα μοναδικό αποτέλεσμα με καταπληκτικές φωτογραφίες που μπορείτε να δείτε στη σελίδα του στο Ιnstagram (@spathumba).
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
