Σε μια συνέντευξή της, το 2010, η φωτογράφος Martine Franck μάς εκμυστηρεύτηκε το πώς έγινε η πρώτη επαφή με τον μετέπειτα συζυγό της και διάσημο ιδρυτή του Magnum, Henri Cartier-Bresson: «Θέλω να έρθω να δω τα κοντάκτ σου, Μαρτίν...» είπε ο Bresson, προφανώς με τρόπο που έδειχνε ερωτικό ενδιαφέρον.
Τα αισθήματα και των δύο ήταν αναμφισβήτητα αμοιβαία. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1970, με τη Franck να γίνεται η δεύτερη και τελευταία σύζυγός του. Και ενώ ο Bresson ήταν 30 χρόνια μεγαλύτερός της, έμειναν μαζί μέχρι και το θάνατό του το 2004. Η Franck πέθανε το 2012.
Ο δικός τους γάμος ήταν μια ευτυχής συνεύρεση καρδιάς και μυαλού. Οι δυο τους ήταν ταλαντούχοι φωτογράφοι και έντονοι παρατηρητές του κόσμου. Εάν το συνολικό έργο του Cartier-Bresson ήταν το αποτέλεσμα –από ό, τι φαίνεται στις περισσότερες φωτογραφίες του– της αποφασιστικής στιγμής, η Franck είχε μια πιο «ήσυχη» προσέγγιση, όπως υποστηρίζουν αρκετοί μελετητές. Αγαπούσε τους δρόμους, τη ζωντάνια της καθημερινότητας και της άρεσε που εργαζόταν στο περιθώριο – φωτογράφιζε απομονωμένες κοινότητες σε νησιά αλλά και πορτραίτα διάσημων δημιουργών, όπως ο Marc Chagall και ο Seamus Heaney.
Ωστόσο, μέσα από την κομψότητα της αισθητικής τους, συχνά αλληλοφωτογραφίζονταν με απότέλεσμα να έχουμε εμείς σήμερα πορτραίτα τους που μας δίνουν μια εικόνα της αναμεταξύ τους σχέσης
Και αν κάποτε η Franck δήλωσε στην Daily Telegraph ότι οι δυο τους σπάνια συζητούσαν για τη φωτογραφία, η χαρά που έπρεπε να ένιωθαν όταν έστρεφαν το φακό τους ο ένας προς τον άλλον είναι άμεσα εμφανής από τα πορτραίτα τους, τα οποία και παραθέτουμε στο άρθρο.
Βλέπουμε ένα ισορροπημένο πλάνο της Franck στη Βενετία σαν να περιμένει ένα τρένο, έναν καλοντυμένο Cartier-Bresson να κάθεται σε ένα κιγκλίδωμα στην Ελβετία, και άλλες εικόνες που μαρτυρούν τον τρόπο που έβλεπε ο ένας τον άλλον.
Αυτές οι όμορφες φωτογραφίες μάς υπενθυμίζουν το πόσο οι δύο τους ήταν εξαιρετικά ταλαντούχοι και ταυτόχρονα διαφορετικοί στη φωτογραφική τους προσέγγιση. Παρόλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία του χαρακτήρα τους γίνεται σαφές πως η κοινή τους ζωή υπήρξε πραγματικά εξαιρετική.
Η Martine στο σπίτι τους στη Γαλλία το 1994
Στις Άλπεις ενώ ζωγραφίζει το 1976
Η Martine, στην Ελβετία το 1984
Ο Bresson στην Ιταλία το 1971
Στιγμές χαλάρωσης το 1975
Στη Ζυρίχη το 1970
Η Martine το 1986
Ο γάτος τους, ο Οδυσσέας, και η σκιά της Martine το 1989
Martine 1967
Στη Νορμανδία το 1970
Πηγή: www.ifocus.gr Iστοσελίδα με θέμα τη φωτογραφία
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
14°
Η Martine στο σπίτι τους στη Γαλλία το 1994
Στις Άλπεις ενώ ζωγραφίζει το 1976
Η Martine, στην Ελβετία το 1984
Ο Bresson στην Ιταλία το 1971
Στιγμές χαλάρωσης το 1975
Martine 1967
Στη Νορμανδία το 1970
