Η έκθεση «Botanical Relics: chapter II» της Αλεξίας Ψαραδέλη διαμορφώνει έναν χώρο όπου η φθορά, η μνήμη και η μεταμόρφωση συνυπάρχουν
Στο δεύτερο κεφάλαιο της ενότητας Botanical Relics, η Αλεξία Ψαραδέλη συνεχίζει την έρευνά της γύρω από τη μνήμη των φυτών και τη σχέση τους με τον χώρο, μετατοπίζοντας αυτή τη φορά το ενδιαφέρον από τη συλλογή στη σύνθεση. Η νέα ατομική της έκθεση Botanical Relics: chapter II που εγκαινιάζεται τη Παρασκευή 31 Ιουλίου στις 19:00 και φιλοξενείται στο Παλαιό Σχολείο του Κάστρου της Σίφνου έως τις 7 Αυγούστου 2026, παρουσιάζει ένα σύνολο έργων όπου φυτικά θραύσματα, ύφασμα, κέντημα, πέτρα και μέταλλο συνυπάρχουν σε ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στο φυσικό και το ανθρώπινο, το εύθραυστο και το ανθεκτικό.
Κεντρικό έργο της έκθεσης αποτελεί το Orbituaries (Νεκρολογίες σε τροχιά), μια μεγάλη εκτύπωση σε ύφασμα που συγκροτείται από βοτανικές συνθέσεις φυτών της Σίφνου και της Αθήνας που βρίσκονται σε μια αέναη τροχιά. Η διαφάνεια του υφάσματος και οι μεταβολές του φυσικού φωτός μεταμορφώνουν διαρκώς την εικόνα, ενεργοποιώντας διαφορετικές εμπειρίες θέασης μέσα στον χρόνο. Γύρω από το έργο αναπτύσσονται οι ενότητες De-compositions (Από-συνθέσεις), Botanical Relics (Βοτανικά θραύσματα) και οι εγχάρακτες Ευχές, δημιουργώντας ένα σύνολο που προσεγγίζει το φυτικό στοιχείο ως φορέα μνήμης και καταγραφής.
Αλεξία Ψαραδέλη, Απο-συνθέσεις, 2026, κέντημα σε χαρτί, 33x45 cm
Αλεξία Ψαραδέλη, Απο-συνθέσεις, 2026, κέντημα σε χαρτί, 33x45 cm
Όπως σημειώνεται στο κείμενο της έκθεσης, «τα αποξηραμένα φύλλα λειτουργούν ως επιφάνειες καταγραφής», αποκτώντας μέσα από τη διαδικασία επεξεργασίας και ραψίματος μια δεύτερη, εύθραυστη ζωή. Οι χειρονομίες της σύνδεσης, της φροντίδας και της επανασύνθεσης διατρέχουν το σύνολο των έργων, ενώ η χρήση υλικών όπως η σιφνέικη πέτρα και τα υφασμάτινα θραύσματα παραπέμπει τόσο στο φυσικό όσο και στο καθημερινό, οικιακό τοπίο.
Η έκθεση Botanical Relics: chapter II διαμορφώνει έναν χώρο όπου η φθορά, η μνήμη και η μεταμόρφωση συνυπάρχουν, προτείνοντας μια διαφορετική εμπειρία του χρόνου — τον αργό χρόνο της φύσης. Μέσα από αυτή τη συνθήκη, η Ψαραδέλη μάς καλεί να αφουγκραστούμε τη νοημοσύνη της φύσης (ΝΙ / natural intelligence) ως αντίβαρο στις τεχνολογικές αφηγήσεις του παρόντος.
Η Αλεξία Ψαραδέλη(1991) είναι εικαστικός, με έδρα την Αθήνα. Με υλικά ύφασμα, πηλό και videoperformance δημιουργεί εγκαταστάσεις-αφηγηματικούς χώρους όπου πραγματεύεται έννοιες όπως η μνήμη, η θηλυκότητα και η οικολογία. Ως αποφοίτος της ΑΣΚΤ(2014) συνέχισε τις σπουδές της στο Edinburgh College of Art (2015-2016) με υποτροφία του ιδρύματος Ωνάση, λαμβάνοντας και την υποτροφία Andrew Grant Bequest. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και τη Σκωτία. Το 2023-2024 παρουσίασε τις ατομικές εκθέσεις “Μήρες” στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα και “Μήρες των Κυκλάδων” στο Πολιτιστικό Κέντρο Αρτεμώνα στη Σίφνο, γλυπτικό έργο που πραγματεύεται τη μετατροπή της γυναικείας φύσης σε δομικό υλικό και την έννοια της γυναικείας θυσίας από τη βαλκανική λαογραφία έως σήμερα. Το εν εξελίξει πρότζεκτ “Botanical Relics” διερευνά φυτικά θραύσματα αστικών και φυσικών οικολογιών ως φορείς ανθρώπινων και μη ανθρώπινων ιστοριών. Το πρώτο κεφάλαιο παρουσιάστηκε στο Παλαιό Σχολείο του Κάστρου το καλοκαίρι του 2025. Έργα της υπάρχουν σε ατομικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Πληροφορίες Εγκαίνια: 31 Ιουλίου 2026 στις 19:00
Finissage: 7 Αυγούστου 2026 στις 19:00
Διάρκεια: 31.07.2026- 07.08.2026
Χώρος: Παλαιό Σχολείο του Κάστρου, Σίφνος
Ωράριο λειτουργίας έκθεσης: Καθημερινά 12:00-14:00 & 19:00 – 22:00
Επικοινωνία: τηλ:+30 6945139225 / email: psaradelialexia@gmail.com
Με την υποστήριξη του Σωματείου “Οι Φίλοι του Κάστρου της Σίφνου”
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
17°
