Η Τίλντα Σουίντον έρχεται στο Onassis Ready με μία αυτοβιογραφική performance - Θα αφηγηθεί τη ζωή της σε 6 συναντήσεις με το κοινό
Η Τίλντα Σουίντον, μαζί με τον διάσημο επιμελητή μόδας Ολιβιέ Σαγιάρ, σε 6 συναντήσεις με το κοινό αφηγείται τη ζωή της μέσα από μια εκλεκτική συλλογή ρούχων. Η δημιουργός σε ένα αυτοβιογραφικό ταξίδι, θα ξετυλίξει οικογενειακά κειμήλια, φορέματα με τα οποία απαθανατίστηκε σε κόκκινα χαλιά, κοστούμια από ταινίες και προσωπικά αντικείμενα.
Η Τίλντα Σουίντον, στο πλαίσιο της έκθεσης της Ongoing στο Onassis Ready, συναντιέται με το αθηναϊκό κοινό από τις 16 έως τις 19 Μαΐου. Στην performance A Biographical Wardrobe - Μια βιογραφική γκαρνταρόμπα, η Σουίντον και ο Σαγιάρ ζωντανεύουν τη συλλογή της. Ο διακεκριμένος ιστορικός μόδας, επιμελητής και διευθυντής μουσείων Ολιβιέ Σαγιάρ είναι γνωστός για τις πρωτοποριακές παρουσιάσεις μόδας που πραγματοποιεί. Ο Σαγιάρ και η Σουίντον έχουν συνεργαστεί σε αρκετές τέτοιες παρουσιάσεις, με τη Σουίντον να αναλαμβάνει τον ρόλο του ζωντανού «βάθρου» ή θεμελίου. Στην performance A Biographical Wardrobe, ο Σαγιάρ και η Σουίντον αφηγούνται από κοινού την ιστορία της προσωπικής γκαρνταρόμπας της, η οποία περιλαμβάνει ρούχα που φορούσαν οι πρόγονοί της και αμέτρητα κοστούμια και σύνολα που έχει φορέσει σε ταινίες και σε δημόσιες εκδηλώσεις αλλά και συνεχίζει να φοράει στην προσωπική της ζωή.
Η Τίλντα Σουίντον έρχεται στο Onassis Ready με μία αυτοβιογραφική performance
Ποια είναι η Τίλντα Σουίντον
Η Τίλντα Σουίντον έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με τον σκηνοθέτη Ντέρεκ Τζάρμαν το 1985, στην ταινία Caravaggio [Καραβάτζο]. Η δεύτερη ταινία της ήταν το Friendship’s Death [Ο θάνατος της φιλίας] του Peter Wollen. Με τον Τζάρμαν έκαναν επτά ταινίες μαζί (από τις συνολικά έντεκα μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη), ανάμεσά τους τις The Last of England, The Garden, War Requiem, Edward II [Εδουάρδος ο Β΄, για την οποία η ίδια κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας] και Wittgenstein, μέχρι τον θάνατο του Τζάρμαν το 1994. Η Τίλντα Σουίντον έγινε ευρύτερα γνωστή το 1992 χάρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην ταινία Orlando, σε σκηνοθεσία της Sally Potter, η οποία ήταν βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Virginia Woolf.
Έχει αναπτύξει διαρκείς κινηματογραφικές σχέσεις στον χρόνο με σκηνοθέτες όπως ο Τζιμ Τζάρμους, μεταξύ άλλων σε ταινίες όπως οι Broken Flowers [Τσακισμένα λουλούδια], Only Lovers Left Alive [Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί] και The Dead Don’t Die [Οι νεκροί δεν πεθαίνουν], οι Joel και Ethan Coen (Hail, Caesar! [Χαίρε, Καίσαρ!]), η Lynne Ramsay (We Need to Talk About Kevin [Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν]), ο Λούκα Γκουαντανίνο (Io sono l'amore [Είμαι ο έρωτας], A Bigger Splash [Κάτω από τον ήλιο], Suspiria), η Τζοάνα Χογκ (The Souvenir, 1ο και 2ο μέρος) και ο Bong Joon Ho (Snowpiercer και Okja). Η Τίλντα Σουίντον δούλεψε επίσης με τον Ούγγρο μαιτρ του κινηματογράφου Béla Tarr (The Man from London [Ο άνθρωπος απ’ το Λονδίνο]) και έπαιξε στην κωμωδία Trainwreck [Κατακούτελα] της Amy Schumer, σε σκηνοθεσία του Judd Apatow, η οποία έλαβε εγκωμιαστικές κριτικές. Το 2020 έκανε την ταινία The Human Voice [Ανθρώπινη φωνή] με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Βραβεύτηκε τόσο από την αμερικανική (Όσκαρ) όσο και από τη βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (BAFTA) με το βραβείο Β΄ Γυναικείου Ρόλου το 2008 για την ερμηνεία της στην ταινία Michael Clayton [Μάικλ Κλέιτον] του Tony Gilroy.
Το 2020 τιμήθηκε με υποτροφία από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και με Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας για το σύνολο του έργου της.
Το 2022 εμφανίστηκε στην ταινία του George Miller, Three Thousand Years of Longing [Τρεις χιλιάδες χρόνια προσμονής], με γυρίσματα στην Αυστραλία πλάι στον Idris Elba, συνεργάστηκε για πέμπτη φορά με τον Wes Anderson, στην ταινία Asteroid City, και για τρίτη φορά με την Τζοάνα Χογκ στο The Eternal Daughter. Πιο πρόσφατες εμφανίσεις της είναι στο The End του Joshua Oppenheimer (2024), στην κωμωδία μεγάλου μήκους του Julio Torres, Problemista (2023), και στην ταινία του David Fincher, The Killer (2023) για το Netflix.
Τον Φεβρουάριο του 2025, η Τίλντα Σουίντον βραβεύτηκε με την τιμητική Χρυσή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου (Berlinale).
Η Τίλντα Σουίντον είναι μητέρα διδύμων και ζει στα Χάιλαντς της Σκοτίας.
Ο Ολιβιέ Σαγιάρ (γενν. 1967, Πονταρλιέ) είναι ένας από τους κορυφαίους ιστορικούς και επιμελητές μόδας της Γαλλίας και ήταν επικεφαλής του τμήματος μόδας στο Musée des Arts Décoratifs (Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών) στο Παρίσι. Ο Σαγιάρ έχει επιμεληθεί εκθέσεις στο Musée de la Mode στο Παρίσι και τη Μασσαλία, στο Musée Bordelle και στο Victoria & Albert Museum στο Λονδίνο. Συνεργάστηκε με την Tilda Swinton στη ζωντανή παρουσίαση/έκθεση τέχνης “The Impossible Wardrobe” [Η αδύνατη γκαρνταρόμπα] στο Palais de Tokyo (2012), μεταξύ άλλων με ενδύματα που είχαν φορέσει η Μαρία Αντουανέτα και ο Ναπολέων. Έναν χρόνο αργότερα, ο Σαγιάρ δημιούργησε ζωντανά ένα κοστούμι για τη Σουίντον στο “Eternity Dress” (2013). Η πιο κινηματογραφική τους παρουσίαση είναι το “Embodying Pasolini” («Ενσαρκώνοντας τον Παζολίνι», 2022–2025), στο οποίο η Σουίντον φοράει κοστούμια από τις ταινίες του Ιταλού σκηνοθέτη.
Έχει συγγράψει πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα “Histoire idéale de la mode contemporaine: Les plus beaux défilés de 1971 à nos jours” (Textuel, 2009) και “Le Bouquin de la mode” (Robert Laffont, 2019), και έχει διοργανώσει σημαντικές εκθέσεις: “Yohji Yamamoto: Juste des vêtements”, “Christian Lacroix: Histoires de Mode” στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού, “Azzedine Alaïa” και “Jeanne Lanvin” στο Palais Galliera, “Madame Grès, la couture à l’œuvre” και “Balenciaga, l’œuvre au noir” στο Musée Bourdelle και “Le musée éphémère de la mode” στο Palazzo Pitti της Φλωρεντίας. Το 2005 τιμήθηκε με το βραβείο Villa Kujoyama στο Κιότο.
Άλλες του περφόρμανς περιλαμβάνουν τα πρότζεκτ “Models Never Talk”, “Sur-exposition” με τη Charlotte Rampling και “Couture essentielle”. Συνολικά, τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει παρουσιάσει περίπου τριάντα παραστάσεις. Το 2018 ίδρυσε τη Moda Povera, μια επιχείρηση σχεδιασμού ρούχων, στην οποία επικρατεί ένας ποιητικός, επιτελεστικός και παιδαγωγικός χαρακτήρας, όπου κοινά και απλά ενδύματα αποκτούν αίγλη μέσα από τις γνώσεις και τις τεχνικές της υψηλής ραπτικής.
Συνεργασίες Olivier Saillard και Tilda Swinton:
“The Impossible Wardrobe” (2012)
“Eternity Dress” (2013)
“Cloakroom – Vestiaire obligatoire” (2014)
“Sur-exposition” (και με τη Charlotte Rampling, 2016)
“Embodying Pasolini” (2022)
"A Biographical Wardrobe" (2025)
Η έκθεση «Κ. ή ο συλλογικός τρόμος του ατομικού» από το Ίδρυμα Η Άλλη Αρκαδία ξεκίνησε το ταξίδι της στην Αθήνα το 2024 και θα παρουσιαστεί τον Μάιο στο Clam Gallas Palace
17°
