Inhabiting: Μια έκθεση μας καλεί να ξαναδούμε πώς κατοικούμε τον κόσμο γύρω μας
Πώς ένας άγνωστος χώρος μετατρέπεται σε οικείο μέσω της κατοίκησης; Με ποιον τρόπο οι χώροι είναι ικανοί να δημιουργούν δίκτυα; Σε αντίθεση με την «κατοικία» που αναφέρεται στο φυσικό κέλυφος ή τον τόπο διαμονής, η «κατοίκηση» παραπέμπει σε μια ενεργή, βιωματική και κοινωνική διαδικασία ενεργοποίησης του χώρου. Στην αγγλική γλώσσα, η έννοια περιλαμβάνει το habitus –σύμφωνα με τον Bourdieu, ένα σύστημα εσωτερικών προδιαθέσεων– αλλά και το habitat, το περιβάλλον όπου διαμορφώνονται σχέσεις και εμπειρίες.
Η έκθεση Inhabiting εστιάζει σε αυτήν την έννοια, διερευνώντας μορφές καθημερινής χωρικής συνύπαρξης και πρακτικής που μετατρέπουν την πόλη σε πεδίο υποδοχής του κοινωνικού. Μέσα από έργα όπως βίντεο-εγκαταστάσεις, διαδραστικά περιβάλλοντα, terrariums, ζωγραφικά και γλυπτικά έργα, αρχειακό υλικό και ψηφιακές εκτυπώσεις, οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες εξετάζουν ατομικές και συλλογικές εμπειρίες χώρου, αποκαλύπτοντας τις κοινωνικές τους διαστάσεις.
Μαριλία Κολυμπίρη, Communal meals, 2025, 16-panel painting, oils on canvas, 160x160 cm
Η έκθεση στρέφεται στα κοινά και στον δημόσιο χώρο, δίνοντας έμφαση στη συνύπαρξη όχι μόνο ανθρώπων, αλλά και διαφορετικών ειδών ζωής μέσα στον πολεοδομικό ιστό. Οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν νέα έργα που αγγίζουν τις θεματικές τόσο μέσω της χωρικής και αρχιτεκτονικής τους διάστασης, όσο και μέσα από την παράδοση ή εννοιολογικές προσεγγίσεις, δημιουργώντας άυλες σχέσεις ανάμεσα σε αυτό που ήδη υπάρχει και σε αυτό που είναι πιθανό να υπάρξει.
Όπως επισημαίνει η επιμελήτρια της έκθεσης, ο Χένρι Λεφέβρ ήδη από το 1977 μιλούσε για την παρουσία των σωμάτων στον αστικό χώρο, περιγράφοντας την πόλη ως έναν δυναμικά μεταβαλλόμενο κοινωνικό χώρο, ο οποίος μετασχηματίζεται παράλληλα με την κοινωνία. Τόνισε ότι αυτοί οι μετασχηματισμοί δεν είναι παθητικά αποτελέσματα, αλλά βασίζονται σε άμεσες σχέσεις ανάμεσα σε άτομα και ομάδες που συνθέτουν τον κοινωνικό ιστό.
Μαρίνα Παπαδάκη, For the Birds! The flags of coexistence, 2025, installation, digital print on fabric
Στο πλαίσιο της έκθεσης, και ως προετοιμασία, πραγματοποιήθηκαν από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο επισκέψεις στα στούντιο των καλλιτεχνών, με στόχο τη δημιουργία ενός κοινού πεδίου ανταλλαγής ιδεών και τη σύναψη πολιτισμικών δεσμών. Επιπλέον, ως μέρος μιας ολιστικής προσέγγισης, διοργανώθηκε κοινοτικό γεύμα, όπου οι συμμετέχοντες μοιράστηκαν προσωπικές ιστορίες, μνήμες και βιώματα που σχετίζονται με την τροφή και την πράξη της κοινής συνύπαρξης.
Ένα από τα προγράμματα εξωστρέφειας και διεθνούς παρουσίας του μουσείου φέρνει επιμελητές από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να γνωρίσουν την σύγχρονη τέχνη της χώρας μας
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
17°
