«Old Timber To New Fires»: Ο Τάσσος Τριανταφύλλου επιλέγει και παρουσιάζει τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της 30ετούς καλλιτεχνικής διαδρομής του
Ένας στίχος από το ποίημα του T. S. Eliot, «Four Quarters – Part 2: East Coker», που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «παλιά ξυλεία για καινούριες φωτιές», δανείζει τον τίτλο της αναδρομικής έκθεσης του εικαστικού καλλιτέχνη Τάσσου Τριανταφύλλου.
Όταν κλείνει ένας κύκλος, αυτομάτως, ένας άλλος ανοίγει… Ο Τάσσος Τριανταφύλλου κάνει μια επιλογή των πιο αντιπροσωπευτικών έργων του για να μας «αφηγηθούν» την 30χρονη εικαστική «περιπέτεια» του, υπό τη «σκηνοθετική» ματιά και «ενορχήστρωση» του έμπειρου, Γαβρίλου Μιχάλη.
Στην έκθεση «Old Timber To New Fires» στο ΠΕΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ, παρουσιάζονται πάνω από 20 έργα, γλυπτά και επίτοιχα, διαφόρων διαστάσεων, της περιόδου: μέσα δεκαετίας 1980 - 2017 και από υλικά όπως είναι το φυσικό κερί, το ακατέργαστο βαμβάκι, το κάρβουνο, το ξύλο από τις γνωστές μας περσίδες των παλαιών παντζουριών, κ.ά. Ορισμένα από τα έργα παρουσιάζονται σε έκθεση για πρώτη φορά.
Σας περιμένουμε στην έκθεση του Τάσσου Τριανταφύλλου
OLD TIMBER TO NEW FIRES
«Στην ηρεμία και στην ησυχία της φύσης οργανώνεται καλύτερα στο μυαλό μου αυτό που έχω “υποπτευθεί” ότι θέλω να κάνω. Θεωρώ τη φύση το δεύτερο “εργαστήριo” μου», εξηγεί ο Τάσσος Τριανταφύλλου.
Ο επιμελητής της έκθεσης «Old Timber To New Fires», Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων, σημειώνει:
«Ο Τάσσος Τριανταφύλλου έλεγε πως η τέχνη του είναι το αποτέλεσμα μιας αρχικής πρόσληψης του περιβάλλοντος χώρου που βιώνει με το σώμα του. Συμπλήρωνε τη διήγηση με το παράδειγμα τη εμπειρίας του από τα ζεστά καλοκαίρια στις Κυκλάδες όπου θυμάται να ακουμπάει τις ασβεστωμένες επιφάνειας των τοίχων ή την επιφάνεια ενός μάρμαρου, για να νοιώσει τις θερμοκρασίες που ξανάβρισκε, στο τέλος της μέρας, και που ακριβώς αυτές κρατούσαν τη μνήμη του βιώματος -το σωματικό βίωμα. Λέει ο ίδιος, [...] Είμαι από τους καλλιτέχνες για τους οποίους τα χέρια τους είναι όχι μόνο το εργαλείο για να πιάσουν, να τραβήξουν, να σπρώξουν ή να ανακατέψουν, αλλά ένα εργαλείο για να καταλάβουν. Για να καταλάβω, πρέπει να ακουμπήσω. [...] Αυτή είναι η ασκητική της εργασίας του, η ζωγραφική χωρίς πινέλο. Το πέρασμα από το σώμα στη συνείδηση είναι ο άξονας αυτού του έργου σε μια διαδοχή από εργασίες αφής και από εργασίες δράσης που συνεργάζονται με την αφή. Είναι η επίσης ιδέα ότι στον κόσμο της πραγματικότητας δεν υπάρχει σύνθεση, αυτή είναι νοητή κατασκευή - ισχύουν οι παραθέσεις, προς όλες τις κατευθύνσεις».
Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του Τάσσου Τριανταφύλλου είναι η αποτύπωση επιφανειών με την τεχνική του frottage. Μεταξύ άλλων έχει αποτυπώσει δεκαπέντε ταφικά μνημεία του 19ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη, όπως και μια βιομηχανική σκάλα, έργα που ένα τμήμα τους θα δούμε στην έκθεση στο ΠΕΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ. Επιπλέον, το μνημειακό έργο του Τάσσου Τριανταφύλλου είναι ένα δεμάτι από δεκάδες κορμούς δέντρων σε φυσικό μέγεθος που έσφιγγε ένα τεράστιο μεταλλικό δακτυλίδι. Επίσης, το 2020 ο καλλιτέχνης με ένα κόσκινο κάλυψε έναν ολόκληρο χώρο τέχνης με άχνη ζάχαρη, στο πλαίσιο μιας διαδραστικής εγκατάστασης-σχόλιο στην καθημερινότητα.
Λίγα λόγια για τον Τάσσο Τριανταφύλλου
Ο Τάσσος Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1962, σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές M.F.A. στο Edinburgh College of Art – Herriot Watt University (The University of Edinburgh) UK.
Έχει πραγματοποιήσει έως τώρα εννέα ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, διδάσκει στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ως Ε.ΔΙ.Π. Έργα του υπάρχουν σε συλλογές του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου στην Αθήνα, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, στην συλλογή της Τράπεζας Πειραιώς καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει στην Αθήνα.
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Δυο Χωριά, ο κορυφαίος Έλληνας εικαστικός επιστρέφει με τη δεύτερη ατομική του έκθεση «Βαθιά δραματική τέχνη» για να μας παρουσιάσει τον κόσμο του.
Η ηχητική εγκατάσταση του Γάλλου καλλιτέχνη, που μετατρέπει το νερό σε μουσική, εκτίθεται για πρώτη φορά σε εξωτερικό χώρο, εγκαινιάζοντας το Onassis Mandra
20°
