Ο σπουδαίος ζωγράφος Γιάννης Ψυχοπαίδης σχεδίασε το μετάλλιο του 39ου Μαραθωνίου της Αθήνας, που διεξάγεται στην πρωτεύουσα στις 13 Νοεμβρίου.
Aφιερωμένο στο πλέον εμβληματικό αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων, τον Μαραθώνιο, και στην πόλη που το γέννησε, την Αθήνα, είναι το μετάλλιο του 2022, η κύρια όψη του οποίου φέρει την υπογραφή του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου, Γιάννη Ψυχοπαίδη.
Στην άλλη όψη του – δημιουργία του σχεδιαστή βιομηχανικών προϊόντων Σπύρου Κίζη/KIZI Design Studio– απεικονίζεται το Καλλιμάρμαρο Στάδιο και αναγράφεται ο αγώνας στον οποίο συμμετέχει ο κάθε δρομέας.
Στο μετάλλιο που θα απονεμηθεί σε όλους τους δρομείς του 39ου Μαραθωνίου που θα τερματίσουν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, αποδίδεται αφαιρετικά ένα αέτωμα που παραπέμπει στο κορυφαίο μνημείο της κλασικής αρχαιότητας, τον Παρθενώνα, το οποίο δημιουργήθηκε στο απόγειο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, τον 5ο αι. π.Χ. και στο πλαίσιο του φέρει την επιγραφή “Λίκνο της Δημοκρατίας”.
Το αέτωμα, όπως έχει αποδοθεί, εμπεριέχει το γράμμα “Α”, από το οποίο ξεκινά το όνομα της Αθήνας, οι πολίτες της οποίας κατά κύριο λόγο αντιμετώπισαν νικηφόρα τους Πέρσες στη Μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ.. Μετά το πέρας της, ο οπλίτης -δρομέας μετέφερε το μήνυμα της νίκης από το πεδίο της μάχης στο άστυ, πραγματοποιώντας τον πρώτο Μαραθώνιο στην Ιστορία.
Εμπεριέχεται, όμως, και το γράμμα “Δ”, το οποίο παραπέμπει στη Δημοκρατία και τα ιδανικά της, στο πολίτευμα που έφτασε στο αποκορύφωμά του στην Αθήνα της κλασικής εποχής.
Κάτω από τη “σκέπη” της Αθήνας, της Δημοκρατίας και στη σκιά του Παρθενώνα δεν τρέχει πλέον ένας, μοναχικός, δρομέας όπως ο οπλίτης -μαραθωνοδρόμος, ο οποίος μόλις μετέφερε το χαρμόσυνο νικητήριο μήνυμα “Νενικήκαμεν”, ξεψύχησε. Είναι πολλοί, καθώς πλέον ο Μαραθώνιος έχει εξελιχθεί σε ένα δρομικό κίνημα που διαρκώς διευρύνεται.
Οι μαραθωνοδρόμοι τρέχουν κάτω από ένα κλαδί ελιάς, σύμβολο της ειρήνης. Και ο αποσπασματικά σωζόμενος κίονας μπροστά τους θυμίζει τις πληγές του Παρθενώνα στο διάβα των αιώνων, ενώ δημιουργεί ένα άνοιγμα, ένα πέρασμα προς το μέλλον.
Το φετινό μετάλλιο είναι το τρίτο της σειράς που φιλοτεχνείται από Έλληνες εικαστικούς και αποτελεί μέρος της σειράς οκτώ μεταλλίων, η οποία ξεκίνησε το 2019 με τη νικηφόρα για τους Έλληνες “Μάχη του Μαραθώνα” που φιλοτέχνησε ο Αλέκος Φασιανός. Το 2021, ο Κώστας Βαρώτσος εστίασε στον “Θρυλικό Ημεροδρόμο του 490π.Χ.” που έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια να μεταφέρει τα καλά νέα, αποτελώντας την πηγή έμπνευσης για τη γέννηση του Μαραθωνίου Δρόμου.
Κάθε χρόνο χαράσσεται έντονα πάνω στα μετάλλια και ένα διαφορετικό από τα οκτώ γράμματα της λέξης “MARATHON” ώστε να δημιουργηθεί ολόκληρη η λέξη και ταυτόχρονα μία μοναδική συλλογή για τους δρομείς και τους συλλέκτες, σε εγχώριο και διεθνές πεδίο. Φέτος σειρά έχει το R.
Το κάθε μετάλλιο της σειράς έχει διάμετρο 7εκ., είναι κατασκευασμένο από κράμα ψευδαργύρου (zinc) και ζυγίζει περίπου 120 γραμμάρια. Στη μία όψη του αναγράφονται το έτος, το όνομα του αγώνα και η λέξη “FINISHER”.
39ος Μαραθώνιος της Αθήνας: Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης σχεδίασε το μετάλλιο της διοργάνωσης - Ποιος είναι ο σπουδαίος Έλληνας εικαστικός
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες εικαστικούς και ένας από τους βασικούς εκφραστές του κριτικού ρεαλισμού, ενός κινήματος τέχνης που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη και στην Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του 1960. Πολυβραβευμένος, έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Ευρώπη και είναι ομότιμος καθηγητής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Στο βιογραφικό του καταγράφονται περισσότερες από 100 ατομικές εκθέσεις ως σήμερα στην Ελλάδα και το εξωτερικό και μεγάλος αριθμός ομαδικών εκθέσεων σε σημαντικά ιδρύματα, πινακοθήκες και μουσεία.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
