Σε αυτή τη δύσκολη εποχή χρειαζόμαστε οπωσδήποτε την ομαδικότητα για να πάμε μπροστά» πιστεύουν κάποιοι απόφοιτοι της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, οι οποίοι μαζί και με άλλους φρέσκους καλλιτέχνες αποφάσισαν αντί να ζουν με «το φόβο για το μέλλον» να αναλάβουν δράση. Έτσι, η Τούλα Πλούμη, ο Σήφης Λυκάκης, ο Στέλιος Κραμανώλης και ο Paul Zografakis, που εμπνεύστηκαν τα “Athens Open Studios”, συσπειρώθηκαν αφήνοντας τα εργαστήριά τους ανοιχτά από 10 έως 13 Ιουνίου και μας καλούν να γνωρίσουμε τους ίδιους και τη δουλειά τους από κοντά.
«Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Κάνουμε την τέχνη μας παράλληλα με δουλειές του ποδαριού για να επιβιώσουμε» μου εξηγεί η δημιουργική παρέα των αποφοίτων της ΑΣΚΤ, συν-ένοικοι όλοι στο ίδιο στούντιο στην οδό Παπαρηγοπούλου 41 στου Γκύζη. «Πρόκειται για μια πολύ απλή και D.I.Y. ιδέα που στηρίζεται στην αυτοοργάνωση. Κάνουμε ένα πείραμα με e-mail και μέσω facebook, χωρίς κανένα χορηγό. Φαντάσου το σαν μια μηχανή αναζήτησης τύπου Google» δίνουν το προφίλ της ιδέας τους. «Στη Γερμανία, στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες, τα “Ανοιχτά Στούντιο” είναι θεσμός εδώ και πολλά χρόνια. Στην Ελλάδα στο πεδίο των εικαστικών υπάρχουν μόνο οι γκαλερί και σχεδόν καθόλου εναλλακτικοί θεσμοί. Οι γκαλερίστες, με τη σειρά τους, δεν έχουν εικόνα του νέου δυναμικού στη σύγχρονη τέχνη, καθώς και πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Γι’ αυτό και όταν έμαθαν για τα “Open Studios” μας είπαν: “Επιτέλους - Ώρα ήταν!”. Το “νέο αίμα” τούς ενδιαφέρει και θέλουν να βλέπουν ότι οι καλλιτέχνες είναι δραστήριοι» συνεχίζουν απαριθμώντας τους στόχους που θέλουν να επιτύχουν μέσα από τα “Athens Open Studios”:
«Να δημιουργήσουμε ένα αρχείο γι’ αυτούς που αναζητούν από το εξωτερικό νέους Έλληνες καλλιτέχνες, να επικοινωνήσουμε με συναδέλφους μας που δεν γνωρίζουμε και να ενδυναμώσουμε τη δουλειά μας. Να μη χρειαζόμαστε οπωσδήποτε γκαλερίστα ή επιμελητή για να κινηθούμε. Μακάρι να έρθει κόσμος που ενδιαφέρεται για τα εικαστικά και να συζητήσει μαζί μας. Πιστεύουμε ότι πολλοί ενδιαφέρονται αλλά δεν υπάρχουν οι θεσμοί αυτοί, όπως ένα Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης για παράδειγμα, που θα μετατρέψουν το ενδιαφέρον σε μέρος της κουλτούρας μας». Μέχρι αυτή την ώρα οι συμμετοχές έχουν φτάσει τους 35, όμως μέχρι την ημέρα που θα ανοίξουν οι πόρτες των στούντιο μάλλον θα έχουν αυξηθεί (οι διοργανωτές μού υπενθυμίζουν: «Οι Έλληνες είμαστε της τελευταίας στιγμής…»). Πάντως, από τον Μιχάλη Αδάμη, τη Σοφία Παρασκευοπούλου, τον Νίκο Σεπετζόγλου και τον «Δεριζαμάτζορ Πρόμπλεμ ΙνΑουστράλια» και από τον Χολαργό στου Ψυρρή, την Κυψέλη, τα Πατήσια και την Ακρόπολη, όλοι οι συμμετέχοντες, δείγματα της δουλειάς τους, καθώς και οι διευθύνσεις των εργαστηρίων τους βρίσκονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση athensopenstudios.com.
Βέβαια, οι προσκλήσεις γνωριμίας από τους νέους εικαστικούς δεν σταματούν εδώ. Στις 14/6, θα ξεκινήσει το “Vitrina Project” σε ένα νέο χώρο στο Μοναστηράκι, το “OpenShowStudio” της Σοφία Τούμπουρα, που λειτουργεί και σαν εργαστήριό της παράλληλα με τον εκθεσιακό χώρο. Το “Vitrina Project” είναι μια ομαδική προσπάθεια που φιλοδοξεί, με βάθος χρόνου το εξάμηνο, να καθιερώσει τη γυάλινη είσοδο του studio ως ένα 24ωρο σημείο θέασης εικαστικών έργων. Τα έργα θα εναλλάσσονται ανά βδομάδα και πρώτος ξεκινάει ο γνωστός και ταλαντούχος Διονύσης Καβαλλιεράτος, ενώ ακολουθούν και αρκετοί απ’ όσους συμμετέχουν στα “Athens Open Studios”.
Info: Τα εργαστήρια των καλλιτεχνών θα είναι ανοιχτά για το κοινό 10-13 Ιουνίου από τις 16.00 ως τις 22.00. OpenShowStudio, Αγ. Ελεούσης 14, Μοναστηράκι, 697 7977126
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
17°
