Το project ΕΝστίζω _ α√α laboratory _art as therapy στο χώρο της ps[υ ]art therapy gallery ανοίγει τον τρίτο κύκλο εργασιών
Διατελούμε ενυπάρχοντας στις κατευθύνσεις; Πού είναι οι τόποι, πού είναι οι χώροι; Εγώ-Εσείς, Σὠμα και ταυτὀτητα. Στην ανταπόκριση απορροφώ, προσαρμόζομαι. Tο σώμα γίνεται τόπος, η εικόνα φωνή. Από σπίθα σε φλόγα, αρχαιότροπα και πολύτροπα στο Είμαι και μοιράζομαι. Υπάρχεις με την ιστορία σου-Υπάρχω με την ιστορία μου.
Συναντιὀμαστε στο κὐκλο της «Εστἰα-γαἰα», 22 Νοεμβρίου
H εικαστικὀς Σάντρα Γαία μας καλεί σε επιτέλεση-εργαστἠρι κολἀζ εξερεύνησης της μνήμης και του σὠματος ως τὀπο ταυτὀτητας.
Στο κήπο_
Η έμφυτη εσωτερική παρόρμηση στον άνθρωπο που τον οδηγεί σε λόγια/πράξεις λόγια/πράξεις λόγια/πράξεις λόγια/πράξεις… σαν κρόκοι μιας αέναης αλλά πεπερασμένης αλυσίδας - μα πάντα: «Ο κάθε άνθρωπος φοβάται το θάνατο με τον δικό του τρόπο. Για ορισμένους ανθρώπους το άγχος θανάτου είναι η μουσική υπόκρουση της ζωής, και κάθε δραστηριότητα ανακαλεί τη σκέψη ότι η συγκεκριμένη στιγμή δεν θα ξανάρθει ποτέ. Ακόμα και μια παλιά ταινία τους προκαλεί ένα συναίσθημα σπαρακτικό, γιατί δεν μπορούν να πάψουν να σκέφτονται πως όλοι οι ηθοποιοί που παίζουν σ' αυτήν δεν είναι πια τίποτ' άλλο από χώμα», σημειώνει ο Ίρβιν Γιάλομ.
Στο project ΕΝστίζω _ α√α laboratory _art as therapy, η ανίχνευση αυτού του φόβου αλλά και η μεταμορφωτική δύναμη κάθε ανθρώπινης επιθυμίας, αυτών των επιθυμιών που μοιάζουν να τον ξορκίζουν και συνοδεύουν το ενσικτώδικο σημείο ανεύρεσης τους για την υλοποίησή τους ή και τη ματαίωσή τους, ο ηθοποιός Δημήτρης Τσέλιος προτείνει τον Κήπο του Επίκουρου ως σημείο τέλεσης και αναγνώρισης από την πλευρά του Θεάτρου.
Ο ηθοποιός-Voiceover Artist Δημήτρης Χαβρές απαγγέλει δραματουργικά.
Η κλινική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ντέπη Ρίζου αναλύει τον εγκλωβισμό του ανθρώπου στη ματαιότητα των εχθροπραξιών του λόγου και των πράξεων του που αποδεικνύονται άσκοπες απέναντι στο αναπόφευκτο_* memento mori.
Ο άνθρωπος λοιπόν οφείλει να ΕΝστίΖει μόνο προς την αγάπη.
Όλα εργαστήρια του πρότζεκτ είναι Δωρέαν για το πληθυσμό και οι συντελεστές των εργαστηρίων/έργου επιχειρούν με τη βιωματική επιτέλεση σ' ένα «ξεχασμένο και ληφθέν». Επιδιώκουν ο νους να μην έχει δεσμό-εγκλωβισμό, καμία τέτοια συγγένεια, μόνο μέσω του συνειρμικού νόμου της καλλιτεχνικής γραφής το Άλλο και το Αλλού θα ανακαλέσουν την ομοιότητα. Μόνο με αυτό που θα παραχθεί από το καταγωγικό στοιχείο της τέχνης και του εν δυνάμει καλλιτέχνη που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Ένα «αδύνατο» να λεχθεί να περάσει στο πραγματικό Λόγο-Σώμα-Έκφραση-Δημιουργία.
ΕΝστίζω _ α√α laboratory _art as therapy τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Από 24 Οκτωβρίου έως 30 Νοεμβρίου, στο χώρο της ps[υ ]art therapy gallery
Η καινοτόμα δράση στοχεύει στη δύναμη της τέχνης, ως ένα εργαλείο ανακούφισης, αγχολητικής διαδικασίας και θεραπευτικής προσέγγισης στη κοινότητα.
Ο εικαστικός διάλογος και η επιτέλεση του [art as therapy ] να αποτελέσει ένα προσβάσιμο θεραπευτικό εργαλείο για όλους.
Καλλιτέχνες, επαγγελματίες θεραπευτές σ' ένα συλλογικό έργο θα επιτελέσουν/παρουσιάσουν εργαστήρια των πεδίων τους, θέατρο, χορός, μουσική, κινηματογράφος, εικαστικά και θα συναντηθούν στο κοινό τους Τόπο.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
17°
