Ήλιος πάνω απ’ τα κεφάλια μας, η Ακρόπολη πίσω από τις πλάτες μας. Μπροστά μας ο Altan. Ναι, o Altan! Ο κορυφαίος δημιουργός κόμικς και γελοιογραφιών! Ο καλλιτέχνης που εφηύρε τον Cipputi, έναν κομμουνιστή εργάτη παλαιάς κοπής που ειδικεύεται στον καγχασμό. «Δεν πρέπει να ρίχνουμε το φταίξιμο στα αφεντικά. Κάνουν απλώς τη δουλειά τους», του υποδεικνύει ένας συνάδελφος. «Τότε να το ρίξουμε στους ανέργους που τεμπελχανιάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ», απαντά ο Cipputi.
Όλοι ήρωες του Altan είναι ιδιαίτεροι. Στον «Colombo» του, όταν ο εξερευνητής πατάει στην Αμερική κρατώντας παντιέρες με σταυρούς, συναντά τον πρώτο Ινδιάνο και του συστήνεται: «Είμαι ο Κολόμβος. Σας φέρνω τον πολιτισμό». «Γιατί, έχετε τόσο πολύ που σας περισσεύει;» αναρωτιέται ο ιθαγενής. Στην «Ada» ,όταν η ηρωίδα πέφτει στο γκρεμό, το μόνο που προλαβαίνει να φωνάξει είναι: «Θεέ μου! Δηλαδή τζάμπα σπούδαζα τόσα χρόνια;». Έχω φέρει τόσο το «Colombo» όσο και την «Ada» στην ιταλική και ελληνική έκδοση και εκείνος βγάζει από το κομψό του σακάκι ένα μαρκαδόρο για να σκιτσάρει τους ήρωες, συνοδεύοντας τους με αφιέρωση.
Τον ρωτώ αν αντιλαμβάνεται τη δύναμη των δημιουργιών του, αν τον ξαφνιάζει το γεγονός ότι υπάρχουν σε όλο τον κόσμο αναγνώστες που εδώ και χρόνια ξεφυλλίζουν τα έργα του. Χαμογελάει και ανάβει πούρο. «Αυτό συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα και πουθενά αλλού! Το κατάλαβα πριν από 21 χρόνια, όταν είχα έρθει για το φεστιβάλ της “Βαβέλ”. Δεν περίμενα τέτοια υποδοχή και τέτοια αποδοχή. Γι' αυτό και δεν το σκέφτηκα καθόλου όταν με προσκάλεσαν να παραβρεθώ στην έκθεση γελοιογραφίας. Εδώ νιώθω ότι με καταλαβαίνουν, ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα”. Η αναφορά στη γλώσσα οδηγεί στις πρώτες του δημοσιεύσεις στο ανεπανάληπτο περιοδικό κόμιξ (και όχι μόνο) Linus. Του εξηγώ ότι προκειμένου να αντιληφθούμε το «Trino» του, δηλαδή την δική του άποψη για τη δημιουργία του κόσμου, μάθαμε ιταλικά. Κι άλλη εισπνοή καπνού, σημάδι ότι το φχαριστιέται. Ο καπνός γίνεται βινιέτα από το «Trino». Το αφεντικό του θεού (!) τον ρωτάει τι τρώνε τα ζώα που δημιούργησε. «Μπισκότα, ψωμί, μαρμελάδα»... είναι η απάντηση που προκαλεί έκρηξη. «Θέλεις να με καταστρέψεις; Βαλ’ τα να τρώγονται μεταξύ τους! Ξύπνα!», φωνάζει ο θυμωμένος υπέρθεός.
Η συζήτηση πηγαίνει στο Linus. Μας πληροφορεί ότι επανήλθε στα περίπτερα αλλά πλέον όλα έχουν αλλάξει, οι νέοι αναγνώστες προτιμούν τα manga και τους υπερήρωες. Εκείνη τη στιγμή εισβάλλουν στο μπαλκόνι του μουσείου της Ακρόπολης νεαροί Ιταλοί που κάνουν δυσανάλογη φασαρία. Χάνονται και αυτοί στον καπνό, αδυνατώντας να καταλάβουν ότι μοιράζονται τον ίδιο αέρα με ένα σπουδαίο συμπατριώτη τους. «Ιεροσυλία», σκέφτομαι αλλά ο Altan πάλι χαμογελάει. Ξέρει από ιεροσυλίες. Έχει υπογράψει το «Franz», τη δική του εκδοχή για τον Φραγκίσκο της Ασίζης. Καλοκάγαθος και φυσιολάτρης, βλέπει τα πουλάκια πάνω σε ένα κλαδί και τους τραγουδά. «Φρερ Ζακ, φρερ Ζακ,ντορμέ βου;». Τα πουλάκια τον κοιτούν αμίλητα και τον παίρνει το παράπονο. «Μα ποτέ να μη μου απαντάνε;…»
Ο Altan είναι πιο ομιλητικός από τα πουλάκια. Μιλάει για τη γέννηση του στο Treviso για τα χρόνια που πέρασε στο Rio, την επιλογή του να ζει στην Aquielia, μακρυά από το θόρυβο των μεγαλουπόλεων που ποτέ δεν το συγκίνησαν. Αυτό που τον συγκινεί η θεά της Ακρόπολης. Την παρατηρεί με θαυμασμό, μέχρι που έρχεται ο σερβιτόρος. «Πρέπει να πληρώσετε γιατί στις τέσσερις κλείνουμε».
Τα μάτια του Altan γίνονται πιο στρογγυλά από των ηρώων του. Μάλλον βρήκε θέμα για την επόμενη γελοιογραφία.
Info: Η έκθεση γελοιογραφίας με θέμα «DEMOCRISIS – Δημοκρατία σε κρίση» θα λειτουργήσει από την 1η έως και τις 7 Απριλίου 2019 στον εκθεσιακό χώρο του Μετρό Συντάγματος, από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ. Καθημερινά, στο χώρο της έκθεσης, μέλη της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων θα ενημερώνουν και θα ξεναγούν το κοινό.
Ατομικές ή συλλογικές, καλλιτέχνες που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα ή μή, σε μεγάλα μουσεία και ιδρύματα ή σε μικρότερους χώρους, δείτε τις εκθέσεις που θα θυμόμαστε
11°
