Πάνω από δέκα χρόνια δραστηριότητας μετρά ο πολιτιστικός σύλλογος «Σπασμένο Ρόδι», στην ακριτική Καστοριά, δίνοντας πνοή πολιτισμού στην πόλη κυρίως μέσα από το θέατρο. Με πρωτότυπες προσεγγίσεις και τολμηρές, τις πιο πολλές φορές, παραστάσεις, το «Σπασμένο Ρόδι» επιλέγει καινοτόμους σκηνοθέτες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον ενός πιστού κοινού στην πόλη της Καστοριάς και όχι μόνο. Ας το γνωρίσουμε πριν ταξιδέψει προς τα νότια.
Αυτή τη φορά το «Σπασμένο Ρόδι» προχώρησε σε μια πρωτότυπη εικαστική παρέμβαση με τίτλο «Δίχως Βάρος». Στα μέσα του Νοέμβρη της περασμένης χρονιάς σε συνεργασία με την Εφορία Αρχαιοτήτων Καστοριάς, εντελώς δωρεάν για το κοινό, παρουσιάστηκε η νέα δουλειά πέντε γενναίων: του Γιάννη Ηλιάδη, της Αθηνάς Κιορπελίδου, του Μάρκου Ντέμκα, της Μαρίας Σέκιου και της Κικής Χρυσομαλλίδου. Μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που αποτολμούν να περιγράψουν αυτόν που κανείς ζωντανός δεν έχει γνωρίσει, τον θάνατο. Μέσα στα σκοτεινά υπόγεια και τις τεράστιες σάλες του αρχοντικού, μίλησε για τον μοναδικό Αθάνατο. Για τη μοναδική βεβαιότητα της ζωής.
Η ομάδα αψηφά τις αυστηρές δομές, ανακατεύει την εικαστική εγκατάσταση με την περφόρμανς και το βίντεο, πειραματίζεται με ήχους, καταγράφει λαϊκές ιστορίες του τόπου, αποτυπώνει κομμάτια ποίησης, απλώνεται στον χώρο και ζητά από το κοινό να ζήσει για λίγο μια ξεχωριστή εμπειρία δίπλα στη λίμνη, μέσα στο τεράστιο και επιβλητικό αρχοντικό Τσιαστιαπά. Με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του κτιρίου, παρεμβαίνοντας στο ελάχιστο με πινελιές τέχνης, εκπλήσσουν τον θεατή-επισκέπτη καθώς εκείνος ανεβοκατεβαίνει τους ορόφους του.
Αντικρουόμενες αισθήσεις. Η υπέροχη ζέστη στους χώρους αντιπαραβάλλεται με την παγωνιά του θανάτου. Υπόλευκα ή έντονα χρώματα, φως και κίνηση περιγράφουν το τέλος. Αντικρουόμενα συναισθήματα. Η ανάσα, η παιδικότητα, η ζωή συγκρούονται στην αιώνια μάχη ανάμεσα στη φθορά και την αφθαρσία.
Μικρές επαναλαμβανόμενες κινήσεις από τους περφόρμερ διαλύουν κάθε περιθώριο ερμηνείας αναγκάζοντας, σχεδόν, στην απόλυτη ταύτιση με το δρώμενο. Ήχοι γνώριμοι, παραμελημένοι τις πιο πολλές φορές μέσα στην ταχύτητα της καθημερινότητας, μιλούν για την απόλυτη ησυχία του θανάτου. Μικρά κομμάτια ποίησης του Γιάννη Πάσχου διαπερνούν κάθετα κάθε λογική ανάλυση και καρφώνονται απευθείας στο ασυνείδητο. Κι όμως, τίποτε δεν ξενίζει, τίποτε δεν τρομάζει. Κι έτσι, φεύγοντας από το αρχοντικό έχεις την υποψία ότι τα ήξερες όλα από την αρχή. Ότι όλα τα γνώριζες πάντα. Η παράσταση «Δίχως βάρος» ετοιμάζεται να ταξιδέψει στα Γιάννενα, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα.
* Ο Σπύρος Αναγνώστου γεννήθηκε στην Καστοριά, μετά από σπουδές στο διεθνές εμπόριο και το interior design, επέστρεψε στη γενέτειρά του για να ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση γουναρικών. Λάτρης-ερευνητής της τοπικής ιστορίας και παράδοσης. Το 2016 εξέδωσε φωτογραφικό λεύκωμα με παλιές φωτογραφίες από την περιοχή του Απόζαρι, με τίτλο «Το Απόζαρι της ψυχής», όπου βρίσκεται το αρχοντικό Τσιατσιαπά. Τα έσοδα δόθηκαν εξ ολόκληρου για την ενίσχυση του πολιτιστικού συλλόγου της περιοχής.
Με αφορμή την έκθεση Between Bites στην αίθουσα τέχνης METAMORFOSIS, η ζωγράφος μιλά στη Thess Voice για την εγγύτητα, την απόσταση και τα ίχνη που αφήνουμε ο ένας στον άλλον
Η έκθεση, σε επιμέλεια της Μαρίας Κουτσομάλλη-Moreau και της Marina Ferretti Bocquillon, μας ταξιδεύει στο Παρίσι του 19ου αιώνα μέσα από εμβληματικά έργα της εποχής
Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους μιλάει στην ATHENS VOICE με αφορμή την έκθεση «Παναγιώτης Τέτσης – Γιώργος Ρόρρης. Φως και Χώμα» στην Πινακοθήκη Αβέρωφ
12°
