Love is in the Onassis AiR

Με τον Ash και τη Νεφέλη Μυρωδιά. Ο Ash Bulayev είναι ο διευθυντής του Onassis AiR, και η Νεφέλη είναι παραγωγός και δραματουργός του. Ανταμώνουμε στα γραφεία τους-  πού να βρουν χρόνο για συνάντηση κάπου έξω, σ' αυτόν τον περίεργο χειμώνα- χρόνο που ζει η Αθήνα; Πότε χιόνια, πότε ήλιοι τρελοί, η πόλη πάντα προσφέρει το πεδίο της για συναντήσεις και ερωτήσεις με φόντα φτιαγμένα από πεζόδρομους και καφέ. Υπό κανονικές συνθήκες θα τα λέγαμε κάπου έξω, όμως ο χρόνος των παιδιών είναι περιορισμένος. Σε αντίθεση με το πρότζεκτ Onassis AiR που συντονίζουν.

Onassis AiR θα πει Artists-in-Residency. Τι θα συνέβαινε δηλαδή αν καλλιτέχνες, επιμελητές και άλλοι δημιουργοί μπορούσαν να πάρουν όσο χρόνο χρειάζονται για να επανεξετάσουν την πρακτική τους; Χωρίς τους περιορισμούς που προκαλεί η φρενίτιδα μιας παραγωγής. Ιδού η απορία αλλά και ο σκοπός που καθαγιάζει αυτό το Residency: Έλα να το πάρουμε ήρεμα! Γιατί το Onassis AiR είναι ένα πρόγραμμα που προσφέρει χρόνο. Να αράξεις, να γνωρίσεις, να σκεφτείς, να μοιραστείς, να εκτιμήσεις κι αν θες να επανεκκινήσεις. Μόνος ή μαζί με άλλους που θα γνωρίσεις. Εδώ στην Αθήνα. Χάρις στον Ash και τη Νεφέλη. Που το εμπνεύστηκε και το συντονίζουν.

«Χρόνο για να μάθουν και να αλλάξουν ή να εμβαθύνουν. Ακόμα και να καταστρέψουν, αφού πρώτα δημιουργήσουν. Ζώντας μαζί, συμμετέχοντες και διδάσκοντες, αλλά στο “διδάσκοντες” να βάλεις εισαγωγικά». Βάζω. Γιατί εδώ είναι και ένα από τα νοήματα αλλά και τις «αρχές» του Onassis AiR. Σ' αυτό το οικοσύστημα που θα φέρει για «συγκατοίκηση» στην Αθήνα όσους επιλεγούν μετά από μια πολλαπλής τρίβια διαδικασία, αυτή η κοινότητα θα αλληλεπιδράσει ισότιμα. Ο διάσημος καλεσμένος και ο άσημος συμμετέχων, αν και εδώ οι διαχωρισμοί σε μεν και δε απαγορεύονται.

«Χωρίς να έχουν σημασία τόσο η παραγωγή ή ίδια δημιουργική διαδικασία ή οι συμβουλές, το Onassis AiR προσανατολίζεται λιγότερο στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και περισσότερο την καλλιτεχνική πρακτική. Ανεξαρτήτως ηλικίας ή καταξίωσης, αυτή η κοινότητα θα ζήσει μαζί και θα μοιραστεί. Από το φαγητό που θα φτιάξουν παρέα, κάνοντας μια μικρή παύση από τα άγχη ή τις υποχρεώσεις τους, ως τη γνωριμία όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και με την πόλη». Και παραπέρα, γιατί από ό,τι κατάλαβα θα παίξουν και αποστολές εκτός έδρας. «Ναι, θα γνωρίσουν την Αθήνα, θα ανταλλάξουν με την Αθήνα».

Μετασχηματισμός πρακτικής ή και η μεθοδολογία της μη προσδοκίας. Αυτό καταλαβαίνω, καθώς Ash και Νεφέλη ξεκλειδώνουν το μέλλον του Onassis AiR. Timed based καλλιτεχνική πρακτική, αλλά μακριά από τη λογική του Do It Yourself. Γιατί το κάνουμε μαζί, το κάνουν με άλλους, Do It With Others. Που ζουν εντός ή έρχονται από εκτός Ελλάδας. Αυτοδιδασκαλία; Εννοείται. Δεν θα υπάρχουν διδάσκοντες ή καθ' έδρας, ούτε masterclasses, άρα ούτε μαθητές. Τέλεια, νομίζω, αυτή η μη ιεραρχία. Σ' αυτό το «Σπίτι» που θα έχει βιβλιοθήκη, κουζίνα, εξοπλισμό προς δανεισμό σε περίπτωση που βγει κάτι, αλλά και σε περίπτωση που δεν βγει. Καθόλου άγχος, μόνο επικοινωνία. Κοντράστ με την τάση της σπίντας ή του από πρότζεκτ σε πρότζεκτ να πετάω, για να παραφράσω και το λαϊκό άσμα από κανάρα σε κανάρα! Λαϊκά, τέκνο, ηλεκτρονικά, χιόνι, ήλιο, είναι ωραία αντιφατική η ζωή στην Αθήνα. Αυτός είναι άλλωστε και ο ρυθμός, το φως και οι ρίζες της πόλης όπως μοιράζονται στο διηνεκές του χρόνου. Ζωής της.

Μια ανταλλαγή καλλιτεχνικής φιλοξενίας, που θα βοηθήσει ιδανικά όχι μόνο αυτούς που έχουν ένα συγκεκριμένο θέμα στο μυαλό τους προς «επέκταση» ή ένα πρότζεκτ καλλιτεχνικής έρευνας που θέλουν να αναπτύξουν περαιτέρω. Αλλά όλους. Και τη φυλή των «μπα, ακόμα τίποτart!». Δεν πειράζει, εδώ, είπαμε, στη χαλαρότητα διαβίωσης των συμμετεχόντων του Onassis AiR κατοικεί και η αξία του. Ένα full time πρόγραμμα διάρκειας ενός μήνα, που μάζεψε τις αιτήσεις συμμετοχής και τώρα ο Ash, η Νεφέλη και οι υπόλοιποι της «επιτροπής» βρίσκονται στη διαδικασία διαλογής. Και συνεντεύξεων, to know us, each and everyone, better. Καλή τύχη, παιδιά, περφόρμερ, χορευτές, θεατρικάριοι, φίλμερ και λοιποί του οικοσυστήματος Onassis AiR. Τα καλυτερότερα σας εύχομαι, Ash και Νεφέλη, άσε που κοντά είναι ο χρόνος για να έρθω να έρθω να σας πω κι ένα γεια από το «Σπίτι». Ή να έρθετε εσείς στη Φωνή της Αθήνας 102.5 μια νύχτα που πιθανόν να θέλουν κάποιοι από τους «καλεσμένους» σας, και μέσω fm ή δικτύου ακρόασης, να γνωρίσουν αλλά και να γνωριστούν με την πόλη και το όλον των ανθρώπων της. Όλες οι γραμμές ανοιχτές...

© Τάσος Βρεττός