Ειδικός αποδίδει στον Ρέμπραντ πίνακα που θεωρούνταν αντίγραφο του Ολλανδού ζωγράφου - Νέα ευρήματα ανατρέπουν παλαιότερες εκτιμήσεις
Ένα πορτρέτο σε συλλογή του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο επί σειρά ετών απορριπτόταν ως αντίγραφο εργαστηρίου ενός σχεδόν πανομοιότυπου πίνακα του Ρέμπραντ, φιλοτεχνήθηκε στην πραγματικότητα από τον ίδιο τον Ολλανδό δάσκαλο του 17ου αιώνα, σύμφωνα με κορυφαίο μελετητή.
Και οι δύο πίνακες του Ρέμπραντ, με τίτλο «Γέρος με χρυσή αλυσίδα» και χρονολογία τις αρχές της δεκαετίας του 1630, απεικονίζουν σε σχεδόν φυσικό μέγεθος έναν ηλικιωμένο άνδρα που φοράει χρυσή αλυσίδα και καπέλο με πτέρωμα. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν τέσσερις αιώνες, τα δύο πορτρέτα επανενώθηκαν στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, το οποίο κατέχει την αδιαμφισβήτητη εκδοχή του έργου.
Ωστόσο, ο μελετητής του Ρέμπραντ, Γκάρι Σβαρτς, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και τα δύο έργα ανήκουν στον δάσκαλο. Πέραν της ποιότητας της πινελιάς, ο Σβαρτς υποστήριξε ότι πολλοί Ολλανδοί καλλιτέχνες της περιόδου δημιουργούσαν αντίγραφα των δικών τους πινάκων. «Είναι απλώς θέμα του αν θα αποδεχτούμε ότι το έκανε ο Ρέμπραντ. Είναι συναρπαστικό και ανοίγει νέες δυνατότητες για την επανεξέταση πολλών έργων», δήλωσε στον Guardian.
Η ανάλυση με ακτίνες Χ και υπέρυθρη απεικόνιση έδειξε ότι στον πίνακα του Σικάγο υπήρχαν διορθώσεις κατά τη διάρκεια της δημιουργίας, οι οποίες απουσιάζουν από τον καμβά του Νιούμαν. «Αν το έκανε μαθητής, θα είχε κάνει λάθη που ο δάσκαλος θα ήθελε να διορθώσει. Αυτό το έργο είναι υπερβολικά ακριβές», εξήγησε ο Σβαρτς.
Μελέτη του Ινστιτούτου Hamilton Kerr στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ επιβεβαίωσε ότι ο καμβάς και οι χρωστικές ουσίες του βρετανικού πίνακα ταυτίζονται με εκείνες που χρησιμοποιούσε ο Ρέμπραντ και το εργαστήριό του.
Από την πλευρά του, ο σερ Φράνσις Νιούμαν δήλωσε πως πάντα απολάμβανε το «μυστήριο» γύρω από τον πίνακα που κοσμούσε τον τοίχο του, προσθέτοντας πως αν επιβεβαιωθεί επίσημα η αυθεντικότητά του, το έργο θα καταλήξει σε μουσείο.
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
