Έχε τα μάτια σου ανοιχτά για την «try not to come» έκθεση των πέντε φίλων στην TABYA

Πεζόδρομος Μελενίκου, εδώ που το φοιτητομάνι στριφογυρίζει και αλισβερίζεται και γράφει τα αστικά short stories μιας Θεσσαλονίκης η οποία ζει και δημιουργεί υπό το βλέμμα του βυζαντινού τείχους της πόλης, κάτι θαυμάσιο συμβαίνει αυτές τις ημέρες. Πολυχώρος Tabya, στο νούμερο 14Γ, έναντι πλατείας Χημείου, στην αποκαταστημένη Οικία Δούμπλα του 1912, όπου λειτουργεί καφέ, μπαρ, art gallery, δίσκοι και βιβλία αλλάζουν χέρια και το ντιζάιν καλύπτει κάθε αισθητική επιθυμία. Μμμμ, ωραία είναι εδώ! Σε αυτό το inner city καταφύγιο βρίσκουν στέγη πέντε νέοι καλλιτέχνες από τις 17 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου, απευθύνοντας την προτροπή «try not to come». Αφήστε τους να λένε. Πολύ δυνατή έκθεση, να πάτε.

Νικολέττα Αγγελίδου, Βασίλης Γεωργούλας, Άκης Γιούσμης, Μίλτος Δίγκας, Φίλιππος Τατάκης. Ζωγραφική, γλυπτική, εγκατάσταση. Όλοι τους φοιτητές του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, άπαντες αποφασισμένοι να βγουν από τη μοναξιά του ατελιέ και να παρουσιάσουν το έργο τους συλλογικά, να αλληλεπιδράσουν, να συνεργαστούν, να φτιάξουν το δικό τους μιξ από ιδέες και εικαστικές αναζητήσεις. Τι μπορεί να συνδέει ένα γκρουπ από καλλιτέχνες με τόσο διαφορετικό όραμα και τεχνοτροπία; Το πέρασμα του χρόνου, οι εμπνεύσεις που σφύζουν, οι επιρροές που τους διαμορφώνουν, οι μουσικές που δονούν το στούντιο και τα ακουστικά τους, το φως του ήλιου, το νερό της βροχής, η πιεστική ανάγκη εξωτερίκευσης, η ταυτοσημία της οπτικής τους; Ποιος ξέρει; Σημασία έχει ότι πραγματοποιούν το για κάθε δημιουργό παρακινδυνευμένο βήμα της δημόσιας έκθεσης, και μάλιστα έξω από το θερμοκήπιο των συμβατικών αιθουσών τέχνης και τον γκρίζο ιδρυματισμό των δημόσιων φορέων της κουλτούρας. Ο Άκης Γιούσμης είναι φίλος, λίγο πριν τα εγκαίνια της «try not to come» έστειλε μήνυμα στο Facebook: «Θα γούσταρα πολύ να περάσεις μια βόλτα και να δεις τι έχουμε ετοιμάσει και πώς έχουν εξελιχθεί οι δουλειές όλων μας». See you out there, Άκη. Πέντε νέοι εικαστικοί μετράνε τους σφυγμούς του μέλλοντος και το ύφος των έργων τους τα λέει όλα. Ένα οπτικό πανηγύρι με ζεστά χρώματα για τις κρύες μέρες που έρχονται.