Πολύς κόσμος «παθαίνει» αυτό που έπαθε κάποτε κι ο Νικόλας Μπλιάτκας! Επισκέπτεται τη Λήμνο αμέριμνος για διακοπές, μα με έναν μεταφυσικό, μαγνητικά αξεδιάλυτο τρόπο, το νησί μοιάζει σαν να σε μαρκάρει και να σε κάνει δικό του. Κι έτσι βρίσκεσαι χωρίς να το καταλάβεις -μα και συνειδητά ταυτοχρόνως- εκεί. Μονίμως. Κανένας δεν σε απαγάγει, ασχέτως αν σε ξελόγιασε το φως ή η πέτρα του Κοντιά ή το ηλιοβασίλεμα στο Μούδρο. Ή βρίσκεσαι να μοιράζεις τον χρόνο σου μεταξύ στεριάς και θάλασσας, Θεσσαλονίκης και Μύρινας. Αλλού χειμώνα, εδώ το καλοκαίρι. Αυτή είναι η περίφημη λύση του 50-50, μέχρι τα ποσοστά να γείρουν εντελώς από την πλευρά της ζυγαριάς που γράφει «μόνιμη εγκατάσταση»!
Μανώλης Χάρος
Αυτό «έπαθε» ο Νικόλας, ο ιδιοκτήτης της πιο καλόγουστης, ψαγμένης και ιδιαίτερης γκαλερί στο Βόρειο Αιγαίο. Ζωγράφος είναι, μάχιμος, δημιουργικός και δραστήριος, που μοιράζει εαυτόν στη Θεσσαλονίκη και το νησί, κάθε που το ημερολόγιο γράφει Πάσχα και εκείθεν. Κι ως τον Οκτώβρη, που το λημνιό καλοκαίρι σφραγίζει με βουλοκέρια από ανέμους και ψύχρες το τέλος άλλης μιας σεζόν. Η Ώχρα Μπλε, η γκαλερί του, είναι ένα μικρό στο δέμας, μα μεγάλο στα όνειρα και την πράξη, ένα δυναμό, μια ενέργεια. Πολύ δραστήρια, μιας κι ο Μπλιάτκας κατάφερε να της χαρίσει μια ωραία υπεραξία: πέρα από τις εκθέσεις με ζωγραφικές δικές του ή καλλιτεχνικές χειροτεχνίες της συζύγου του, η Ώχρα Μπλε είναι και κόμβος όπου διασταυρώνεται ο επισκέπτης και με έργα άλλων καλλιτεχνών, που είτε επίσης διάλεξαν τη Λήμνο για θερινή ή μόνιμη εγκατάσταση, ή διαβιούν παιδιόθεν.
Αλέξανδρος Μαγγανιώτης
Ζωγραφικές, κοσμήματα χειροποίητα, ντιζάιν, εκθέσεις συνεχείς, αποκλείεται να μη σκαλώσεις, αν σε βγάλει στη Μύρινα το καλοκαίρι. Θα τη βρεις στις αρχές του πεζόδρομου της Κυδά 8. Είναι σήμα κατατεθέν της πρωτεύουσας αυτός ο πεζόδρομος, κομβικό σημείο εμπορικής κίνησης μα και περαντζάδας. Βόλτα, σκασιά, περίπατος, σόπινγκ, κι ένας μακρυνάρης δρόμος που ενώνει δυο γιαλούς, τον Ρωμέικο με τον Τούρκικο.
Και φέτος, έως και τις 20 του Ιούλη, φέρνει στο Βόρειο Αιγαίο μια καραβιά από «Ακριθάκηδες». Για την ακρίβεια έναν Αλέξη, μα και 15 συνοδοιπόρους. «Τα ταξίδια μου» είναι το θέμα τους, μια φυγή δηλαδή στον χρόνο και τον χώρο. Μια συνομιλία Ελλήνων εικαστικών με το πολύχρωμο καράβι του Ακριθάκη που πλέει μέσα στη μουλτικολόρισα θάλασσα -έργο εμβληματικό και ορίζων το πλαίσιο των συνακόλουθων καμβάδων- που με τον τρόπο των δημιουργών τους δίνουν μια αντάξια αισθητική πρόταση. Κύματα, αναμνήσεις από καράβια ή βαλίτσες εν πλω, όνειρα, περιπλανήσεις και φεγγάρια ή σύννεφα πάνω από τους αστερισμούς του Αιγαίου.
Αληθινοί ή ιδεατοί προορισμοί διασταυρώνονται στη Λήμνο. Στην Ώχρα Μπλε, που το καλοκαίρι και η τέχνη της πάνε πολύ. Καλή αντάμωση, Νικόλα, μετράνε ήδη αντίστροφα οι μέρες και για μας...
Από τον Ντέιβιντ Μπόουι και τον Τζον Λένον μέχρι τη Σάρον Στόουν και τον Τζόνι Ντεπ, σελέμπριτις στον ελεύθερο χρόνο τους ζωγραφίζουν, μερικοί και πολύ καλά!
Με αφορμή την έκθεση Between Bites στην αίθουσα τέχνης METAMORFOSIS, η ζωγράφος μιλά στη Thess Voice για την εγγύτητα, την απόσταση και τα ίχνη που αφήνουμε ο ένας στον άλλον
Η έκθεση, σε επιμέλεια της Μαρίας Κουτσομάλλη-Moreau και της Marina Ferretti Bocquillon, μας ταξιδεύει στο Παρίσι του 19ου αιώνα μέσα από εμβληματικά έργα της εποχής
21°
Αλέξανδρος Μαγγανιώτης
