Νίκος Φωτεινός

Κάπου ανάμεσα στον Mickey Mouse, τον Joan Miro και τον Keith Haring συναντάμε τον Νίκο Φωτεινό. Έναν νέο καλλιτέχνη, απόφοιτο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, γεμάτο αισιοδοξία για το μέλλον και ανήσυχο πνεύμα. Ο Νίκος Φωτεινός απαντά στις ερωτήσεις μας και μας αφήνει να τον γνωρίσουμε.

Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την ζωγραφική; Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγράφιζα… Διάβαζα τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» και το «Μίκυ Μάους» και ώρες ατελείωτες αντέγραφα τις φιγούρες καρτούν του Μίκυ, του Ντόναλντ. Τα έντονα και πλακάτα χρώματα που τόσο με εντυπωσίαζαν σαν παιδί τα ξανασυναντάμε στη δουλειά μου τώρα. Ένας κύκλος που ολοκληρώνεται με την ενότητα «Όταν ο Φρόιντ συνάντησε την Ποπ Αρτ» όπου η βασική φιγούρα στα τελάρα είναι η αρχέτυπη φιγούρα του Μίκυ, αυτή τη φορά διατυπωμένη με την προσωπική μου εικαστική γλώσσα και την ελευθερία που μου έδωσαν οι σπουδές μου στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Διανύουμε μια περίοδο κρίσης και έντονης αμφισβήτησης των πάντων. Ποια πιστεύεις πως μπορεί να είναι η θέση της τέχνης σε αυτήν.

Κάποτε η διαβόητη «Mαύρη Tρίτη» της Γουόλ Στριτ είχε στραπατσάρει το μύθο της περιούσιας χώρας με τους ποταμούς των δολαρίων. Ο Mίκυ συνέχισε να πρωταγωνιστεί προβάλλοντας έναν θετικό χαρακτήρα, και μια ακλόνητη αισιοδοξία που του επέτρεπε να ξεπερνά κάθε δυσκολία. Παράλληλα, η φιλοσοφία του άλλαξε. Ο Mίκυ εγκατέλειψε την ανέμελη ζωή, ανασκουμπώθηκε και έδωσε προτεραιότητα στη φροντίδα και προστασία του κοινωνικού του περίγυρου. Συνέχισε βέβαια να ταξιδεύει μέχρι τα πέρατα του κόσμου, πολεμώντας πειρατές, οδηγώντας ριψοκίνδυνα αμάξια, αεροπλάνα και βαπόρια, ανακαλύπτοντας κρυμμένους θησαυρούς και χαρίζοντας στους αναγνώστες του το χαρωπό εισιτήριο για την ονειροπόληση.

Αν και η κατάσταση είναι άσχημη μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα με θετική σκέψη.

Εάν έπρεπε να χαρακτηρίσεις την σχέση σου με την τέχνη με μια λέξη, ποια θα ήταν αυτή;

Μοναδική…

Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που λειτουργεί σαν πρότυπο για εσένα και σε έχει επηρεάσει;

Όχι ακριβώς σαν πρότυπο αλλά αγάπησα τις απλές και ποιητικές φόρμες του Joan Miro και την καυστικότητα του Keith Haring.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του καλλιτέχνη Νίκου;

Γιγαντιαίες πλακάτες φόρμες, έντονα χρώματα, γενναία δόση χιούμορ, ψυχαναλυτική προσέγγιση που αποδόθηκε με το προσωπικό μου εικαστικό ιδίωμα. Τα σωθικά μου έγιναν κινούμενες ζωγραφικές φόρμες…

Ως νέος καλλιτέχνης, πιστεύεις πως η νέα γενιά έχει καλλιτεχνικό όραμα; Ποιο είναι το προσωπικό σου όραμα; Τι επιδιώκεις να πετύχεις;

Όπως έβαλα τα δυνατά μου να ολοκληρώσω τις σπουδές μου και τα κατάφερα, έτσι και από δω και πέρα πιστεύω πως δουλεύοντας σκληρά και με κέφι θα γίνουν θαυμαστά πράγματα, που δεν τα ξέρω από πριν, είμαι ανοικτός στην προοπτική μίας περιπετειώδους ζωής.

Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

Φεύγω από την Ελλάδα σε λίγο καιρό, μεταναστεύω στο Σίδνεϋ, σκέπτομαι να ξεκινήσω μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών, να μάθω Αυστραλιανή Νοηματική Γλώσσα, να δουλέψω εκεί…