The dog days are over λέει ο Γιαν Μάρτενς σε κοινό και χορευτές. Τέλος σε όλες εκείνες τις φορές που απαιτούσες από τη σκηνή να σε διασκεδάσει. Τέλος και στην υπεράνθρωπη υπόσταση που δίνει το σανίδι στον καλλιτέχνη. Σε αυτή την παράσταση ο άνθρωπος πίσω από τον χορευτή έρχεται στο προσκήνιο και η σχέση του με το θεατή επαναπροσδιορίζεται.
Για δύο ημέρες, 22 και 23 Ιουνίου, o χορογράφος Γιαν Μάρτενς κάνει στην Πειραιώς 260 μια μελέτη πάνω στην ανθρώπινη αντοχή. Με βασικό σκοπό να αποκαλύψει τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τον χορευτή, ο γνωστός δημιουργός οδηγεί τους χορευτές του σε μια χορογραφία που αποτελείται αποκλειστικά από «πηδήματα, δύναμη και γεωμετρία».
Σε μια πολυσύνθετη, δυναμική, εξουθενωτική χορογραφία, μαθηματικής ακρίβειας και συγχρονισμού μεταξύ των χορευτών, είναι αδύνατον να μη συμβούν λάθη. Αλλά αυτά τα λάθη είναι που φαίνεται να επιδιώκει ο Μάρτενς. Είναι η στιγμή που οι μάσκες πέφτουν, ενώ ο αγώνας για τελειότητα αποδεικνύεται μάταιος. Το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με μια νέα κατάσταση και καλείται να δει τους καλλιτέχνες με διαφορετική ματιά. Κύριο μέλημα της παράστασης είναι να αμφισβητήσει τα στερεότυπα που έχει το κοινό για την ψυχαγωγία και πώς πρέπει συγκεκριμένα να συντελείται.
Όταν σβήσουν τα φώτα ή μάλλον όταν δε σβήσουν, οι χορευτές αρχίζουν να κάνουν κάτι που θυμίζει απλό ζέσταμα, αλλά που πολύ σύντομα εξελίσσεται σε μια συμφωνία αλμάτων που βάζει στοίχημα με την αντοχή και την ισορροπία. Ο ιδρώτας στάζει από το σώμα τους, αλλά συνεχίζουν την αποστολή τους σαν τρελά ρομπότ, ενώ ο ρυθμός γίνεται πιο σύνθετος, τα μοτίβα περισσότερο γεωμετρικά και η ταχύτητα όλο και πιο γρήγορη.
Ο Μάρτενς δε χλευάζει όμως μόνο τους χορευτές του, αλλά και το ίδιο το κοινό. Αφήνει τα φώτα ανοιχτά το πρώτο μισάωρο σε ένα από τα πολύ σπάνια τετ α τετ όπου οι πρωταγωνιστές ενός θεάματος έρχονται κατάματα αντιμέτωποι με το κοινό. Είναι σαν εκείνοι να ρωτούν τους θεατές «τι θέλετε από εμάς;».
Επικρατεί ησυχία και στα τελευταία δέκα λεπτά τα πάντα κλονίζονται. Οι χορευτές έχοντας ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής, βρίσκονται εξαντλημένοι επί σκηνής. Το ίδιο και οι θεατές από κάτω, που παραμένουν στις θέσεις τους, δεσμευμένοι να παρακολουθούν μέχρι να έρθει η στιγμή για το χειροκρότημα.
Παρόλο που στη σκηνή σκόπιμα δε διαδραματίζεται κάτι νέο, ο Μάρτενς αναδεικνύει εύστοχα την ηδονοβλεπτική επιθυμία του κοινού, που απλά συνεχίζει να βλέπει.
φωτό: Alwin Poiana
Σύμφωνα με ξένους κριτικούς, η παράσταση «Τhe dog days are over» είναι η πιο κριτική performance του Martens μέχρι σήμερα. Αποκαλύπτει τον μηχανισμό της θέασης, καθώς και τον πόθο μας για ψυχαγωγία, απαιτώντας η σκηνή να αποτελεί ένα σημείο συνάντησης μεταξύ των ανθρώπων.
Info:
The Dog Days Are Over - a jumped, minimal and political workfor eight performers, 22-23 Ιουνίου, 21.00, Πειραιώς 260 Η
Εισιτήρια από €5. Εκπτώσεις για φοιτητές, καλλιτέχνες, παιδιά, άνω των 65, μικρά και μεγάλα γκρουπ. Περισσότερες πληροφορίες στο: http://tickets.greekfestival.gr/more-info/
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου: Δευτ.-Πέμ. 9.00-19.00, Παρ.- Σάβ. 9.00-21.00 (Σε ημέρες παραστάσεων, μία ώρα πριν από την προβλεπόμενη έναρξή τους, τα Εκδοτήρια των συγκεκριμένων θεάτρων εξυπηρετούν μόνο την παράσταση της ημέρας).
Λοιποί χώροι
Εκδοτήρια εισιτηρίων λειτουργούν σε όλους τους χώρους των εκδηλώσεων και ανοίγουν δύο ώρες πριν την ώρα έναρξης των παραστάσεων. Εξυπηρετούν μόνο την παράσταση της ημέρας.
Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε και από τα καταστήματα Public, Reload και Βιβλιοπωλείο Ευριπίδης.
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
17°
