Αυτή την εβδομάδα, και με αφορμή το 3o Pecha Kucha στην Αθήνα (την Παρασκευή στις 20.20 ακριβώς, στο Interni), αποφάσισα να κάνω εξάσκηση στις 20άδες μου, τακτοποιώντας παράλληλα τα ράφια, τις λέξεις και τις λίστες.
Αυτή την εβδομάδα, και με αφορμή το 3o Pecha Kucha στην Αθήνα (την Παρασκευή στις 20.20 ακριβώς, στο Interni), αποφάσισα να κάνω εξάσκηση στις 20άδες μου, τακτοποιώντας παράλληλα τα ράφια, τις λέξεις και τις λίστες. Το «Είκοσι» αρχίζει και γίνεται το αγαπημένο μας τραμπολίνο.
Πήγα σινεμά
● ● ● “Alice in Wonderland” του Tim Burton (***)
Άχρωμη σωσίας της Gwyneth Paltrow ενηλικιώνεται διαρκώς μέσα στο ίδιο (off-colour) όνειρο-υπερθέαμα. Καταλήγει businesswoman. Τιμ, σε αγαπάμε πάντα.
● ● ●Θα παρακαλούσαμε τον George Clooney να μην ξαναβγάλει το πουκάμισό του onscreen.Ούτε το φανελάκι. Με κοστούμι είναι μια χαρά.
● ● ● Θα παρακαλούσαμε τον Robert Downey Jr. να κατεβάσει έναν τόνο τις έξυπνες, witty γκριματσούλες και βλέμματα στο παίξιμό του. Μπερδευόμαστε.
Παλιά εκκλησία. Έλληνας, Λονδρέζος και Τεξανός συναντιούνται με φαντάσματα των 80s. Ηχογραφούν πολυσυζητημένο εναλλακτικό ντεμπούτο άλμπουμ. Θέμα: ελευθερία, απώλεια, ομορφιά.
● ● ● “All Great Events” - My Wet Calvin (Archangel) (****)
Μετά από ελεύθερα installations και μουσικές, το ντουέτο συνεχίζει «επίσημα» το έργο του: μεταλλάσσει την Αθήνα από τέρας σε dreamland.
● ● ● “Lumineux Noir” - Marsheaux (Undo) (*** ½ )
Χτες που χτύπησε η ζέστη 25άρι, ξεχύθηκαν στα ακουστικά μου σαν παγωμένη λεμονάδα. Κομψή, electro «αδεξιότητα» και Αγάπη μέσα στην κολεκτίβα.
● ● ● “Download” -Mikro(Undo) (*** ½)
Ελαφρώς μελοδραματικοί όταν τραγουδούν ελληνικά, παραμένουν η πιο προσηλωμένη electropop μπάντα για πάρτι, σε κατάσταση μυαλού, αυτή τη φορά, Heaven17.
● ● ● “Upload” -Mikro (Undo)(*** ½)
To cd «στα αγγλικά». Εντυπωσιακή η αυθεντική του πίστη στα 80s. Χρειαζόταν και μία γερή, αλήτικη κλωτσιά και όρθιο γιακά.
1. Τις συγκινητικές φωτογραφίες της Αθήνας για την έκθεση της ATHENS VOICE. Υπέροχοι Αθηναίοι που πασχίζουν να βρουν, μέσα στην ασχήμια και την παρακμή, κάποιες στιγμές της πόλης τους για να αγαπήσουν.
2. Την “Traviata” στη Λυρική και την “Traviata” στην Κεντρική Αγορά της Valencia.
3. Το “Heligoland” σε repeat. Το “Heligoland” σε repeat. Το “Heligoland” σε repeat.
4. Ξανθά, σκονισμένα, αφρικάνικα μαλλιά.
5. Ουράνιο τόξο, αέρας, ήλιος.
6. Η χρονιά της Τίγρης. Κινέζικη Πρωτοχρονιά στην πλατεία Κοτζιά.
7. Η Ρένα Βλαχοπούλου στο Badminton. (Zει και μη κάνεις τη χαζή)
8. Και η Ζωζώ ζει.
9. Και το Κολωνάκι ζει.
10. Τον Κωνσταντίνο Τζούμα ντυμένο με καπέλο και αδιάβροχο Πίτερ Σέλερς στο Κολωνάκιζει.
11. Τον Γιώργο Πανόπουλο ντυμένο μπετατζή να μου λέει τα ζώδια.
12. To spread λίγο πριν το κραχ.
13. Τον Δημητρακόπουλο και τη Charlotte Gainsbourgh να πετάνε με τις Music Airlines.
14. Tον DJ Quentin να διηγείται τα όνειρά του.
15.Ο Καπουτζίδης συνεχίζει να είναι το μόνο ευχάριστο πράγμα στην ελληνική τηλεόραση. Εύχομαι να μη σταματήσει να τη λατρευομισεί.
16. “Single Man” & Alexander McQueen. Δύο αδιόρατα παράλληλες αυτοκτονίες με θέμα την αγάπη.
17. Τη Ματθίλδη Μαγγίρα πάνω σε ροζ βέσπα στον Λυκαβηττό να μου λέει για τη θαυματουργή εικόνα των Αγίων Ισιδώρων.
18. Τον Sox με την μπατανόβουρτσα και την αλευρόκολλα να κολλάει Καρδιές με Πόδια στην οδό Αθηνάς.
19. Τον Μπλε Γάτο Chesire στην «Αλίκη» του Burton να αιωρείται και να στριφογυρίζει στον αέρα όπως έχουμε νιώσει να μας συμβαίνει στα όνειρά μας. Ξέρω τουλάχιστον 3 ανθρώπους που θέλουν να γίνουν αυτό το Γατί.
20. My my my my my Sharona.
Δεν θέλω να θυμάμαι
● Eurovision. Δεν είναι αστείο.
● H βλαχο - balcan - stomp - dance μαντινάδα.
● Πυροβολάκης.
● Λουδοβίκος των Ανωγείων.
● Είδε κανείς αν ο Αλκαίος φοράει ακόμα το μαντίλι δεμένο στο χέρι του;
● Κάνατε τόσο cult την επανεμφάνιση του Μιχάλη Ρακιντζή που, το λιγότερο που σας αξίζει, είναι να τον δείτε πάλι υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο. Ευχαριστούμε, αθηναϊκή αλτερνατίβα, για τις ιδέες σου.
● Τον Ασλάνη που κατέβηκε σύσσωμος στου Ψυρρή «γιατί θεωρεί το Κολωνάκι πια επικίνδυνο».
Από την Αργολίδα και το Μαίναλο μέχρι το Μπούρτζι και την Ακροναυπλία, ο Θοδωρής Γκόνης σχεδιάζει ένα φεστιβάλ που αναζητά τις ιστορίες, τους ανθρώπους και τις μνήμες που έχουν διαμορφώσει τον τόπο
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
17°
