Το 2010, όταν το Netflixήταν ακόμη για πολλούς ένα συμπαθητικό πείραμα της ψηφιακής εποχής, ο Τζεφ Μπέουκες, τότε ισχυρός άνδρας της Time Warner, σχολίαζε με εμφανή ειρωνεία την άνοδο της πλατφόρμας. «Είναι λίγο σαν να ρωτάς αν ο αλβανικός στρατός θα κατακτήσει τον κόσμο. Δεν νομίζω», έλεγε στους New York Times, υποβαθμίζοντας τη δυναμική μιας εταιρείας που έστελνε DVDs με το ταχυδρομείο και πλήρωνε ψίχουλα για streaming δικαιώματα.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το αστείο έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Το Netflix υπέγραψε συμφωνία-μαμούθ 83 δισ. δολαρίων για την εξαγορά της Warner Bros Discovery, της σύγχρονης μετεξέλιξης της αυτοκρατορίας που ο Μπέουκες υπερασπιζόταν τότε. Το αουτσάιντερ της βιομηχανίας έγινε ο αγοραστής των «κοσμημάτων του στέμματος» του Χόλιγουντ: από τη Warner Bros και το σύμπαν των Harry Potter, Batman και DC Comics μέχρι το HBO, το Game of Thrones, τους Sopranos και το White Lotus.
Το οικονομικό ρίσκο είναι τεράστιο και ο ίδιος ο οικονομικός διευθυντής του Netflix παραδέχτηκε ότι η συμφωνία θα ανεβάσει σημαντικά τον δανεισμό, έστω και με σχέδιο αποκλιμάκωσης στα επόμενα χρόνια. Το χρηματιστήριο αντέδρασε ψυχρά, με τη μετοχή να υποχωρεί, δείγμα ότι οι επενδυτές δεν πείθονται εύκολα από το όραμα. Όμως το χρήμα δεν ήταν το μόνο –και ίσως ούτε το πιο κρίσιμο– στοιχείο που έκρινε την έκβαση.
Στη μάχη για τη Warner, το Netflix δεν ήταν το προφανές φαβορί. Η Paramount και η Comcast μπήκαν νωρίς και επιθετικά, ενώ ο Ντέιβιντ Έλισον, με ισχυρούς συμμάχους και βαθιές τσέπες, έμοιαζε έτοιμος να πάρει το τρόπαιο. Ακόμη και τα στοιχήματα έδιναν στο Netflix λιγότερο από 5% πιθανότητες λίγες ώρες πριν κλείσει η διαδικασία. Κι όμως, όταν έφτασε η κρίσιμη στιγμή, το διοικητικό συμβούλιο της Warner επέλεξε όχι απλώς την καλύτερη τιμή, αλλά την πιο «καθαρή» πρόταση.
Η ομάδα του Netflix κατέθεσε μια πλήρως εκτελέσιμη συμφωνία, έτοιμη για υπογραφή εκείνο το βράδυ. Συμφώνησε σε αυστηρούς όρους, σε υψηλό break fee και σε αλλαγές που ζητούσε το board, δείχνοντας κάτι που στην παλιά βιομηχανία έχει πάντα βαρύτητα: ότι μπορούσε να κλείσει τη δουλειά, εδώ και τώρα. Λεπτά μετά την ψηφοφορία, τα συμβόλαια είχαν υπογραφεί.
Είναι δύσκολο να μη δει κανείς ειρωνεία στην εξέλιξη. Το Netflix που κάποτε θεωρήθηκε απειλή για το DVD business, μετά για το streaming ισοζύγιο, μετά για την καλωδιακή τηλεόραση, καταλήγει να απορροφά έναν από τους πυλώνες του ίδιου του Χόλιγουντ. Τότε, οι συμφωνίες των 25 εκατομμυρίων με τη Starz θεωρούνταν «χαζομάρες» που υπονόμευαν την τηλεοπτική οικονομία. Σήμερα, μιλάμε για δεκάδες δισεκατομμύρια και για ένα οικοσύστημα όπου η τεχνολογία δεν φιλοξενεί απλώς το περιεχόμενο, αλλά το κατέχει.
Το αν αυτή η «κατάκτηση» θα ολοκληρωθεί δεν είναι ακόμη βέβαιο. Οι ρυθμιστικές αρχές στις ΗΠΑ αναμένεται να εξετάσουν εξονυχιστικά τη συμφωνία, ενώ το δημιουργικό Χόλιγουντ ήδη αντιδρά, φοβούμενο έναν γίγαντα streaming που θα ορίζει και τους όρους της κινηματογραφικής διανομής. Όμως, ακόμη και πριν την τελική έγκριση, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: η ατάκα για τον αλβανικό στρατό έχει περάσει στην ιστορία ως μία από τις πιο εντυπωσιακές αστοχίες πρόβλεψης της media industry.
Γιατί τελικά, το Netflix δεν κατέκτησε απλώς τον κόσμο της ψυχαγωγίας. Τον αγόρασε.
Ο Γκάρι Όλντμαν ξαναγίνεται Jackson Lamb, ο Τομ Χάρντι επιστρέφει στο «MobLand» μέσα σε ένα πραγματικό θρίλερ παρασκηνίου, ενώ οι ΜακΚόναχι και Χάρελσον παίζουν, επιτέλους, τους... εαυτούς τους.
18°
