Τι κάνουμε όταν... δεν βλέπουμε Game Of Thrones

Εμείς οι πέντε (5) που ΔΕΝ βλέπουμε τη σειρά-γκραν-σουξέ στην Ελλάδα ή και διεθνώς, ίσως θα τη βλέπαμε αν:

• Αντί να εκτυλίσσεται σε μια παγερή βόρεια φανταστική χώρα, εκτυλισσόταν σε μια εξωτική χώρα, φανταστική ή πραγματική, πάντως με φόντο κοκοφοίνικες και σέρφερ. Χωρίς ψεύτικα μούσια και περούκες-ασβούς.
• Αν, αντί να φοράνε προβιές και γούνες, οι πρωταγωνιστές φορούσανε μαγιό, μπικίνι, σορτσάκια κλπ. Μας ενοχλεί επίσης που στο GoT όλοι οι γκόμενοι είναι κουκουλωμένοι σαν ντίλερ(ς) φλοκάτης, αλλά οι υποχρεωτικές γκόμενες κυκλοφορούν με τα ξώπλατα και τις νεφραιμιές στη φόρα, λες κι είναι στη Μύκονο. Απλώς σε αποχρώσεις μπλε, της κατάψυξης.
• Αν δεν είχανε όλοι παγωμένες μύτες. Εκτός από τις γκόμενες με τα ξώπλατα, που ξεχάσαμε να πούμε ότι είναι μάγισσες/ζόμπι/θεές/καμένες, και δεν τις πιάνουν τα κρυοπαγήματα.
• Αν δεν ήτανε γυρισμένη όλη η σειρά σε τόνους γκρι-μπλε-μαύρου-μολυβί-μελανού, σαν τριχωτό σκανδιναβικό νουάρ, της βαθιάς σκανδιναβικής κατάθλιψης. Με φλοκάτες. Πιο φλοκάτη, πεθαίνεις.  
• Αν δεν το έβλεπε ΟΛΟΣ ο κόσμος, και δεν μας ζάλιζε τον έρωτα συνεχώς όλος αυτός ο κόσμος, για το πόσο αριστούργημα είναι.
• Αν μας έκοφτε πραγματικά η μοίρα του Τζον Σνόου, που είναι τάπας.
• Αν ο Τζον Σνόου ήτανε απλώς τάπας, δεν θα μας χαλούσε – και ο Ράσελ Κρόου είναι κοντός, αλλά αυτό δεν τον αποτρέπει από το να παίζει σε σαβούρες (αν δεν με πιστεύετε, τσεκάρετε τη «Μούμια» με τον Τομ Κρουζ, όπου παίζει ο Ράσελ, ίσως όμως πήρε τον ρόλο επειδή δείχνει ντερέκι δίπλα στον Τομ).
• Ο Τζον Σνόου δεν λέει πολλά πράγματα, σαν είδωλο. Μπορεί «να ζήσει ή να πεθάνει σ’ ένα φλαμένκο απάνι», κι εμάς (τους πέντε, που δεν βλέπουμε GoT) σκορδοκαΐλα μας.
• Αν το ένα βασίλειο, που μάλωνε με το άλλο βασίλειο, είχε κάποια ουσιώδη/φιλοσοφική διαφορά από το άλλο ή ακόμα και το παράλλο βασίλειο.    
• Αυτός που γράφει τα βιβλία κι έχει γίνει πολυεκατομμυριούχογλου, ΑΝ μας γέμιζε το μάτι, μπορεί και να βλέπαμε μισό επεισόδιο. Αλλά δεν.
• Αν η επιτυχία του GoT δεν ήτανε τόσο γκλόμπαλ, μπορεί επίσης να βλέπαμε μισό επεισόδιο, για να πάρουμε μια ιδέα.
• Ο λόγος που έχουμε πάρει μια ιδέα παρόλο που δεν έχουμε δει μισό επεισόδιο, είναι επειδή διαβάζουμε Φέισμπουκ, σάιτ διάφορα, ειδήσεις, μέιλ γνωστών μας, διαθήκες κλπ. Και πέφτουμε κάθε τόσο απάνω σε πληροφορίες για το GoT.  Από το 2011 που ξεκίνησε, το μπάτζετ για το γύρισμα του κάθε επεισοδίου έχει περάσει τα 10 εκατομμύρια δολάρια, έχει 7 σεναριογράφους ανά επεισόδιο, συνολικά 257 ήρωες, και 32,8 εκατομμύρια πιστούς θεατές, το 58% των οποίων είναι άνδρες.
• Αν δεν ήτανε τόσο σκοτεινό/αφώτιστο/μελανιασμένο/μαύρο κι άραχλο, εκτός από τριχωτό, μπορεί επίσης να του ρίχναμε μια ματιά.
• Αν δεν μας καπελώνανε οι συζητήσεις για το GoT όπου και να πηγαίναμε, αν καταφέρναμε να σταυρώσουμε δύο κουβέντες χωρίς να ακούσουμε τα ονόματα-περικοκλάδες των ηρώων του GoT και τον πόνο τους, επίσης μπορεί να το τσεκάραμε, από περιέργεια, έστω.
• Επειδή τίποτε από τα παραπάνω δεν ισχύει, εμείς οι πέντε εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε εδώ στην Ελλάδα. Και συνεχίζουμε να κάνουμε άλλα πράγματα όταν εσείς οι 32,8 εκατομμύρια βλέπετε GoT… μαζί με τα πρόσωπα, με τις γυναίκες/τους άντρες σας, ελπίζουμε, γιατί μπορεί κι αυτές/οί να σκεφτούνε, «μωρ’ δεν κάνουμε κι εμείς οι καψερές/οί  άλλα πράγματα, με τους πέντε που κάνουν άλλα πράγματα έτσι κι αλλιώς, όσο ο άνθρωπός μας έχει κολλήσει σε αυτή την τεράστια, τριχωτή επιτυχία και μας έχει φλομώσει στη φλοκάτη;».