Ο RJ Mitte, που έγινε διάσημος ως γιος του Walter White στο Breaking Bad, έφυγε από τη ζωή. Πολλοί από αυτούς που αγάπησαν την σειρά –και τον ρόλο- θα τον θυμούνται από αυτήν την ατάκα.
Ο εκπρόσωπος Τύπου της οικογένειας ανακοίνωσε τον θάνατό του χτες. Λίγο αργότερα ενημέρωσε ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Ο RJ Mitte ήταν 34 χρονών. Και οι συνάδελφοί του από την επιτυχημένη σειρά έμειναν αποσβολωμένοι. Ο Bryan Cranston έγραψε στο Instagram έναν μακροσκελή επικήδειο για τον «γλυκό του γιο», τον «εξαιρετικό ηθοποιό», όπου αναφέρει και ότι πριν από μερικές εβδομάδες αντάλλαξαν μηνύματα για να βρεθούν για φαγητό. «Δεν ξέρω αν αυτό το γεύμα θα μπορούσε να έχει αλλάξει το μέλλον του», γράφει, «αλλά ξέρω ότι τον αγαπούσα. (...) Θα μου λείψεις, γιε». «Είμαι χαμένος», δήλωσε ο Aaron Paul, ο Jesse Pinkman της σειράς. «Η καρδιά μου έχει ραγίσει. RJ, σ’ αγαπώ, φίλε μου. Θα μας λείψεις».
Ο RJ Mitte γεννήθηκε το 1992 στο Τζάκσον του Μισισίπι και, βρέφος ακόμη, υιοθετήθηκε. Διαγνώστηκε με εγκεφαλική παράλυση όταν ήταν ακόμη νήπιο. Φορούσε ορθοπεδικούς νάρθηκες στα πόδια σε όλη την παιδική του ηλικία, γεγονός που του έδωσε, όπως είπε σε συνέντευξη, «μια διαφορετική οπτική για το τι είμαστε οι άνθρωποι και το πώς αλληλεπιδρούμε». Έμαθε ότι ήταν υιοθετημένος όταν ήταν ήδη οχτώ χρονών. «Ο θετός μου αδερφός μου το είπε», είχε πει στον Guardian το 2016. «Είχε κρυφακούσει τους θετούς μου γονείς να το συζητούν και μου το πέταξε στα μούτρα. Αλλά δεν με ένοιαζε. Δεν μου φαινόταν σημαντικό επειδή ποτέ στη ζωή μου δεν είχα νιώσει ότι δεν με αγαπούσαν ή ότι ήμουν βάρος».
Πέρασε την παιδική του ηλικία ανάμεσα στο ράντσο των παππούδων του και το διαμέρισμα όπου ζούσε με τη μητέρα του και την αδερφή του αφότου οι γονείς του πήραν διαζύγιο. Η ζωή του δεν ήταν εύκολη. Μερικούς μήνες μετά τη γέννηση της αδερφής του, η μητέρα του είχε τροχαίο ατύχημα που την άφησε παράλυτη. Από μικρός, ο Mitte έκανε διάφορες περιστασιακές δουλειές και θελήματα για να συνεισφέρει οικονομικά στους δικούς του.
Μετακόμισαν στο Λος Άντζελες όταν η μικρή του αδερφή έκλεισε συμμετοχή σε κάποια ταινία. Τότε πήγε σε σχολή υποκριτικής. Η πρώτη του οντισιόν ήταν για ένα σποτάκι κατά της μεθαμφεταμίνης. Κάποια χρόνια αργότερα έκανε οντισιόν για τον ρόλο του Flynn στο Breaking Bad – τον γιο ενός καθηγητή χημείας που μετατρέπεται σε βαρώνο της μεθαμφεταμίνης. «Κι αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι διαφήμιση κατά της μεθαμφεταμίνης, αφού δεν έχει καλό τέλος για κανέναν», είχε πει.
Ο Mitte ήταν 14 χρονών και είχε πολύ μικρή εμπειρία στην υποκριτική, όταν πήρε τον ρόλο. Ζητούσαν έναν ηθοποιό με καστανά μαλλιά, μεγάλα φρύδια και ελαφριά εγκεφαλική παράλυση. Η περιγραφή ήταν συγκεκριμένη επειδή ο ρόλος βασιζόταν σε πραγματικό άνθρωπο που ο δημιουργός της σειράς, ο Vince Gilligan, είχε γνωρίσει στο πανεπιστήμιο. Ναι, ρεαλισμός στο φουλ. Αλλά, όπως είχε πει και ο ίδιος, «για τον καθένα υπάρχει ένας ιδανικός ρόλος». Ή, ίσως, για κάθε ρόλο υπάρχει ο ιδανικός ηθοποιός.
Η προσωπική του εμπειρία με την εγκεφαλική παράλυση έκανε τον χαρακτήρα του αυθεντικό. Θυμάμαι να βλέπω τη σειρά, το ένα επεισόδιο μετά το άλλο, χωρίς διάλειμμα ούτε για φαγητό – ενημερωτικά, οι Times την βάφτισαν «η καλύτερη σειρά του εικοστού πρώτου αιώνα». Και κοιτάζοντας τον Flynn να αναρωτιέμαι αν ο ηθοποιός που τον υποδύεται έχει πραγματικά εγκεφαλική παράλυση. Πώς γινόταν να είναι τόσο πειστικός; Δεν ήξερα. Μπήκα στο Google και έμαθα για την πάθησή του. Εξηγείται έτσι το πόσο καλός ήταν; Ίσως και όχι. Δεν είναι απαραίτητα απλό και εύκολο να υποδυθείς τον εαυτό σου.
Πάντως, όπως είπε ο Bryan Cranston, ο Mitte ποτέ δεν επέτρεπε στις κινητικές του δυσκολίες να λειτουργήσουν σαν δικαιολογία και πάντοτε ακολουθούσε το απαιτητικό πρόγραμμα των γυρισμάτων με προσήλωση.
Έκανε πολλά. Αλλά, καλώς ή κακώς, οι πιο πολλοί θα τον θυμούνται ως Flynn. Το 2015 είχε μιλήσει στον Guardian για το πώς είναι να υποδύεσαι κάποιον με αναπηρία όταν πραγματικά έχεις αναπηρία. «Αποδέχεσαι το ρίσκο και αποδέχεσαι αυτό που έχεις να παίξεις», είπε. «Αλλά το θέμα είναι το πώς θα το παίξεις – οφείλεις να δείξεις την εσωτερική δύναμη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι». Και αυτό έκανε, με πολλούς τρόπους – και με την ατάκα που θα θυμόμαστε: «Σου μοιάζω για σκέιτερ;»
19°
