Πολιτική, λαγνεία, σεξ, εξουσία, βρετανικό κοινοβούλιο, ίντριγκες, Λονδίνο υποκριτικό, λες και δεν πέρασε μία μέρα από την πουριτανική βικτοριανή εποχή: στα μέσα του '60 η ομοφυλοφιλία διωκόταν ποινικά στην Αγγλία ως ύψιστο αμάρτημα, αλλά παρόλα αυτά τα κορμιά είναι αδύνατον να υποταχθούν στον νόμο που φυλάκισε και στιγμάτισε ακόμα και τον Όσκαρ Ουάιλντ. Αυτό είναι το χρονικό πλαίσιο και ο χώρος όπου ο Τζέρεμι Θορπ, αρχηγός των Φιλελεύθερων αλλά και ορκισμένος σοδομίτης, γνωρίζει τον εραστή του, στην αρχή Νόρμαν Σκοτ.
Αληθινή είναι η ιστορία του «Πολύ Αγγλικού Σκανδάλου». Απόλυτα, 100%. Που συντάραξε τη χώρα, όταν μια μέρα στα πρωτοσέλιδα του Τύπου ο Θορπ κατηγορήθηκε πως αποπειράθηκε να σκοτώσει τον Σκοτ. Τότε ακόμα, ο Τζέρεμι Θορπ είναι ένας αριστοκράτης βουλευτής, στυγνός και εξουσιομανής, σε αντίθεση με το λαϊκό τζινάβι, αλλά πανέμορφο θηλυπρεπή εραστή του Νόρμαν. Τον ξαποστέλνει, ή έτσι νομίζει, συνεχίζοντας να διάγει βίο σαρδανάπαλο, με στόχο να γίνει ακόμα και πρωθυπουργός ή ο μεγαλύτερος υπουργός τη τάξει, σε μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας με τους Τόρηδες ή τους Εργατικούς. Γιατί ο Γκραντ-Θορπ δεν έχει αναστολές. Ούτε στο σεξ ούτε στην πολιτική. Ο Θορπ πιστεύει μόνο στη λαγνεία και την εξουσία. Συνεχώς όμως κρύβεται ή νομίζει πως. Ραδιουργεί, μηχανορραφεί και βυθίζεται στην ακολασία του παράνομου σεξ, βέβαιος πως πάντα θα «παίρνει» σε όλα τα... επίπεδα!
Έτσι, περιστοιχισμένος από μια φρουρά φίλων εξίσου διεφθαρμένων αλλά και ορκισμένων να τον προστατεύουν, αποφασίζουν πως πρέπει να τελειώνουν με τον Νόρμαν Σκοτ, που διεκδικεί μέσω εκβιασμών το μερίδιό του στη δόξα, το χρήμα και την εξουσία, γυρίζοντας παντού στη Βρετανία, διαλαλώντας την περιπέτειά τους. Υπόκοσμος, βροχή, υψηλού κύρους λέσχες, όπου συχνάζουν πολιτικοί, αλλά και κλαμπ ή χαμαιτυπεία μπιραρίες, όπου η εργατική τάξη ονειρεύεται να ξεφύγει από τη μιζέρια της. Πλούσιοι και φτωχοί, αριστοκράτες γαλαζοαίματοι λόρδοι κοντράστ με παιδιά φτωχά, παζολινικά θαρρείς, αλλά και ντικενσιανά ταυτόχρονα, φτωχοδιαβόλια που δεν έχουν να πουλήσουν τίποτα πέρα από το κορμί τους.
Αυτά θα δεις, εδώ είναι το μέρος και η στιγμή. Το «A Very English Scandal» κρατά μόνο τρία επεισόδια. Στο καταθλιπτικό Λονδίνο του '60, αλλά και λίγο αργότερα στο ξέσαλο Swingin’ London των Yardbirds και των Easybeats, που το τραγούδι τους «Friday on my Mind» μοιάζει να δίνει και το στίγμα, τον ψυχισμό των ηρώων του: ηδονισμός χωρίς σύνορα, πράξεις και ανομήματα χωρίς ηθικές αναστολές ή στοχασμό για τις συνέπειες. Γάμοι από συμφέρον, παρασκήνια διεθνούς διπλωματίας αλλά και λασπότοποι του περιθωρίου, όπου σκλάβοι του σεξ και μανιακοί dominators ανταλλάσουν πρόστυχα φιλιά και απολύτως νταλαβεριτζίδικα «μου δίνεις και σου δίνω, αλλιώς σ' έφαγα».
Κι ο Χιου Γκραντ το έχει! Μια απίστευτη μετάλλαξη και μεταμφίεση στον ρόλο του διεστραμμένου Τζέρεμι Θορπ, είναι το μέγα ατού της σειράς πέρα από το σενάριο. Κίνηση, προφορά και ερμηνευτική δεινότητα στον ρόλο του διεφθαρμένου «κωλόμπα». Αλλά στα ίσια τον κοντράρει κι ο πιτσιρικάς Μπεν Γουίσοου, που παίζει τον Νόρμαν. Γνήσιο τεκνό της εποχής, χωρίς αναστολές, πανσεξουαλικό, ναρκοεξαρτημένο, θρασίμι που θέλει να πιάσει την καλή, και κοντράρει την εξουσία χωρίς να υπολογίζει αν θα τον καταπιεί ή τον ισοπεδώσει. Χα, λες πού τον ξέρεις, πού τον ξέρεις, εντάξει θα σε βοηθήσω: τελευταία φορά είδες τον Μπεν Γουίσοου στον «Αστακό» του Λάνθιμου.
Αξίζει να το δεις, έχει σασπένς, ρυθμό, φλεγματικό χιούμορ, αλλά και μια τραγικότητα πολύ καλά κρυμμένη πίσω από την εύχαρη δράση, ειδικά του πρώτου επεισοδίου, που όμως, όταν βγαίνει φόρα παρτίδα και πρώτο πλάνο στην οθόνη, σε κάνει να αναρωτιέσαι: είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιοι δυστυχισμένοι άνθρωποι αλλά και απροκάλυπτα διεστραμμένοι, δίχως ίχνος συμπόνιας; Τόσο η αληθινή ιστορία του Τζέρεμι Θορπ, όσο και η διήγησή της από τον Χιου Γκραντ στο «A Very English Scandal» φωνάζουν ναι.
Σειρά αργόσυρτη, με ερμηνείες άνισες, πλάνα στενά, να κόβουν διαρκώς τον ορίζοντα (χαρακτηριστικό της φτηνής τηλεόρασης) σαν να διαδραματίζονται όλα σε δυο μέτρα χώρο
17°
