Η Αίγινα της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ

Χρωστάω τον παράδεισό μου σε μια καταστροφή. Ο πατέρας μου είχε αναγκαστεί να φύγει από τη Μικρά Ασία και να έρθει στην Αθήνα μαζί με όλη του την οικογένεια. Βρίσκει ένα σπίτι και ένα κτήμα στην Αίγινα. Εκείνη την εποχή  ήταν ολόκληρο ταξίδι. Δεν είναι όπως σήμερα Ομόνοια - Πατήσια. Ο πατέρας μου, που είχε μανία με τη γη, αγόρασε 20 στρέμματα και φύτεψε πολλές φιστικιές. Από τους πρώτους παραγωγούς του νησιού. Πάντα από μικρή θυμάμαι, αχ να τελειώσει το σχολείο! Πηγαίναμε Αίγινα Πάσχα και καλοκαίρι. Με περίμενε άλλωστε ο σκύλος που είχα εκεί και κάποιος πάντα τον φρόντιζε. Η αίσθηση αυτή της γης, της θάλασσας, μου έμεινε από πότε. Αυτός ήταν ο παράδεισος και όχι η πλατεία Συντάγματος. Βεβαίως τώρα το νησί είναι σαν προάστιο των Αθηνών, αλλά δεν νομίζω ότι έχει χάσει αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Είναι και νησί και Αττική. Μερικά κλασικά στέκια έχουν μείνει ακόμη, όπως το καφενείο κάτω από το Δημαρχείο.

Πάντα μου λείπει η Αίγινα. Το σπίτι, πάντα ανοιχτό σε κόσμο και τραπεζώματα, έχει κτιστεί πριν από το 1880 και είναι διατηρητέο. Η χαρά του πατέρα μου ήταν όταν μπορούσε να αφήσει για λίγο τη δικηγορία και να ξεφεύγει στην Αίγινα. Εγώ και το ποδηλατάκι μου ήμασταν ένα και το αυτό. Ήταν και μια περίοδος χωρίς αυτοκίνητα. Το νησί συνδυάζει τις καλλιέργειες γης με τα φρέσκα θαλασσινά που βρίσκεις στην ψαραγορά. Τοπίο όμορφο. Βουνό. Ο ναός της Αφαίας, που είναι η ακροπόλις του νησιού. Ένα πλουσιοπάροχο νησί. Όσο πιο κοντά στη φύση είσαι τόσο μπορείς να εμπνευστείς δημιουργικά κατά τη γνώμη μου, γιατί η δημιουργία ζωής έρχεται άλλωστε από τη φύση.

*Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ είναι ποιήτρια. Το βιβλίο «Άνθρωπος & Χρόνος - Human Time» της Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ και του Δημήτρη Βίκτωρ, σε μετάφραση Philip Ramp, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Public.