Τα μικροπλαστικά στην ατμόσφαιρα μπορεί να ενισχύουν την υπερθέρμανση του πλανήτη
Δεν φαίνεται να υπάρχει γωνιά της Γης που να είναι ασφαλής από τα μικροσκοπικά σωματίδια πλαστικού. Έχουν βρεθεί στις λίμνες μας, στο έδαφος και στο φαγητό μας, ενώ αιωρούνται ακόμη και στον αέρα, ταξιδεύοντας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τώρα, νέα έρευνα υποστηρίζει ότι τα μικροπλαστικάπου αιωρούνται στην ατμόσφαιρα συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Τα πολύχρωμα σωματίδια απορροφούν περισσότερο ηλιακό φως απ’ όσο αντανακλούν, κάτι που μπορεί να θερμαίνει τον περιβάλλοντα αέρα, σύμφωνα με τους ερευνητές, σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου στο περιοδικό Nature Climate Change. Τα ευρήματα δείχνουν ότι τα αιωρούμενα πλαστικά σωματίδια ίσως παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στην κλιματική αλλαγή απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί μέχρι σήμερα και ότι θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται ευρύτερα στις κλιματικές αξιολογήσεις.
«Αυτό το άρθρο δείχνει μια πολύ ανησυχητική αλήθεια για τους κινδύνους των μικρο- και νανοπλαστικών», λέει ο Steve Allen, ερευνητής μικροπλαστικών στον περιβαλλοντικό οργανισμό Healthy Earth, μιλώντας στο Scientific American. Ο Allen δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Αν και οι επιστήμονες μελετούν τις επιπτώσεις τους στην υγεία και στο περιβάλλον, δεν ήταν σαφές αν τα πλαστικά στην ατμόσφαιρα μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα.
Πώς τα μικροπλαστικά επηρεάζουν το φως και τη θερμοκρασία
«Τα μαύρα, κίτρινα, μπλε και κόκκινα [σωματίδια] απορροφούν το ηλιακό φως πολύ πιο έντονα από τα λευκά σωματίδια», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Yu Liu, περιβαλλοντικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Fudan της Κίνας, σε συνέντευξη Τύπου, σύμφωνα με την Washington Post.
Μάλιστα, σε μήκος κύματος φωτός που φαίνεται πράσινο για τον άνθρωπο, τα πολύχρωμα σωματίδια απορροφούσαν φως έως και 75 φορές περισσότερο από τα μη χρωματισμένα κομμάτια, διαπίστωσε η ομάδα. Μετά το χρώμα, σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει και το μέγεθος. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι τα μικρότερα πλαστικά σωματίδια απορροφούν και διασκορπίζουν το φως πιο έντονα σε μικρότερα μήκη κύματος, ενώ τα μεγαλύτερα εμφανίζουν πιο ευρεία και σταδιακή αλληλεπίδραση σε όλο το φάσμα.
Τα πλαστικά κομμάτια μήκους πέντε χιλιοστών και άνω, που θεωρούνται μακροπλαστικά, βλάπτουν τα ζώα. Μπορούν να μπλοκάρουν ή να τραυματίσουν τα όργανα ενός ζώου ή να προκαλέσουν συστροφή του πεπτικού του συστήματος. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρυσι, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα μικρό θαλασσοπούλι, όπως ο ατλαντικός μύχος, έχει 90% πιθανότητα θανάτου αν καταπιεί πλαστικά ίσα με τρία ζάχαρα σε όγκο.
Συνδυάζοντας αυτά τα δεδομένα με προσομοιώσεις για τα παγκόσμια αιωρούμενα μικροπλαστικά, οι επιστήμονες εκτίμησαν τον πιθανό ρόλο τους στην κλιματική αλλαγή. Η συμβολή τους στη θέρμανση του πλανήτη μπορεί να φτάνει περίπου το ένα έκτο της επίδρασης του μαύρου άνθρακα (αιθάλης), ενός βασικού ρύπου της ατμόσφαιρας που παράγεται κυρίως από την καύση ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με την ομάδα. Πρόκειται για «σημαντικό ποσοστό», γράφουν οι ερευνητές, δεδομένου ότι τα πλαστικά σωματίδια δεν έχουν συμπεριληφθεί ευρέως στις κλιματικές αξιολογήσεις.
«Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι τα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά στην ατμόσφαιρα δεν είναι μόνο ζήτημα περιβαλλοντικής ρύπανσης, αλλά πιθανώς ένας αναδυόμενος παράγοντας του κλίματος», γράφει ο Gilberto Binda, ερευνητής μικροπλαστικών στο Πανεπιστήμιο της Insubria στην Ιταλία, σε συνοδευτικό άρθρο στο Nature Climate Change. Ωστόσο, σημειώνει ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικές αβεβαιότητες, καθώς λείπουν πλήρη δεδομένα για τις συγκεντρώσεις πλαστικών στην ατμόσφαιρα, τα μεγέθη των σωματιδίων και τη χημική τους σύσταση.
Οι αμφιβολίες των επιστημόνων
Επιπλέον, άλλοι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η έρευνα έγινε σε εργαστηριακές συνθήκες και όχι σε πραγματικό περιβάλλον, λέει η Ria Devereux, ερευνήτρια μικροπλαστικών στο Πανεπιστήμιο του East London. «Οι εργαστηριακές συνθήκες ήταν απλούστερες από την πραγματικότητα, καθώς τα πλαστικά διασπώνται με πιο σύνθετους και αλληλοσυνδεόμενους τρόπους, όχι μόνο από την υπεριώδη ακτινοβολία, αλλά και από την υγρασία, τα χημικά, τη δράση των κυμάτων και άλλα», αναφέρει.
«Ενδεχομένως στο μέλλον οι κλιματικές επιπτώσεις να αποτελέσουν έναν ακόμη λόγο για αυτό», λέει ο Andreas Stohl, κλιματικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. «Αλλά πιστεύω ότι χρειαζόμαστε άλλα δέκα χρόνια μελετών πριν μπορέσουμε να βγάλουμε αρκετά ασφαλή συμπεράσματα.»
17°
