Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι η απώλεια παγετώνων θα έχει επιπτώσεις στα οικοσυστήματα, τους υδάτινους πόρους και την πολιτιστική κληρονομιά
Ο αριθμός των παγετώνων που εξαφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο προβλέπεται να αυξηθεί απότομα ως το 2100, όπως προβλέπει μελέτη μοντελοποίησης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Climate Change».
Οι ερευνητές της μελέτης, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο ETH της Ζυρίχης, ανέλυσαν περισσότερους από 200.000 παγετώνες από μια βάση δεδομένων με τα περιγράμματα των παγετώνων που παρατηρήθηκαν από δορυφόρους. Χρησιμοποίησαν τρία παγκόσμια μοντέλα παγετώνων και τέσσερα σενάρια αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη: κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου, 2 βαθμούς Κελσίου, 2,7 βαθμούς Κελσίου και 4 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, ως το 2100.
Η μείωση των παγετώνων εξαρτάται από το επίπεδο αύξησης της θερμοκρασίας. Οι συγγραφείς της έρευνας σημειώνουν ότι ο περιορισμός της αύξησης της θερμοκρασίας στους 1,5 βαθμούς Κελσίου, όπως είναι ο στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού, θα μπορούσε να υπερδιπλασιάσει τον αριθμό των παγετώνων που θα διατηρηθούν ως το 2100 σε σύγκριση με ένα σενάριο αύξησης της θερμοκρασίας κατά 2,7 βαθμούς Κελσίου.
Στο σενάριο που θα υπάρξει αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς Κελσίου υπολογίστηκε ότι θα παρέμεναν περίπου μόνο 18.000 παγετώνες. Αντίθετα, στο σενάριο αύξησης κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου θα υπήρχαν περίπου 100.000.
Επίσης, διαπιστώνουν ότι με αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου, η εξαφάνιση των παγετώνων θα κορυφωθεί το 2041 σε περίπου 2.000 παγετώνες ετησίως. Με αύξηση της θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς Κελσίου αυτή η κορύφωση θα εμφανιστεί αργότερα, το 2055, λόγω της μεγαλύτερης και ισχυρότερης απώλειας επιφάνειας και όγκου των παγετώνων και θα μπορούσε να φτάσει τους 4.000 παγετώνες ετησίως.
Περιοχές που έχουν πολλούς μικρούς παγετώνες σε χαμηλότερα υψόμετρα ή κοντά στον ισημερινό, όπως οι Άλπεις, ο Καύκασος, τα Βραχώδη Όρη και τμήματα των Άνδεων και των αφρικανικών οροσειρών που βρίσκονται σε χαμηλά γεωγραφικά πλάτη, είναι ιδιαίτερα ευάλωτες και περισσότεροι από τους μισούς παγετώνες αναμένεται να εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα δέκα έως 20 χρόνια.
Για τις Άλπεις οι εκτιμήσεις είναι δυσοίωνες: εάν οι τρέχουσες πολιτικές για το κλίμα οδηγήσουν τον κόσμο σε αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2,7 βαθμούς Κελσίου, μόνο περίπου 110 παγετώνες θα παρέμεναν στην κεντρική Ευρώπη ως το 2100, δηλαδή μόλις το 3% του σημερινού συνόλου. Στην αύξηση κατά 4 βαθμούς Κελσίου ο αριθμός αυτός θα μειωνόταν σε περίπου 20 (μόλις το 1%). Ακόμα και στο αισιόδοξο σενάριο της αύξησης της θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου θα παρέμενε μόλις το 12% των παγετώνων μέχρι το 2100 (περίπου 430). Οι Άλπεις υπολογίζεται ότι θα μπορούσαν να φτάσουν στο μέγιστο ποσοστό απώλειας ήδη από το 2033 ως το 2041. Αυτό συνεχίζει μια τάση που οι ερευνητές έχουν ήδη εντοπίσει στο παρελθόν και δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης: μόλις πρόσφατα αποκάλυψαν ότι μεταξύ 1973 και 2016 περισσότεροι από 1.000 παγετώνες εξαφανίστηκαν μόνο στην Ελβετία!
Αντίθετα, περιοχές με μεγαλύτερους παγετώνες, συμπεριλαμβανομένης της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, προβλέπεται να βιώσουν κορύφωση της εξαφάνισης των παγετώνων αργότερα στον αιώνα.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι η απώλεια παγετώνων θα έχει επιπτώσεις στα οικοσυστήματα, τους υδάτινους πόρους και την πολιτιστική κληρονομιά, αλλά και οικονομικές συνέπειες.
Από τις 3 έως τις 6 Νοεμβρίου, το Ρίμινι φιλοξενεί τη διεθνή διοργάνωση με επίκεντρο την κυκλική οικονομία, τις περιβαλλοντικές τεχνολογίες και τη βιώσιμη ανάπτυξη
18°
