Τελικά αυτό που φοβόμασταν έγινε… Το γκρέμισμα ξεκίνησε στο skate park των Αμπελοκήπων στις 31/1/15. Η ενημέρωσή μας είναι ότι δεν υπάρχει επίσημη απόφαση κατεδάφισης.
Εμείς σας μεταφέρουμε το κλίμα που επικρατεί στο ελληνική σκηνή του skateboarding στο διαδίκτυο με τα λόγια των ίδιων των skaters. Είμαστε έτοιμοι να διεκδικήσουμε ένα χώρο που μας παίρνουν άδικα χωρίς να τον αντικαθιστούν. Γνωρίζουμε εξ αρχής ότι το σημείο που δημιουργήθηκε ήταν αυστηρά ακατάλληλο αφού ήταν μέσα σε αστικό περιβάλλον χωρίς την κατάλληλη ηχομόνωση.
Μάλλον το skate park είναι ακόμα ένα εξιλαστήριο «θύμα» στο βωμό κάποιων κερδοσκοπικών παιχνιδιών.
Τα σχόλια που ακολουθούν «μιλάνε από μόνα τους»…
«Έχω ματώσει εκεί και "αλήτευα" πολύ. R.I.P.»
«Rip plaza?»
«Never Forget»
«Tόσο αγώνα κάνατε για την κατασκευή του plaza και τώρα... η γεροντοκρατία επικράτησε για ακόμη μια φορά!»
«Neva forget»
«Γ…..ώ το σπίτι τους billy!»
«Time to DIY»
«Ο Ελληνοβλάχος δεν αλλάζει ποτέ»
«Πόσο τριτοκοσμία Θεέ μου!! Έ λ ε ο ς!!»
«Γίδια θα μείνουμε for ever!!!»
«Δεν το πιστεύω... Σοβαρά;»
«Καραγκιόζηδες!!»
«Sad sad. It's a shame»
«RIP...»
«Όχι ρε π…..η γ…..ώ την πο……να ρε φίλε»
«Αν ξύπναγε και μας έπαιρνε τηλέφωνο όλους πιο νωρίς ίσως το προλαβαίναμε….»
«Τέλειο μήνυμα!! Αποχαυνωθείτε με χουλιγκανισμό και drugs και στα τσακίδια ο αθλητισμός και η παρέα!»
«Οοοοοοοχχχχιιιιιι»
«Οι τύχες των πολλών στα χέρια των κακών»
«Κρίμα πάντως….»
«Ναι καλά…. Χωρίς συμφέρον δεν γίνετε τίποτα… όλοι το ξέρουμε αυτό»
«Στο skate δεν είναι όλα συμφέρον, είναι όλα απλά, ελπίζω όλοι να δράσουν όχι με βάση το συμφέρον αλλά την αγάπη τους για το skate και αυτό το χώρο».
«Δεν πρόκειται να σωθεί, μη σπαταλάμε χρόνο για ανούσια πράγματα, εκτός αν ζούμε στα παραμύθια. Ομόφωνα, όπως είπε και ο Μπίλυ, απόφαση του Καμίνη και των υπολοίπων δημοτικών συμβούλων είναι αλλαγή του χώρου αυτού σε γήπεδα τέννις. Το ζήτημα έχει λήξει. Και εξ αρχής ο χώρος αυτός ήταν τελείως άκυρος και λάθος για skatepark. Εδώ δίπλα σε σχολείο δεν γούσταρα να μένω, δεν θέλω να φανταστώ τι μεσαιωνικό βασανιστήριο ήταν καθημερινά ο ήχος του skate στις γειτονιές. Το θέμα που αναδύεται είναι ότι ο Δήμος Αθηναίων μάς στερεί πλέον το μοναδικό πάρκο που είχαμε. Οφείλει και είναι χρέος του να μας το αποκαταστήσει σχετικά άμεσα. Και προς αυτή τη κατεύθυνση είναι που πρέπει να κινηθούμε αν θέλουμε να μην κάνουμε μαλ…..ίες. Μας πήρε το πάρκο….. θα ζητήσουμε άλλο πάρκο σε πιο κατάλληλο χώρο να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα».
«ΡΕ παιδιά, δεν υπάρχει λόγος να λέμε ποιος έκανε τι…. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, θα συμφωνήσω με τον John Geko, το χώρο τον κλαίμε για τα καλά, σιγά μη μας κάνουν την χάρη…. Πρέπει να κάτσουμε επιτέλους όλοι σε ένα χώρο να μιλήσουμε face to face και όχι μέσω διαδικτύου. Όταν θα καταλάβετε ότι είμαστε λίγοι και πρέπει να γίνουμε μία γροθιά τότε μπορεί και κάτι να γίνει. Σε αυτά τα ζητήματα η μπίζνα μένει απ’ έξω αν αγαπάμε πραγματικά το σανίδι με τις 4 ρόδες…»
«Α και κάτι τελευταίο, επειδή ο Έλληνας το έχει στο ιχώρ του αυτό το ελάττωμα δεν κλαίμε κάτι όταν το χάνουμε… πριν που ήταν εκεί και κάναμε skate τι κάναμε; Απολύτως τίποτα. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το τι γίνετε με τον συγκεκριμένο χώρο, μάγκες…. Μάζεψα 3.500 υπογραφές όπως θυμάστε πολύ καλά και με τα ίδια μου τα χέρια τις κατέθεσα στον Δήμο Αθηναίων. Έπρεπε να ήσασταν εκεί για να δείτε την αντιμετώπισή τους»
«Τα πράγματα είναι όπως τα λέω εγώ, δεν μιλάω στον αέρα… Όποιος νοιάζεται να είναι εκεί και τέλος!»
«Καιρός παιδιά θα είναι, και καλά κάνει που δίνει ενέργεια για κινητοποίηση. Πρέπει να μαζευτούμε, σε αυτό είμαι σύμφωνος 100%. Να μαζευτούμε ώστε να απευθυνθούμε στο Δημαρχείο προετοιμασμένοι και οργανωμένοι και να ζητήσουμε τον χώρο που μας πήραν».
«Να κάνουνε κανένα νέο έργο θέλουνε ρε, απλά αυτό, για να χρεώσουν ΟΛΟΥΣ μας με κανά 2 εκατομμυριάκια να τα βάλουν τσέπα, και να λένε μετά ότι έκαναν και κάτι στους νταβάδες τους για να τους ξαναβγάλουν».
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
14°
