Οι τζακαράντες
Η Αθήνα έχει γεμίζει ανθισμένα δέντρα με απίθανα άνθη, αυτό τον καιρό. Στο Πεδίο του Άρεως, στο Άσυλο Ανιάτων, στην Αγ. Παρασκευή, στη Γλυφάδα, στη βίλα Λιβιεράτου (Πατησίων & Ηπείρου), στην οδό Αθηνάς (ιδίως στην οδό Αθηνάς: μπράβο στον Δήμο μας, όποτε κάνει κάτι καλό) κ.λπ. βλέπεις φουντωμένες τις υπέροχες τζακαράντες (που εγώ τουλάχιστον τις έμαθα από το σχετικό στίχο του Σεφέρη, αλλά άργησα να καταλάβω ποιο δέντρο ήταν). Η φωτογραφία αυτής της τζακαράντας, που αναπτύσσεται ανάμεσα σε αψίδες, είναι από την πόλη Κερέρο του Μεξικού.
Γιατί το λένε Κολωνάκι
Οι σκέτες κολώνες, εννοώ που δεν στηρίζανε τίποτα, ήταν ένα έθιμο ζωντανό στον ελληνικό χώρο (και όχι μόνο) μέχρι πριν από καμιά διακοσαριά χρόνια. Όποτε έπεφτε κάποιο κακό σε μια περιοχή (θανατικό, ανομβρία, σιτοδεία, ακρίδα) και παρατεινόταν, θεωρούνταν αποτέλεσμα κατάρας και δαιμονίου. Αν η κατάρα δεν λυνόταν με τις συνήθεις μεθόδους (λιτανείες ή άλλα ξόρκια) και το δαιμόνιο επέμενε, τότε έβαζαν μπρος τα μεγάλα μέσα: έβρισκαν ένα ζώο (πχ. τον «αποδιοπομπαίο τράγο»), το στόλιζαν, του «μετέφεραν» (με ξόρκια, λιτανείες κ.λπ. των παπάδων) την κατάρα-δαιμόνιο και το θυσίαζαν. Το έθαβαν βαθιά κι από πάνω του έστηναν μια εξορκιστική κολώνα. Έτσι πολεμούσαν π.χ. τις επιδημίες! Τρεις τέτοιες κολώνες βρέθηκαν στην Αθήνα. Η πρώτη ήταν στο δρόμο του Πειραιά ψηλά, προς την Αθήνα, και καταστράφηκε κατά τη διάνοιξη της οδού Πειραιώς. Η δεύτερη ήταν στη Δεξαμενή: μεταφέρθηκε λίγο χαμηλότερα, στη σημερινή πλατεία Κολωνακίου. Ονομάτισε ολόκληρη την περιοχή. Σώζεται. Η τρίτη, σωζόμενη επίσης, βρίσκεται στην οδό Μισαραλιώτου, ανάμεσα Κουκάκι, Μακρυγιάννη και Φιλοπάππου, στο δρόμο. Για τη δεύτερη, αυτήν που μας ενδιαφέρει, υπάρχει κι ένας θρύλος: ότι δεν είναι εξορκιστικό κολωνάκι, αλλά ότι εκεί έπεσε το βέλος που εκτόξευσε ο Μωάμεθ από την Ακρόπολη, όταν είχε έρθει στην Αθήνα (1458). Αλλά βέλος από την Ακρόπολη καλά καλά δεν έφτανε ούτε το σημείο όπου είναι το τρίτο κολωνάκι.
Τζατζικοκίνηση
Ένα λαϊκό σουβλατζίδικο στους Ελληνορώσους, μικρό, διόλου δήθεν και βαζελόστεκο (μέχρι και η φωτεινή επιγραφή είναι πράσινη και τριφυλλοφόρα). Φτηνά και καλά είδη, στους τοίχους συνθέσεις του Παναθηναϊκού από διάφορες εποχές και αθλητικές εφημερίδες με ευνοϊκούς τίτλους (εννοείται, οι ήττες αποκρύπτονται επιμελώς), οικογενειακό κλίμα. Πολύ καλαμπούρι (γιατί αρκετοί πελάτες δεν είναι βάζελοι), καλοπροαίρετα πειράγματα και πακέτα για το σπίτι. «Τζατζικοκίνηση», Πηνελόπης Δέλτα 8, πλατεία Κρημνίτσης ή Γκίκα, 210 6744.801, Ελληνορώσων.
Προς αναγνώστριες - αναγνώστρες
κ. Σπύρο Αρβανίτη (Γλυφάδα): ευχαριστώ για την πληροφορία σχετικά με το κτίριο ΝΑΤ/Δήμου Αθηναίων/ κ. Νεφέλη Λιούπα (Αθήνα): είδατε το μπλογκ μας/ κ. Αργύρη Χατζημαλλή (Μεταξουργείο): ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και περιμένω τις φωτογραφίες/ κ. Απόστολε Καρβέλη, σας ευχαριστώ για την ενθάρρυνση/ κ. Ι. Φέτση, ευχαριστώ για τις γελοιογραφίες. Θ’ αξιοποιηθούν εν καιρώ.
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
15°
