Astytherapy: Ο Billy Gee γράφει για τις φιγούρες-σήμα κατατεθέν RTMONE με αφορμή την ατομική του έκθεση στην Εφημερίδα ATH
Γνώρισα τον Μανώλη λίγο πριν τα τέλη του ’90. Είχα κάνει μια επίσκεψη στο Ναύπλιο μαζί με τον ΝΑΤΟ και τον Νίκο από το Revolt, ο λόγος ήταν η προώθηση της τέχνης του Graffiti στην επαρχία! Ο Νίκος είχε επιλέξει δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες για το ταξίδι, θα μιλούσαμε με τα παιδιά της περιοχής για την κουλτούρα του δρόμου.
Όταν φτάσαμε στο κατάστημα που είχε τα ειδικά σπρέι αντικρίσαμε ένα τσούρμο πιτσιρίκων που είχαν έτοιμα τα Black Book τους για να τους υπογράψουμε και να τους σχεδιάσουμε κάποιο «throw up» που θα τους έδινε έμπνευση να δημιουργήσουν τα δικά τους γράμματα.
Απαντήσαμε στις χιλιάδες ερωτήσεις κρίσεως σχεδιάζοντας αρκετά για τα παιδιά αυτά που το βλέμμα τους από τον ζήλο για μάθηση σε τρυπούσε μέχρι κόκαλο. Το εντονότερο βλέμμα ήταν του μικρού σπίρτου (όπως τον βαφτίσαμε) που στα μάτια όλων έκανε την διαφορά!
Ήταν αρκετά ενημερωμένος για το location που ζούσε έχοντας τις πιο στοχευόμενες ερωτήσεις προς εμάς με αποτέλεσμα να μας πιάσει αδιάβαστους. Τον λατρέψαμε με το παραπάνω.
Με την πάροδο του χρόνου εμφανιστήκαν στη σκηνή οι «Γιακούζα», μια ομάδα παιδιών από διάφορα μέρη της επαρχίας που στα δικά μου μάτια έκαναν τότε τη διαφορά με την δουλειά τους. Ήταν οι αγαπημένοι μου, δεν γνώριζα πολλά για αυτούς, με κέρδιζε το στοιχείο της συνεργασίας και του Mural που τους χαρακτήριζε. Ανάμεσά τους υπήρχε ένας τύπος που έκανε black and white characters που μου τραβούσαν το ενδιαφέρον γιατί ήταν βγαλμένοι από comics. Έκανε κάτι που κανείς δεν έκανε στην χώρα μας, έδινε κλοτσιά στον ρεαλισμό, πράγμα ασυνήθιστο εκείνα τα χρόνια.
Δεν θυμάμαι πού γνώρισα τον RTM, αλλά δεν θα ξεχάσω πώς με πλησίασε με σεβασμό, λέγοντάς μου «είμαι εκείνος ο πιτσιρικάς που μιλούσες στο Ναύπλιο, θυμάσαι;» Πώς να ξεχάσω αυτό το βλέμμα; Τελικά, το «σπίρτο» κρατήθηκε αναμμένο, δεν διέψευσε το συναίσθημά μας.
Σήμερα, ο Μανώλης είναι για εμένα ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του δρόμου, όχι μόνο για τον δημιουργικό του ζήλο, αλλά και για την αγάπη που έχει απέναντι σε αυτό που κάνει και για την ανάγκη του να θέλει να το μεταδώσει στις επόμενες γενιές με τον καλύτερο τρόπο. Πάντα σκέφτεται τι θα ζωγραφίσει, παλεύοντας όχι μόνο με τον εαυτό του αλλά και με την αρχιτεκτονική του πλευρά.
Ο street artist και εικονογράφος RTMONE πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση και κλείνει έναν κύκλο της ζωής του, μοιράζοντας ένα ημερολόγιο εικονογραφημένων σκέψεων του, ξορκίζοντας αμήχανες στιγμές του παρελθόντος, χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα που χρησιμοποιεί και στους τοίχους.
For Kids: Street Art Logos Workshop
Έχοντας ενεργή δράση στα εκπαιδευτικά projects του εργαστηρίου ζωγραφικής Imaginary Rooms, ο RTMONE θα πραγματοποιήσει 2 διαδραστικά εργαστήρια για παιδιά, σχεδιάζοντας χαρακτήρες-λογότυπα εμπνευσμένα από την πόλη και τα προσωπικά μας βιώματα.
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
15°
