Επαγγελματίες υγείας και burn out: Η έρευνα για τις αντοχές τους μετά και την πανδημία του κορωνοϊού
Σημαντικό αντίκτυπο στους ασθενείς και στην παροχή υπηρεσιών υγείας φαίνεται να έχει η εξουθένωση των επαγγελματιών υγείας, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά διεθνώς, όπως τουλάχιστον καταδεικνύουν μελέτες τόσο στην αρχή της πανδημίας, όσο και πιο πρόσφατες. Ένα στοιχείο που εντυπωσιάζει και απαντάται σε όλα σχεδόν τα δεδομένα που αναλύθηκαν, είναι ότι δεν είναι λίγοι οι επαγγελματίες υγείας, που είτε σκέφτονται σοβαρά να εγκαταλείψουν το επάγγελμα, είτε να μεταπηδήσουν σε τμήματα με λιγότερο βαριά περιστατικά, από αυτά που αντιμετωπίζουν οι ΜΕΘ, τα ΤΕΠ και οι covid πνευμονολογικές κλινικές.
Σύμφωνα με όσα δηλώνει σε συνέντευξη της στο Πρακτορείο FM και στην εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» η πνευμονολόγος, φυματιολόγος, πρόεδρος της Ένωσης Πνευμονολόγων Ελλάδας Δρ Σταματούλα Τσικρικά, η οποία τονίζει ότι η επαγγελματική εξουθένωση, ή αλλιώς burn out όπως είναι ο διεθνής όρος, βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα από ποτέ και η πανδημία έχει συμβάλλει τα μέγιστα προς αυτή την κατεύθυνση. «Ελληνική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Ιnternational Journal of Enviromental Research and Public Health”, κι έγινε στην πρώτη φάση της πανδημίας στα νοσοκομεία, Ευαγγελισμός, Παμμακάριστος, ΝΙΜΙΤΣ, Παπανικολάου, Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων, αλλά και στο δικό μας στο Σωτηρία, έδειξε ότι ένας στους δύο πάσχει από άγχος στη διάρκεια της εργασίας του, ποσοστό άνω του 90% έχει αίσθημα αποπροσανατολισμού (σσ πώς διαχειρίζεται τη βαρύτητα του περιστατικού και πώς κινείται στους χώρους της υγείας) και αποπροσωποποίησης (σσ χάνουν την ενσυναίσθηση για τον ασθενή), ένα 45% βιώνει μετατραυματικό στρες που έχει εκδηλωθεί με διαταραχές ύπνου, σύγχυση, διαταραχές στη διάθεση, αλλά και τάσεις φυγής από τον χώρο εργασίας, με προτίμηση μεταφοράς σε τμήματα με λιγότερο βαριά περιστατικά».
Επαγγελματίες υγείας και burn out: Το 52% των νοσηλευτών στις ΗΠΑ θέλουν να εγκαταλείψουν την εργασία τους
Το τελευταίο μάλιστα εύρημα, η τάση φυγής από τον χώρο εργασίας, καταδεικνύεται και σε πρόσφατη πολυκεντρική μελέτη που έγινε σε δέκα Πολιτείες της Αμερικής και δημοσιεύτηκε φέτος στο «Νew England Journal of Medicine», σύμφωνα με την οποία ένα περίπου 20% των γιατρών και πάνω από 52% των νοσηλευτών, θέλουν να εγκαταλείψουν την εργασία τους, θεωρώντας ότι έχουν πολύ μεγάλο άγχος και πίεση καθηκόντων, κατά την άσκηση του ωραρίου, όπως λέει η κ. Τσικρικά, για να συμπληρώσει στη συνέχεια ότι, είτε σκέφτονται να μετακινηθούν σε άλλα πόστα με λιγότερη πίεση, ή ακόμα και να αλλάξουν επάγγελμα. «Για πρώτη φορά έχουν καταθέσει περισσότεροι από 500.000 νοσηλευτές αίτηση για πρόωρη συνταξιοδότηση μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, νιώθοντας ότι αυτό είναι κάτι που θα τους βοηθήσει να δραπετεύσουν από το πολύ βαρύ μετατραυματικό στρες».
Επαγγελματίες υγείας και burn out: Βαρύ μετατραυματικό στρες σε ποσοστό άνω του 80% για εργαζόμενους σε ΜΕΘ και ΤΕΠ
Αντίστοιχα συμπεράσματα σύμφωνα με την πρόεδρο της ΕΝΠΕΛ, προκύπτουν και από μελέτες στην Ευρώπη. Η ίδια μάλιστα στέκεται στην Ιταλία, όπου πέρασε ένα πολύ βαρύ και φονικό πρώτο κύμα της πανδημίας. «Ιταλικές μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά δημόσιας υγείας, αναφέρουν ότι περισσότερο από 80% των συναδέλφων υποφέρουν από πολύ μεγάλο μετατραυματικό στρες και μάλιστα τα άτομα που πάσχουν ιδιαίτερα είναι εκείνα που δουλεύουν σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, και Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Αυτά τα άτομα διατηρούν πολύ αρνητικά συναισθήματα για ενδεχόμενη μεταφορά του ιού από τη δουλειά στο σπίτι, στην οικογένεια, στα φιλικά πρόσωπα. Κι εκεί συναντάμε ανθρώπους που θέλουν να παίρνουν αναρρωτικές άδειες, θέλουν να λείπουν από τη δουλειά και θέλουν να μην καταλαμβάνουν θέσεις ευθύνης».
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
