Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών: Η θεραπευτική αντιμετώπιση των χρηστών, η θέση του Ανδρέα Ξανθού και η απάντηση από τους Συλλόγους Οικογενειών του ΚΕΘΕΑ.
Μία πολύ σημαντική θέση του επαναλαμβάνει σήμερα, Κυριακή 26 Ιουνίου, ο πρώην υπουργός Υγείας και τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ, Ανδρέας Ξανθός, μία θέση, η οποία δύναται να διευκολύνει τις συνέργειες μεταξύ πολύ διαφορετικών «φιλοσοφιών» δράσης και δομών για τη θεραπευτική αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών, ακόμη και των πλέον αδύναμων και πολύ βαθιά εξαρτημένων από αυτούς. Συγκεκριμένα, ο Ανδρέας Ξανθός περιλαμβάνει την εξής αποστροφή στο λόγο του μηνύματός του, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών: «Είναι η ώρα της διασύνδεσης και των συνεργειών ανάμεσα στις διαφορετικές δομές για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων με τις δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, τις κοινοτικές δομές Ψυχικής Υγείας και τις κοινωνικές υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης».
Παρά το γεγονός ότι η επιλογή της στίξης εκ μέρους του Ανδρέα Ξανθού δεν βοηθά το εξαγόμενο νόημα της φράσης, δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε ότι και ο Ανδρέας Ξανθός, ως υπουργός Υγείας των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είχε εκφράσει τη θετική στάση του στο ενδεχόμενο της ανάπτυξης διασύνδεσης και συνεργειών μεταξύ του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) και του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), και όχι μόνο μεταξύ αυτών των δύο μεγάλων φορέων για τη θεραπευτική αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών στη χώρα μας.
Κι όμως, η απάντηση από τους Συλλόγους Οικογενειών του ΚΕΘΕΑ έρχεται να μας θυμίσει παλιές κακές στιγμές του δράματος και να μας γεμίσει θλίψη για τον αρνητισμό και τον δογματισμό, που αποπνέει…
Ιδού τι γράφουν, λοιπόν, αφού μετατρέψουν σε καρικατούρα την διαφαινόμενη προσπάθεια ενίσχυσης των προσπαθειών για την απομάκρυνση των χρηστών ναρκωτικών από τα θανατηφόρα δίχτυα των εμπόρων ναρκωτικών και την προσέγγισή τους στις δομές και τις υπηρεσίες κοινωνικής ένταξης, επανένταξης και Υγείας, οι Σύλλογοι Οικογένειας και Φίλων του ΚΕΘΕΑ κανοναρχούν κατά βούληση και ως εξής: «Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για το ενδεχόμενο να ενσωματωθεί το ΚΕΘΕΑ με τον κρατικό ΟΚΑΝΑ, που είναι ο κύριος χορηγός υποκαταστάτων. Την εφαρμοζόμενη πολιτική της προτίμησης χορήγησης υποκαταστάτων στους χρήστες, και της λειτουργίας Χώρων Εποπτευόμενης Xρήσης και ξενώνων φιλοξενίας άστεγων εξαρτημένων, την συναντούμε διαρκώς τα τελευταία χρόνια, στις επαφές μας με υπεύθυνους κρατικών και πολιτικών φορέων. Οι τρόποι αυτοί, αν και μπορεί να λειτουργήσουν για μια μικρή μερίδα τοξικοεξαρτημένων αν εφαρμοστούν ως μια μικρή γέφυρα προς την απεξάρτηση, στην πράξη είναι αναποτελεσματικοί ως προς την ουσία της απεξάρτησης αφού το μόνο που καταφέρνουν είναι να μετατρέπουν τους χρήστες παράνομων ναρκωτικών σε χρήστες “νόμιμων” όπως η βουπρενορφίνη και η μεθαδόνη. Όχι μόνο αντί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα κρύβεται “κάτω από το χαλί” (να βρίσκονται οι χρήστες μακριά από το βλέμμα του τουρισμού και των αμύητων), αλλά δημιουργείται μια παράλληλη μαύρη αγορά υποκατάστατων, και νέες πιάτσες γύρω από αυτούς τους χώρους. Ουσιαστικά αυτή η πολιτική τελικά καλλιεργεί τη χρήση ουσιών!»
Ελάτε, βρε παιδιά, είναι κρίμα να κινούμαστε ακόμη σε αυτούς τους δογματικούς, μονοσήμαντους και αυτοθαυμαζόμενους τόπους και να αφήνουμε τις ευκαιρίες της κοινής και ενισχυμένης κοινωνικής και επιστημονικής δράσης να περνούν, χωρίς να μας αγγίζουν καν.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
