Το 3ο TyrosRun ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία και μαζί του αναδείχθηκε και ο όμορφος Τυρός Αρκαδίας
Φθάνοντας το πρωί του Σαββάτου στον Τυρό για το τρίτο TyrosRun που διοργανώθηκε, ήξερα μόνο ότι πάω σε μια παραθαλάσσια περιοχή της Αρκαδίας κοντά στο Λεωνίδιο. Λίγο πριν φτάσουμε οι πινακίδες σε προειδοποιούσαν για τη φιλοξενία σε μια γλώσσα που οι Αθηναίοι δεν θα καταλάβαιναν. Όχι γιατί δεν είμαστε φιλόξενοι, αλλά γιατί πολύ απλά οι πινακίδες της περιοχής μας καλωσόριζαν στον τόπο τους στην τσακώνικη διάλεκτο.
Όταν τσέκαρα ξανά το πρόγραμμα του TyrosRun 2019 – GeorgeMarneris που διοργανώθηκε από την «Α ΧΩΡΑ ΝΑΜΟΥ» υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου, του Δήμου Νότιας Κυνουρίας και της ΔΗΚΕΝΚ κατάλαβα ότι στην Αρκαδία πολιτισμός και αθλητισμός είναι έννοιες αλληλένδετες ενώ το οικογενειακό κλίμα των διοργανωτών από την πρώτη στιγμή ήταν κάτι που το ένιωθες στο πετσί σου. Για δύο ημέρες όλα είχαν σταματήσει σε ένα χωριό που ξεπερνά τους 1.500 μόνιμους κατοίκους και όλοι λίγο-πολύ είχαν συμβάλλει για την πραγματοποίηση του αγώνα, που στόχο έχει μεταξύ άλλων και την ανάδειξη της περιοχής.
Οι Τυριώτες και οι Αρκάδες γνωρίζουν τη φυσική ομορφιά του τόπου τους, όμως η αλήθεια είναι ότι όταν ακούμε Αρκαδία, οι περισσότεροι σκεφτόμαστε βουνά, μονοπάτια και εσχάτως και τον Αστέρα Τρίπολης, όμως ναι στην Αρκαδία υπάρχουν και πανέμορφες παραλίες, που το καλοκαίρι γεμίζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την «αθέατη Αρκαδία» η φίλη μου Ελένη που μόλις έκανα το πρώτο story στον Τυρό, δεν έδειχνε να το πολυπιστεύει.
Το Σάββατο λίγο μετά τον τερματισμό του αγώνα δρόμου 3 χιλιομέτρων, το υπαίθριο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» γέμισε για να δει τον Σύλλογο «Τσακωνοπαρέα» και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Τυρού «ο Απόλλων» να συνδυάζουν την παλιά και τη νέα γενιά Τσακώνων, την ιδιότυπη διάλεκτό τους και φυσικά τους παραδοσιακούς χορούς τους. Η θέα μοναδική με το κοινό να χαζεύει από τη μία το Μυρτώο Πέλαγος και από την άλλη τον Πάρνωνα. Στα μονοπάτια του και με την θέα των πεντακάθαρων παραλιών θα γίνονταν άλλωστε οι αγώνες για το TyrosRun 2019 – GeorgeMarneris.
Μαθητές όλων των βαθμίδων συνομίλησαν μπροστά στο μικρόφωνο για ό,τι τους απασχολεί: Το Facebook που έγινε φέσι μπούκι, το ίντερνετ που μετατράπηκε σε ιντερνέτι και την καθημερινότητά τους. Η τσακώνικη δεν είναι μια νεκρή γλώσσα και όσο κι αν οι καιροί επιτάσσουν την απομάκρυνση από τις παραδόσεις, στη Νότια Κυνουρία γνωρίζουν να μην ξεχνούν και να μας θυμίζουν. Μετά ακολούθησαν οι χοροί από όλη την Ελλάδα και φυσικά ο Τσακώνικος στον οποίο κανείς δεν μπορούσε να πει όχι. Κι όμως το απόγευμα του Σαββάτου ήταν απλά η πρόγευση για το τι θα ακολουθούσε την Κυριακή, που ήταν και η μέρα των αγώνων 8 & 16 χιλιομέτρων.
Μπορεί ο αγώνας να ξεκινούσε στις 9μισι το πρωί, όμως ήδη από τις 9 ήταν όλοι εκεί. Όλοι πρόθυμοι να βοηθήσουν για τα τελευταία διαδικαστικά του αγώνα και να με πείσουν μάλιστα να τρέξω κι εγώ στα 8 χιλιόμετρα (ΝΑΙ ΤΑ ΕΒΓΑΛΑ). Αν και για αυτό να έχασα τον τερματισμό των νικητών στον αγώνα των 8 χιλιομέτρων (Γιώργος Παπαγεωργίου 32:51, Ηλίας Ζαροκώστας 33:24 και Μάριος Μιχαηλίδης 35:08 στους άνδρες / Κατερίνα Μπερδούση 35:06, Κατερίνα Πρισακάρου 35:06, Κατερίνα Νταβέλου 43:25 στις γυναίκες), όμως ήμουν στον τερματισμό τρώγοντας τις μπανάνες μου, όταν έφθαναν οι νικητές του αγώνα των 16 χιλιομέτρων.
Παράλληλα, με τους αγώνες ο Πεζοπορικός Σύλλογος Τυρού πραγματοποίησε πεζοπορία διάρκειας για 2μισι περίπου ώρες «μυώντας» τους επισκέπτες στα όμορφα μονοπάτια της περιοχής.
Συγκεκριμένα, στη διαδρομή των 16χλμ στους άνδρες πρώτος τερμάτισε ο Αναστάσιος Μητρόπαπας με χρόνο 1:11:41, δεύτερος βρέθηκε ο Χρήστος Γκιουλέας με 1:16:40 και την τρίτη θέση κατέλαβε ο Σαράντος Κυρίος (1:17:54). Στις γυναίκες στο φηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η Χρύσα Σωτηροπούλου σε 1:40:05, δεύτερη τερμάτισε η EwaIwona Biewiawska σε 1:40:32 με την τρίτη θέση να παίρνει η Μαριάννα Ξερακιά με χρόνο 1:45:52.
Η νικήτρια των 8 χιλιομέτρων Κατερίνα Βερδούση όχι μόνο κέρδισε αλλά δέχθηκε και σε πρόταση γάμου!
Ακολούθησαν οι αναμνηστικές σέλφι και οι φαντεζί βραβεύσεις από Δημήτρη Λαλουδάκη, τον Γιώργο Αλεξάνδρου και τον Αντώνη Κυρίκο, που βοήθησαν στην ανάδειξη του αγώνα, αλλά κυρίως η υπόσχεση ότι το 2020 το TyrosRun θα επιστρέψει ακόμη μεγαλύτερο.
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
