Υπογονιμότητα: πιλοτική μελέτη για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συνδέονται με επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εξωσωματικής
Πλέον είναι αποδεκτό ότι η υπογονιμότητα θεωρείται νόσημα αφού στην πραγματικότητα αποτελεί διαταραχή της υγείας του ζευγαριού. Σε πολλές περιπτώσεις γυναικείας
υπογονιμότητας τα ωάρια χαρακτηρίζονται ως πτωχής ποιότητας και τις περισσότερες φορές αυτό αποτελεί ευθύνη του κυτταροπλάσματος με αποτέλεσμα πολλαπλές αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Για την αντιμετώπιση αυτού του νοσήματος η επιστημονική ομάδα του Institute of Life - ΙΑΣΩ σε συνεργασία με τους Ισπανούς ειδικούς επιστήμονες της Embryotools ξεκίνησαν μια πιλοτική μελέτη για την αντιμετώπιση προβλημάτων υπογονιμότητας που συνδέονται με επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εξωσωματικής γονιμοποίησης λόγω κυτταροπλασματικής
δυσλειτουργίας των ωαρίων ή σπάνιες μιτοχονδριακές γενετικές παθήσεις.
Όπως εξηγεί ο μαιευτήρας – χειρουργός γυναικολόγος Δρ. Ιωάννης Π. Βασιλόπουλος MD, MSc, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή και Δ/νων Σύμβουλος του Institute of Life – ΙΑΣΩ (www.drvasilopoulos.com), η τεχνική της Μεταφοράς της Μητρικής Ατράκτου συνίσταται στην μεταμόσχευση του DNA της γυναίκας που θέλει να αποκτήσει ένα παιδί σε υγιές εκπυρηνισμένο ωάριο δότριας (κυτταρόπλασμα).
Το ωάριο αποτελείται από δύο κύρια μέρη:
Τον πυρήνα που περιέχει το DNA το οποίο είναι υπεύθυνο για την κληροδότηση των γενετικών χαρακτηριστικών της μητέρας στο παιδί.
Και το κυτταρόπλασμα το οποίο περιέχει όλο τον κυτταρικό μηχανισμό προκειμένου το ωάριο μετά τη γονιμοποίηση να εξελιχθεί σε ένα έμβρυο ικανοποιητικής ποιότητας και στην συνέχεια να εμφυτευθεί επιτυχώς στη μήτρα.
Σε πολλές περιπτώσεις γυναικείας υπογονιμότητας τα ωάρια χαρακτηρίζονται ως πτωχής ποιότητας και τις περισσότερες φορές αυτό αποτελεί ευθύνη του κυτταροπλάσματος. Τα έμβρυα που προκύπτουν από ωάρια με δυσλειτουργικό κυτταρόπλασμα αδυνατούν να εξελιχθούν στο ανώτερο στάδιο ανάπτυξης στο εργαστήριο εμβρυολογίας, το στάδιο της βλαστοκύστης, το οποίο ως γνωστόν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη κύησης. Κατά την εφαρμογή της μεθόδου της Μεταφοράς της Μητρικής Ατράκτου, σε περιπτώσεις βαριάς υπογονιμότητας, η γυναίκα που επιθυμεί να αποκτήσει παιδί είναι σε θέση να το καταφέρει χρησιμοποιώντας το δικό της γενετικό υλικό, αποφεύγοντας τη χρήση δανεικών ωαρίων.
Από το ωάριο της γυναίκας αφαιρούμε τον πυρήνα (άτρακτο) που περιέχει το μητρικό DNA. παναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και για σε ωάριο δότριας. Στην συνέχεια μεταφέρουμε τον πυρήνα της γυναίκας στο εκπυρηνισμένο ωάριο της δότριας και στην συνέχεια το γονιμοποιούμε με το σπέρμα του συντρόφου/συζύγου.
Η πρωτοποριακή αυτή μέθοδος προσφέρει το αναφαίρετο δικαίωµα της γυναίκας να γίνει µητέρα µε δικό της γενετικό υλικό για πρώτη φορά σε παγκόσμιο ιατρικό επίπεδο και το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει την εφαρμογή του σε είκοσι (20) γυναίκες που συγκεντρώνουν συγκεκριμένα κριτήρια όπως επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εξωσωματικής ή σπάνιες μιτοχονδριακές παθήσεις και είναι μικρότερες των 40 χρόνων.
Ήδη στις 9 Απριλίου 2019 γεννήθηκε το πρώτο υγιές παιδί με την μέθοδο ΜST από γυναίκα 32 ετών μετά από αλλεπάλληλες αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης και είναι γεγονός ότι η δεύτερη γυναίκα 39 ετών διανύει τη 10η εβδομάδα κύησης. Όπως μας διαβεβαίωσε ο κ. Βασιλόπουλος, εφόσον η πιλοτική αυτή έρευνα οδηγήσει σε αποτελέσματα που δείχνουν την ασφάλειά της, γεγονός που ήδη έχει αποδειχθεί σε πειραματικό εργαστηριακό επίπεδο, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι η Μέθοδος Μεταφοράς Μητρικής Ατράκτου MST φυσικά και δεν προμηνύει το τέλος στη χρήση δανεικών ωαρίων, αλλά δίνει στους επιστήμονες την ελπίδα ότι στο απώτερο μέλλον θα περιορίσει σημαντικά τη μέχρι τώρα μοναδική λύση των υπογόνιμων ζευγαριών που είναι η χρήση δανεικών ωαρίων .
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
