Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι τα νοσήματα από πνευμονιόκοκκο αποτελούν σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας διεθνώς, μιας και συνοδεύονται από υψηλή νοσηρότητα και θνηνότητα.
Ο πνευµονιόκοκκος προκαλεί τόσο διεισδυτικές λοιµώξεις, όπως η µηνιγγίτιδα, η βακτηριαιµία και η βακτηριαιµική πνευµονία, όσο και µη διεισδυτικές, όπως η οξεία µέση ωτίτιδα και η πνευµονία, ενώ αποτελεί κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 5 ετών.
Το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών εξακολουθεί να αναπτύσσεται τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής τους, καθιστώντας τα πιο ευάλωτα σε μολυσματικές ασθένειες όπως τα πνευμονιοκοκκικά νοσήματα.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι παρόλο που ασθένειες οι οποίες πλέον προλαμβάνονται με εμβολιασμό απαντώνται σπάνια σε πολλές χώρες, οι μολυσματικοί παράγοντες που τις προκαλούν συνεχίζουν να κυκλοφορούν σε κάποια μέρη του κόσμου. Πρέπει, λοιπόν, να αναδειχθεί η αναγκαιότητα του εμβολιασμού, ως ασφαλούς μέσου πρόληψης που διασφαλίζει καλύτερη υγεία και καλύτερη ποιότητα ζωής.
Μεγαλώνουμε με υγεία
Ο εμβολιασμός είναι μία από τις σημαντικότερες πράξεις προκειμένου να προστατευτούμε από σοβαρά λοιμώδη νοσήματα. Ισχυροποιούμε το ανοσοποιητικό σύστημα εναντίον συγκεκριμένων μικροβίων έτσι ώστε ο οργανισμός να αντισταθεί στα μικρόβια αυτά, όταν ξαναέρθει σε επαφή μαζί τους. Ο εμβολιασμός προλαμβάνει 2-3 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο και αποτελεί μία από τις πλέον επιτυχημένες και αποδοτικές από άποψη κόστους παρεμβάσεις στον τομέα της δημόσιας υγείας.
Είναι σημαντικό για τα παιδιά να έχουν εμβολιαστεί πλήρως, καθώς έτσι μπορούν να προληφθούν ασθένειες πολύ σοβαρές, ακόμα και θανατηφόρες, ειδικά για βρέφη και μικρά παιδιά. Η πρόληψη µέσω του εµβολιασµού αποτελεί τη σημαντικότερη ασπίδα προστασίας για το παιδί.
Πριν από την κυκλοφορία και ευρεία χρήση των πνευμονιοκοκκικών συζευγμένων εμβολίων το 2000, εκτιμάται ότι είχαν παρουσιαστεί 14,5 εκατομμύρια περιπτώσεις σοβαρών κρουσμάτων από πνευμονιόκοκκο και πάνω 820.000 θάνατοι σε όλο τον κόσμο σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών (με την πλειοψηφία των θανάτων να αφορούν σε ανεπτυγμένες χώρες).
Τα πνευμονιοκοκκικά συζευγμένα εμβόλια προστατεύουν από διάφορους τύπους βακτηρίων του πνευμονιόκοκκου που προκαλούν κάποιες πολύ σοβαρές ασθένειες στα παιδιά. Εκτιμάται δε ότι το χρονικό διάστημα 2011-2020, περίπου 1,5 εκατομμύριο ζωές θα έχουν σωθεί χάρη στα πνευμονιοκοκκικά συζευγμένα εμβόλια.
Τα συζευγμένα πνευμονιοκοκκικά εμβόλια σώζουν ζωές και συμβάλλουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην προστασία του παιδιού σας ενάντια στην πνευμονιοκοκκική νόσο. Ακολουθήστε το πλήρες χρονοδιάγραμμα εμβολιασμού ενάντια στην πνευμονιοκοκκική νόσο και εμβολιάστε το παιδί σας με όλα τα εμβόλια που προβλέπει το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων.
Ο πνευμονιόκοκκος είναι ένα βακτήριο που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και επικίνδυνες για την υγεία ασθένειες, μερικές από τις οποίες είναι θανατηφόρες, ενώ αποτελεί μία από τις πιο κοινές αιτίες πρόκλησης της πνευμονίας. Οι πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις εκδηλώνονται πιο συχνά κατά το χειμώνα και την αρχή της άνοιξης, χρονικό διάστημα στο οποίο τα αναπνευστικά νοσήματα είναι σε έξαρση. Μεταφέρονται μέσω μολυσμένων σταγονιδίων, για παράδειγμα με το βήχα ή το φτέρνισμα, καθώς και με την κοντινή επαφή και συνεύρεση με κάποιο άτομο που έχει μολυνθεί. Τα παιδιά κάτω των 2 ετών και οι ενήλικες άνω των 65 είναι αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο να νοσήσουν. Ο εμβολιασμός αποτελεί ένα αποτελεσματικό προληπτικό μέτρο για την προφύλαξη των ατόμων από τις πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις.
Τα πνευμονολογικά νοσήματα είναι χρόνια και δυσκολεύουν τη ζωή των ασθενών και των οικογενειών τους και συγκαταλέγονται ανάμεσα στις βασικότερες αιτίες θανάτου, παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των νοσημάτων αυτών μπορούν να προληφθούν με την υιοθέτηση υγιεινών συμπεριφορών, όπως η αποφυγή του καπνίσματος και ο εμβολιασμός. Οι πνεύμονές μας είναι φτιαγμένοι για να αναπνέουν καθαρό αέρα –όχι καπνούς και σκόνες– και τα εμβόλια έχουν σώσει εκατομμύρια άτομα.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
