Θεματα

Μπριζόλες και rave

Το κρεοπωλείο του Στράτου έγινε ντοκιμαντέρ (Video)

08.03.2013, 17:27
Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν, «Candide», στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

«Α Man’s rave» ο τίτλος του ντοκιμαντέρ. Ο σκηνοθέτης Μαρσέλ Μιχαλάρης καταγράφει την «ιδιόμορφη ιστορία ενός κρεοπώλη, λάτρη της

χορευτικής ηλεκτρονικής μουσικής, ο οποίος σχεδόν καθημερινά μετατρέπει το κατάστημα του σε night club...» και όπως ο δημιουργός δηλώνει «Το κρεοπωλείο τουΣτράτου δεν είναι ένα συνηθισμένο κατάστημα, όπου οι πελάτες απλώς αγοράζουν κρέας, αλλά ένας χώρος που παραπέμπει περισσότερο σε κάποιο πάρτι της πρώιμης Rave σκηνής.

Η ένταση της μουσικής, τα φώτα και οι ρυθμοί δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που δίνει στο κρεοπωλείο μια ξεχωριστή διάσταση. Το επάγγελμα του κρεοπώλη απαιτεί μια δύσκολη, πολύωρη καθημερινή χειρωνακτική εργασία. Ο ίδιος ο Στράτος μας αφηγείται: "...το μόνο πράγμα που δεν ήθελα να γίνω στη ζωή μου, ήταν κρεοπώλης...". Αναγκάστηκε, όμως, να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα από τα 16 του χρόνια. Ήταν ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει ο ίδιος και η οικογένειά του. Αντίδραση σε αυτή την επιβολή, ίσως να ήταν η ανακάλυψη της «άλλης αγάπης» του, της μουσικής. Η ηλεκτρονική χορευτική μουσική μπήκε στη ζωή του στις αρχές της δεκαετίας του ’90, και από τότε μέχρι σήμερα παραμένει πιστός θαυμαστής της.

Τις δύο αυτές «εμμονές», «αγάπες», επιλογές ζωής, ο Στράτος κατάφερε να τις συνδυάσει. Μάστορας του κρέατος και εραστής της μουσικής κατόρθωσε να τα κάνει να συνυπάρξουν. Έτσι, μέσα από τους ήχους της μουσικής και τα παιχνίδια του φωτός, που έχει εγκαταστήσει στο κατάστημά του, κάνει την αγορά του κρέατος να φαντάζει σουρεαλιστική πράξη.Τελικά ο Στράτος, που ένιωθε πολύ μεγάλος στα 16 του, στα 42 του νιώθει