Η Νενέλα Γεωργελέ δοκιμάζει το μενού που έχει επιμεληθεί ο Λεωνίδας Κουτσόπουλος στο «Aleria» στο Μεταξουργείο.
Οι βόλτες στο Μεταξουργείο, ακόμη κι αν δεν καταλήξουν κάπου, είναι από μόνες τους έξοδος. Ρομάντζα και φλας μπακ στην Αθήνα του ’50. Κάπου εκεί ξεπροβάλλει φωτεινό και λουσάτο –θα σου τραβήξει το βλέμμα– το νεοκλασικό που στεγάζει το Aleria. Μοντέρνο, κομψό, σε ψηλοτάβανο χώρο, με ξύλινα δάπεδα και διακοσμημένο με πολλή φινέτσα, το μπαρ είναι η πρώτη εικόνα που «γράφεις». Πιο έξω, περνώντας από μια τέλεια σιδερένια κατασκευή-σέρα, βρίσκεται η αυλή. Πλακόστρωτη, με πολύ πράσινο, δέντρα, λουλούδια, νερά που τρέχουν και δροσίζουν, υπέρκομψα έπιπλα, κρυστάλλινους πολυελαίους, ήσυχη και γαλήνια. Εντυπωσιάζομαι, ο χώρος δεν μοιάζει με τα «συνήθη». Μοιάζει με σπίτι – παλιό αρχοντικό που έχει ιδιοκτήτες μαθημένους στο ωραίο, που έχουν κρατήσει γοητευτικά στοιχεία του παρελθόντος και τα ’χουν συνδυάσει με τα όμορφα του σήμερα. Στα τραπέζια κομψές παρέες, νεαρά ζευγάρια, κάποιοι ξένοι – πού τα ξετρυπώνουν τα ωραία πάντα απορώ. Γνωρίζομαι με τον Νικηφόρο (Κεχαγιαδάκης), που είναι ο ιδιοκτήτης, εντυπωσιάζομαι κι εδώ, είναι πολύ νεαρός για επιχειρηματίας, είναι απ’ τους πιο γλυκούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει, έχει σπουδάσει σκηνοθέτης στη Νέα Υόρκη, και είναι γιος της κυρίας… “Liasso”. Για όσους δεν είναι σαν κι εμένα παλιοί Κυψελιώτες, το Liasso στην Επτανήσου είναι ένα από τα πρώτα καταστήματα “deco” στην Αθήνα, αρχίζω να μπαίνω στο νόημα.
Στην κουζίνα του Αleria μεγαλουργεί ο Λεωνίδας Κουτσόπουλος, νεαρός πολύ κι αυτός, ανήκει στη νέα γενιά Ελλήνων σεφ. Ξεκινήσαμε με χτένια με πράσινη φάβα και σάλτσα κόλιανδρου, περάσαμε σε ντοματοκεφτέδες με σάλτσα μέντα και wasabi, προσθέσαμε spring rolls με μοσχαρίσια ουρά, εστραγκόν και σάλτσα αγιολί καθώς και ριζότο με τραγανιστά κομμάτια σπαραγγιών. Όλα τους πεντανόστιμα και με φοβερή παρουσίαση στο πιάτο. Συγχαρητήρια δόθηκαν και στους κεφτέδες που ήταν καταπληκτικοί, δύο μπαλάκια πάνω σε φύλλα βασιλικού με έξτρα «αναμνηστική» γεύση, με το δυόσμο τους και όλα τα παλιά «δέοντα», αλλά και τζίντζερ καθώς και μια γραμμή από πουρέ σελινόριζας δίπλα, και πάνω της bon bon από μαστίχα!
Κλείσαμε με κοτόπουλο τυλιγμένο σε καπνιστό χοιρινό, ήπιαμε λευκό παγωμένο κρασί (καλή κάβα) και αποφασίσαμε πως η νέα γενιά –επιχειρηματικά και δημιουργικά– κάνει την εμφάνισή της πολύ δυναμικά. Ξεχωριστό σε όλα του, με τη δύναμη των νιάτων και την ομορφιά του χώρου του, με πολύ καλή κουζίνα και τιμές που δεν ξεπερνούν τα € 25 το άτομο χωρίς κρασί, με μπαρ και τρομερά κοκτέιλ και με δροσιά ανέλπιστη για κέντρο της πόλης! Μαθαίνω πως τις Τετάρτες μέχρι 29/7 φιλοξενεί τους πιο καλούς Έλληνες παραγωγούς, μεθαύριο έχει τον Σιγάλα, ακολουθούν Παπαϊωάννου, Καρυπίδης, Τσάνταλης, Κτήμα Εύχαρις, Αντωνόπουλος, Γαία, Σεμέλη για 10 ξεχωριστές βραδιές οινογνωσίας με τιμή μενού € 30 το άτομο. Ανοιχτά κάθε μέρα εκτός Κυριακής, μόνο βράδυ, η κουζίνα σερβίρει μέχρι 1.00.
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
