Έχουν κάτι τα καινούργια εστιατόρια που, ακόμη κι όταν πηγαίνω χωρίς ίνφο για το «ποιόν» τους, με το που περνάω την πόρτα δίνουν ξεκάθαρο στίγμα. Στο Zurbaran πρωτομπήκα ένα μεσημέρι που βολτάριζα στο Κολωνάκι κι έπεσε το μάτι μου στον καταπράσινο, γεμάτο λευκά λουλουδάκια τοίχο της εισόδου του. Δεν πρέπει να είχε ούτε εβδομάδα ανοιχτό, όμως μου φάνηκε «σαν από πάντα εκεί». Καταρχάς, ο χώρος. Εντυπωσιακός, με σκούρα πράσινα μάρμαρα Τήνου, ανοιχτόχρωμο ξύλο, vintage φωτιστικά. Υπαινιγμοί στο παλιό αστικό παρελθόν της περιοχής που μαζί με τραχύ μπετόν και λαμαρίνες δίνουν και μοντέρνες industrial νότες. Ένας χώρος-αριστούργημα, φτιαγμένος από τους μετρ του είδους, τους αρχιτέκτονες Μαρία Κοκκίνου και Αντρέα Κούρκουλα.
Πέρα από την ομορφιά και τη φινέτσα του χώρου, το Zurbaran δείχνει σε όλα του πως ήρθε για να γίνει σημείο αναφοράς στη πιο κοσμοπολίτικη περιοχή της Αθήνας. Ανοίγει αργά το πρωί και μένει μέχρι αρκετά αργά το βράδυ, όλη την εβδομάδα. Στη διάρκεια της ημέρας αλλάζει ευέλικτα χρήσεις αλλά και «προσωπικότητα». Από το μεσημέρι μέχρι αργά το απόγευμα είναι σημείο συνάντησης για όσους κινούνται ή ζουν ή στο Κολωνάκι. Κόσμος που κάνει τα ψώνια του, αρκετοί ξένοι αλλά και επιχειρηματίες που δίνουν εδώ τα ραντεβού τους. Το βράδυ, που η ατμόσφαιρα γίνεται πιο τεατράλε χάρη στο φωτισμό που επιμελήθηκε η Okapi Lights, το Zurbaran λειτουργεί σαν μαγνήτης για πολύ κόσμο που έρχεται μέχρι εδώ από κάθε άκρη της Αθήνας. Κάποιοι θα κάτσουν στα δυο μοναστηριακά τραπέζια μπροστά, εκεί που οι μουσικές και το socializing είναι στο φόρτε, κάποιοι θα προτιμήσουν τα πιο «πριβέ» τραπέζια επάνω ή και πίσω στο αίθριο, μια απρόσμενη δόση εξοχής φτιαγμένη από την αρχιτέκτονα τοπίου Έλλη Παγκάλου.
Το μενού παρακολουθεί τη διεθνή κουζίνα και τις τάσεις της – πάπια confit με δυο σάλτσες, σολομός με quacamole, γαρίδες ταντούρι κ.ά. Υπάρχουν κι εδώ νότες νοσταλγίας με best seller πιάτα παλιών δεκαετιών όπως σνίτσελ, σατομπριάν, sole meunier, φιλετίνια saltibocca, ενώ δεν λείπουν οι comfort προτάσεις. Μπορεί κανείς να τσιμπήσει και στη μεγάλη μπάρα, σερβίρονται bao buns, mini tacos, mini burgers, καθώς και μια μακριά σειρά καλών κρασιών του ελληνικού και του διεθνούς αμπελώνα – 80 ετικέτες, οι 20 και σε ποτήρι. Δυνατό είναι το μπαρ με τον γνωστό Μπένζαμιν Καρανικόλα να φτιάχνει παιχνιδιάρικα κοκτέιλ –δοκίμασα Αll Αbout Pink με gin, lemongrass και rose lemonade και κόλλησα.
Αυτά τα ωραία στο καινούργιο Zurbaran, τις Κυριακές από τις 12 το πρωί κάνει και brunch, τα βράδια περνάς και βλέπεις τον κόσμο να απλώνεται στο πεζοδρόμιο της Πατριάρχου ζωηρός και κεφάτος, με τα ποτά στο χέρι μέχρι αργά…
Π. Ιωακείμ 38, Κολωνάκι, 2107238334, €40-50 με φαγητό και κρασί
Δεν είναι απλώς ένα εστιατόριο, λειτουργεί ταυτόχρονα ως wine spot και μικρό γαστρονομικό market, δημιουργώντας ένα χαλαρό αστικό στέκι γύρω από το φαγητό, το κρασί και την καλή πρώτη ύλη
17°
