Υπόθεση Μουρτζούκου: Μα τι είδους αρρώστια είναι αυτή;

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος (ειδικά κάποιος που έχει παιδιά) να «ενημερώνεται» για μια μητέρα που σκότωσε τα παιδιά της. Γιατί να μαθαίνει για τους τρόπους της παιδοκτονίας, γιατί να καταναλώνει οικειοθελώς αυτό το τσουνάμι ψυχασθένειας, δυστυχίας και πόνου; Πώς αντέχει να βλέπει θεάματα που το μόνο που φέρνουν στο μυαλό είναι πτώματα παιδιών; Τι είδους αρρώστια είναι αυτή και πώς κάποιος την κολλάει;

«Μα μας βομβαρδίζουν τα δελτία ειδήσεων και οι ενημερωτικές εκπομπές», αυτή είναι η πιο συνήθης δικαιολογία την οποία επίσης δεν καταλαβαίνω, με τον ίδιο τρόπο που δεν θα καταλάβαινα κάποιον που θα μου έλεγε ότι έφαγε σκατά επειδή του τα σέρβιραν. Η πληθώρα από κανάλια και πλατφόρμες κάνει πια οποιαδήποτε αντίστοιχη δικαιολογία αστεία. Κάτι ικανοποιείται σε όσους βλέπουν με τις ώρες τις εξελίξεις στην «υπόθεση Μουρτζούκου» και σίγουρα δεν είναι η επιθυμία τους για ενημέρωση.

Η ενημέρωση άλλωστε προϋποθέτει τη μεταφορά πληροφοριών που είναι απαραίτητες για να καθορίσουμε τη στάση μας και τη συμπεριφορά μας. Ενημερώνομαι για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και διαμορφώνω την πολιτική μου στάση (ή τρέχω να βρω την επόμενη μοιρασιά του δημοσίου για να βγάλω λεφτά), ενημερώνομαι για μια απεργία στα ΜΜΜ και αναβάλω τις δουλειές μου για άλλη μέρα ή προετοιμάζομαι ψυχολογικά για τα όσα θα τραβήξω. Η «ενημέρωση» για παιδοκτόνους και παιδοκτονίες είναι πορνογραφία της δυστυχίας και οι μόνοι τους οποίους μπορεί να ενημερώσει είναι οι επίδοξοι παιδοκτόνοι, που θέλουν να πάρουν ιδέες και να μάθουν τι λάθη να αποφύγουν. Οι υπόλοιποι απλώς παίρνουν μάτι, εξιταρισμένοι από τον θάνατο παιδιών.

 Η επιτυχία των ενημερωτικών εκπομπών δεν μετριέται με την ποιότητα της ενημέρωσης που προσφέρουν, αλλά με τον αριθμό των ανθρώπων που παρακολουθούν

Δεν λέω ότι οι «ενημερωτικές» εκπομπές και τα δελτία «ειδήσεων» δεν έχουν ευθύνες. Μόνο που ξέρω ότι η δουλειά τους δεν είναι να ενημερώνουν. Είναι να κάνουν όσο το δυνατόν ψηλότερη τηλεθέαση. Η επιτυχία τους δεν μετριέται με την ποιότητα της ενημέρωσης που προσφέρουν, αλλά με τον αριθμό των ανθρώπων που παρακολουθούν. Παρεμπιπτόντως καμιά φορά ενημερώνουν αλλά δεν είναι αυτή η βασική τους δουλειά. Δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο πληρώνονται οι συντελεστές τους.

Η προβολή δεν είναι δικαιολογία για την κατανάλωση, ειδικά όταν οι εναλλακτικές είναι τόσο πολλές. Κάτι υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους. Κάτι που βρίσκει ικανοποίηση στην παρακολούθηση της πραγματικής δυστυχίας με θύματα πραγματικούς ανθρώπους και στη συγκεκριμένη περίπτωση πραγματικά παιδιά. Δεν ξέρω τι είναι αυτό, αλλά είναι πολύ σκοτεινό, πολύ άρρωστο και πολύ τρομακτικό. Και παλιό. Παλιό όσο η συνήθεια κάποιων ανθρώπων στο παρελθόν να πηγαίνουν στις πλατείες για να απολαύσουν έναν αποκεφαλισμό ή έναν απαγχονισμό. Ή να μαζεύονται στις αρένες για να απολαύσουν μονομαχίες μέχρι θανάτου. Και μπράβο τους.