Βάνα Μπάρμπα: Tο εγκεφαλικό και η επιστροφή στην καθημερινότητά της
Φιλοξενούμενη στην εκπομπή «Studio στις 3» ήταν σήμερα η Βάνα Μπάρμπα η οποία για πρώτη φορά περιέγραψε τις δραματικές στιγμές που έζησε όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα ισχαιμικό επεισόδιο, το οποίο της στέρησε πρόσκαιρα την ομιλία, λίγο πριν από την επιστροφή της στα τηλεοπτικά πλατό.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε στο σοκ της πρώτης στιγμής, στη νοσηλεία της, αλλά και στο πώς κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα πρώτα γυρισματα της σειράς, η Βάνα Μπάρμπα εξήγησε πως η περιπέτειά της άφησε αποτυπώματα, καθώς συνέβη λίγους μόλις μήνες πριν: «Άργησα να την πάρω τη σιγουριά. Και αν με δεις στο παίξιμό μου στην αρχή, επειδή είχα περάσει και το εγκεφαλικό παιδιά, μην ξεχνάτε ότι είχα περάσει ένα εγκεφαλικό πριν μήνες, το οποίο μου είχε αφήσει εμένα και ένα θέμα. Τον Μάιο του 26 άρχισα τη δουλειά, Ιούνιο δηλαδή. Δύο τρεις μήνες πριν. Πέρασα ένα εγκεφαλικό παιδιά… Ήταν ισχαιμικό, δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη. Σηκώθηκα και δεν μπορούσα να μιλήσω. Δεν το κατάλαβα. Το εγκεφαλικό το έπαθα τη νύχτα και το κατάλαβα όταν με πήγαν στον νευρολόγο».
Η ίδια δεν έκρυψε τον τρόμο που ένιωσε όταν αντιλήφθηκε ότι δεν είχε έλεγχο της φωνής της.
«Σηκώνομαι και δεν έχω άρθρωση, δεν μπορώ να φωνάξω να μιλήσω. Είχα την κοπέλα, τη Μαριμπέλ, στο σπίτι και της λέω πάρε τηλέφωνο τη Φαίδρα και δεν μπορούσα να μιλήσω και έκλαιγα. Δεν είχα την αίσθηση, όλο αυτό εδώ ήταν μουδιασμένο. Έπαθα πανικό. Δεν μπορούσα να πω λέξη. Ήτανε άναρθρες κραυγές φόβου».
Η άμεση διακομιδή της στο Ασκληπιείο υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη της υγείας της, όπως η ίδια υπογράμμισε: «Φαντάσου όταν με πήγαν στο Ασκληπιείο, στο νευρολογικό, με κατάλαβαν αμέσως. Δηλαδή εξαιρετικό και είμαι ευγνώμων για το νοσοκομείο. Είπαν αμέσως ότι είναι ισχαιμικό. Λέει “δεν μπορεί να μιλήσει” και μου έκαναν κατευθείαν μαγνητική. Μου έβαλαν κατευθείαν να μου κάνουν μια θεραπεία για το κεφάλι για να δουν αν είναι αιμορραγικό. Θα μπορούσα να μείνω.
Στο αιμορραγικό μένεις για όλη σου τη ζωή ανάπηρος. Δόξα τω Θεώ που ήταν ισχαιμικό. Συνήλθα μετά από μια βδομάδα. Πέντε μέρες. Σχετικά γρήγορα. Ξύπναγα το άλλο πρωί. Λογοθεραπεία. Ερχόταν η γιατρίνα από πάνω “να πούνε αυτό”. Ερχόταν οι φίλοι μου ήταν απ’ έξω. Δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο κόσμος έξω από το νοσοκομείο. Δηλαδή τι ήταν αυτό; Με αγάπη έτσι δηλαδή. Και ίσως και η αγάπη του κόσμου με βοήθησε πολύ. Βέβαια, έκανα λογοθεραπεία. Φοβήθηκα».
«Είχα τον Πασχάλη Τσαρούχα στην πρώτη σκηνή και λέω παιδιά ευχαριστώ γιατί έχω έναν σπουδαίο ηθοποιό. Του λέω Πασχάλη, δεν μπορώ να μιλήσω καθαρά. Βοήθησέ με. Μου λέει “τι έχεις πάθει;” Του λέω για το εγκεφαλικό. Είχε πει το αμίμητο ο Πασχάλης. Με πήρε ο Γκλέτσος τηλέφωνο, το μούτρο, και γέλαγα στο νοσοκομείο. Είχε πει το αμίμητο στη Γη της Ελιάς ήταν τότε, είπε “η Βάνα έπαθε εγκεφαλικό”. Και έλεγε ο Τσαρούχας “καλά τόσα έχει δώσει στους άλλους, να μην περάσει και ένα;”. Λοιπόν του λέω βοήθησέ με λίγο με τον λόγο. Εννοείται ότι με βοήθησε και τα άλλα παιδιά και οι συνάδελφοι. Η πρώτη βδομάδα ήταν δύσκολη».
Κλείνοντας, συμπύκνωσε το βαθύτερο νόημα αυτής της δοκιμασίας: «Ήταν τραγικό. Αυτό ότι ξυπνάς και δεν έχεις λόγο. Πώς λέμε εν αρχή ην ο λόγος; Πόσο σημαντικό πράγμα είναι η έκφραση, η επικοινωνία; Το ότι τη στερήθηκα με έκανε πλέον και να την προσέχω και να την εκτιμώ».
20°
