Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης και Τσίπρας: μουσικές αφιερώσεις, πολιτικές ευθύνες και κομματικά μηνύματα στη ΔΕΘ, με φόντο τις υποσχέσεις και την κάλπη.
«Αφιερωμένο εξαιρετικά» ψιθύριζαν οι παλιοί ερασιτέχνες των ρομαντικών ραδιοφωνικών κυμάτων βάζοντας το δισκάκι να γυρίζει στις 45 στροφές. Σήμερα, οι αφιερώσεις τραγουδιών δεν γίνονται πια από ερασιτέχνες της μουσικής αλλά από επαγγελματίες της πολιτικής που προσπαθούν να περάσουν μηνύματα - ή να κρύψουν την αμηχανία τους - μέσα από τους στίχους κάποιου γνωστού τραγουδιού. Η ουσία της κομματικής αντιπαράθεσης περνάει σε δεύτερη μοίρα αφού, στο τέλος μιας ομιλίας ή μιας συνέντευξης, αυτό που μένει είναι ο στίχος-πολιτική ατάκα.
Ο Πρωθυπουργός επέλεξε, στην ομιλία του στη φετινή ΔΕΘ, να απαξιώσει τις προγραμματικές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα αφιερωνοντάς του τους στίχους «Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω» του τραγουδιού που, δυστυχώς γι αυτόν συνεχίζεται με τους στίχους «τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό». Αλλά και ο επανακάμψας πρώην Πρωθυπουργός επιχείρησε να ξεφύγει από τη γκάφα της «πατριωτικής εισφοράς» και των θυρίδων των πλουσίων με τους αυτοσαρκαστικούς στίχους «μου ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια» που μάλλον θυμίζουν τα, όχι και τόσο παλιά, πεπραγμένα του.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε - κατά την προσφιλή του έκφραση - στους πολίτες το μέρισμά τους από την ανάπτυξη. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να απαντήσει πειστικά στο πρόβλημα της της ακρίβειας την αντιμετώπιση του οποίου βασίζει ως τώρα αναποτελεσματικά στον πατριωτικό λόγο των καρτέλ. Ταυτόχρονα επιχείρησε να κάνει την αυτοκριτική του για τις αδυναμίες και τα λάθη της οκταετούς παραμονής του στην εξουσία ζητώντας μια τρίτη θητεία για να τα επανορθώσει.
Ωστόσο, ούτε και στο σημείο αυτό ήταν πειστικός, τουλάχιστον για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.
Πιο συγκεκριμένα, ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στα λάθη που οδήγησαν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποδεχόμενος ουσιαστικά ότι δεν τόλμησε να «βάλει χέρι» στο βαθύ πελατειακό κράτος που είχε δεσμευτεί από το 2019 να καταργήσει. Μίλησε επίσης για την αποτυχία της πανεπιστημιακής αστυνομίας που κόστισε στη χώρα και έπληξε το κύρος της κυβέρνησής του. Αν συνυπολογίσει κανείς και τα λάθη που έχει ήδη αποδεχθεί τόσο για τις υποκλοπές - «ήταν λάθος η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη» - όσο και για την τραγωδία των Τεμπών - «αν ήξερα τότε αυτά που ξέρω σήμερα δεν θα τα έλεγα αυτά που είπα» τότε ο λογαριασμός μεγαλώνει επικίνδυνα.
Ο Αλέξης Τσίπρας εξάντλησε τη ρητορική του δεινότητα στο να μας πείσει ότι είναι ουσιαστικά πρωτοεμφανιζόμενος στην πολιτική αρένα κάνοντας, ως συνήθως τη νύχτα μέρα. Αποποιήθηκε των ευθυνών του για την «πρώτη φορά Αριστερά» τις τραγικές συνέπειες της οποίας φόρτωσε στους πρώην συντρόφους του εξηγώντας έτσι γιατί έστειλε τους περισσότερους στον εξώστη ή τους έκλεισε κατάμουτρα την πόρτα της ΕΛΑΣ. Διαβεβαίωσε όσους τον ακολουθούν ή θέλουν να τον ακολουθήσουν στο νέο του εγχείρημα ότι δεν θα ανεχθεί πλέον τέτοιες συμπεριφορές υπογραμμίζοντας εμφατικά ότι «τα κόμματα είναι δεσμευτικά στην έκφραση διαφορετικών απόψεων».
Το κυριότερο πάντως μήνυμα του πρώην πρωθυπουργού προς τους πολίτες είναι ότι διεκδικεί την ψήφο τους ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να κυβερνήσει τη χώρα για πρώτη φορά αφού την προηγούμενη φορά «αναγκάστηκε να συγκυβέρνησει με την τρόικα» που τότε είχε μετονομάσει σε «θεσμούς». Βέβαια, οι πολίτες θυμούνται ότι είχε συγκυβερνήσει με τον ακροδεξιό Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ του προκειμένου να εγκατασταθεί στο Μαξίμου κι ακόμα ότι έδωσε στην τρόικα γη και ύδωρ υποθηκεύοντας την περιουσία της χώρας για πολλές δεκαετίες προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.
Το ΠΑΣΟΚ εξέπεμψε τις μέρες αυτές προς στην ελληνική κοινωνία το δικό του διπλό μήνυμα. Το πρώτο το έστειλε από την Κρήτη, στα φετινά του γενέθλια διακηρύσσοντας ότι είναι παρόν με την ιστορία, τους αγώνες και τις εμβληματικές του επιτυχίες, από τις οποίες εξαιρέθηκαν δυστυχώς, για μια ακόμα φορά, η οκταετία Σημίτη και η διακομματική συγκυβέρνηση της κρίσης. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν επέλεξε κάποιο ελαφρολαϊκό τραγουδάκι αλλά τα παλληκάρια και τους μπαχτσέδες της 3ης του Σεπτέμβρη φορτίζοντας συναισθηματικά την εκδήλωση και θυμίζοντας την καθοριστική συμβολή του ΠΑΣΟΚ στη σταθερότητα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας την οποία απολαμβάνουμε για περισσότερο από μισό αιώνα.
Το δεύτερό του μήνυμα το έστειλε το ΠΑΣΟΚ από τη Θεσσαλονίκη. Στην ομιλία του στη ΔΕΘ, ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε τους βασικούς άξονες της εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης του κόμματός του, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και σχετικό χρονοδιάγραμμα. Ασφαλώς, στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι ν’ ανοίξουν οι κάλπες, ο πρόεδρος και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να πείσουν για την ρεαλιστικότητα του προγράμματος. Όπως επίσης θα πρέπει να πείσουν και για την πολιτική ευρύτητα του εγχειρήματος την οποία κάθε άλλο παρά εγγυάται η μαζική παρουσία στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ των «ανεξάρτητων», εκλεγμένων με τον ΣΥΡΙΖΑ βουλευτών.
17°
