Πολιτικη & Οικονομια

Τασούλας για τη Σφαγή του Διστόμου: Χρέος μας απέναντι σε αυτήν τη θυσία είναι η μνήμη και η ευθύνη

Στις εκδηλώσεις του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Τασούλας για τη Σφαγή του Διστόμου: Χρέος μας απέναντι σε αυτήν την υπέρτατη θυσία είναι η μνήμη και η ευθύνη — © ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

10.06.2026, 15:21
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Γιατί καθυστερεί η Γραμμή 4 του Μετρό;

Γιάννης Μαντζίκος

Life in Athens Τι ψάχνουν οι Αθηναίοι στnν Google το καλοκαίρι;

A.V. Guest

Μουσικη Αλεξάνδρα Μπασπανέλου: Το κορίτσι που τρυγά ιστορίες «Στα θερινά»

Δημήτρης Αθανασιάδης

«Ο χρόνος δεν παραγράφει το έγκλημα και η ιστορία δεν ξεχνά», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Τασούλας

Παρουσία του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, πραγματοποιήθηκαν, νωρίτερα σήμερα, οι εκδηλώσεις του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας για την 82η επέτειο Μνήμης της Σφαγής του Διστόμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας ανέφερε ότι «χρέος μας απέναντι σε αυτήν την υπέρτατη θυσία είναι η μνήμη και η ευθύνη» και πρόσθεσε πως «ο χρόνος δεν παραγράφει το έγκλημα και η ιστορία δεν ξεχνά», ενώ σημείωσε ότι «εμείς οι επιγενόμενοι οφείλουμε να θυμόμαστε, ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια εγκλήματα». Επίσης, ότι «οι επανορθώσεις γι' αυτά τα βάρβαρα εγκλήματα είναι πάντα, εκ μέρους της ελληνικής Πολιτείας, ζωντανές και ισχυρές» και διεμήνυσε πως δεν πρέπει «να επιτρέψουμε ποτέ πια σε τέτοιες απάνθρωπες θεωρίες και σε τέτοια απάνθρωπα καθεστώτα να επικρατήσουν στον κόσμο».

Ειδικότερα, ο κ. Τασούλας, μετά την τέλεση του αρχιερατικού μνημοσύνου στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου και την κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο των θυμάτων, προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Σήμερα, στο Δίστομο Βοιωτίας, οι σημαίες είναι μεσίστιες και οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πένθιμα. Σαν σήμερα, ακριβώς πριν 82 χρόνια, 10 Ιουνίου του 1944, ο γερμανικός στρατός κατοχής διέπραξε εδώ, στο Δίστομο, σε αυτήν την πόλη, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο στυγερά εγκλήματα πολέμου σε βάρος άμαχου πληθυσμού.

Ακούστηκε στο Προσκλητήριο Νεκρών πριν λίγο, εδώ που καταθέσαμε στεφάνι στο μνημείο, όνομα παιδιού τεσσάρων μηνών, παιδιών δύο ετών, τριών ετών, πέντε μηνών. Διαπράχθηκε βαρύτατο έγκλημα εναντίον του άμαχου πληθυσμού του Διστόμου από τα ναζιστικά στρατεύματα στον βωμό της συλλογικής ευθύνης, μιας αποκρουστικής θεωρίας, την οποία είχε ασπαστεί το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς της Γερμανίας.

Χρέος μας απέναντι σε αυτήν την υπέρτατη θυσία είναι η μνήμη και η ευθύνη. Πρώτα η μνήμη γιατί ο χρόνος δεν παραγράφει το έγκλημα και η ιστορία δεν ξεχνά. Ο χρόνος δεν αμνηστεύει. Κι εμείς οι επιγενόμενοι οφείλουμε να θυμόμαστε: Η ευθύνη είναι ακόμη μεγαλύτερη, για να μην επαναληφθούν τέτοια εγκλήματα και για να μπορούμε να τιμούμε τη μνήμη αυτών των ανθρώπων που κυριολεκτικά μαρτύρησαν, έχοντας υπ' όψιν μας ότι οι επανορθώσεις γι' αυτά τα βάρβαρα εγκλήματα είναι πάντα, εκ μέρους της ελληνικής Πολιτείας, ζωντανές και ισχυρές. Και η ελληνική πολιτεία αυτές τις αξιώσεις για επανορθώσεις τις διατηρεί στο ακέραιο.

Σήμερα, λοιπόν, τιμήσαμε τη μνήμη και αναλάβαμε μια ευθύνη: Να μην ξεχνάμε και να μην επιτρέψουμε ποτέ πια σε τέτοιες απάνθρωπες θεωρίες και σε τέτοια απάνθρωπα καθεστώτα να επικρατήσουν στον κόσμο».