Συνέδριο ΠΑΣΟΚ: Ψηφίσματα τέλος, τώρα η ψήφος των πολιτών

Τα φώτα του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ έσβησαν, οι χιλιάδες σύνεδροι επέστρεψαν στη βάση τους αφήνοντας πίσω δεκάδες κάλπες γεμάτες σταυρωμένα -από τους ίδιους ή από άλλους- ψηφοδέλτια για τη στελέχωση των νέων κομματικών οργάνων που θα αναλάβουν να γυρίσουν σελίδα και να οδηγήσουν με επιτυχία την αξιωματική αντιπολίτευση στον δρόμο της κάλπης. Αυτή θα κρίνει, σε τελευταία ανάλυση, το κατά πόσον το μήνυμα του συνεδρίου κατάφερε να ευαισθητοποιήσει τις εκατοντάδες χιλιάδες αποστασιοποιημένους πολίτες αλλά και εκείνους που ακολούθησαν, στα χρόνια της κρίσης και αργότερα, διαφορετικά πολιτικά μονοπάτια.

Η προσυνεδριακή περίοδος σημαδεύτηκε εσωκομματικά από τη συζήτηση σχετικά με τη μετεκλογική στάση του ΠΑΣΟΚ, ειδικά στο θέμα της πιθανότητας να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ, στην περίπτωση που το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα δώσει τη δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης. Η συζήτηση αυτή, η οποία σφράγισε και τις εργασίες του συνεδρίου, μάλλον αδίκησε το ευρύ φάσμα των θεμάτων που έθιξαν πολλοί σύνεδροι στις ομιλίες τους εκφράζοντας την αγωνία τους για τα κοινωνικά αδιέξοδα και το μέλλον της χώρας. Αναδείχτηκε η ανάγκη να ανταποκριθεί το ΠΑΣΟΚ στις νέες προκλήσεις της εποχής αλλά και τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη δύσκολη γεωπολιτική και παγκόσμια συγκυρία.

Η πολυθρυλούμενη αντιπαράθεση για τη (μη) συνεργασία με τη ΝΔ αποδείχτηκε μάλλον πρωθύστερη και ενοχική. Πρωθύστερη γιατί έγινε έναν περίπου χρόνο πριν τις εκλογές στις οποίες δεν είναι ακόμα γνωστό πόσα και ποια κόμματα θα συμμετάσχουν ούτε βέβαια και ποια από αυτά θα επιτύχουν την είσοδό τους στη νέα Βουλή και με ποια ποσοστά. Και -το κυριότερο- δεν είναι γνωστό αν το ΠΑΣΟΚ θα επιτύχει τον στόχο του, ως αξιωματική αντιπολίτευση, να κερδίσει τις εκλογές ώστε να έχει τον πρώτο λόγο για τον σχηματισμό της επόμενης κυβερνητικής πλειοψηφίας. Άλλωστε, η πολιτική αλλαγή που δεσμεύεται να φέρει το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να υλοποιηθεί σε συνεργασία με το κόμμα του οποίου την πολιτική θέλει να αλλάξει ριζικά.

Ενοχικό χαρακτήρα πήρε η συζήτηση γιατί απέδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις του, δεν έχει ακόμα ξεπεράσει το σοκ της συγκυβέρνησης με τη ΝΔ στη διάρκεια της κρίσης χάρη στην οποία η χώρα στάθηκε όρθια και μπήκε στο δρόμο της εξόδου από τα μνημόνια μέχρις ότου η «αγανακτισμένη» συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έφερε το δικό της επώδυνο τρίτο μνημόνιο. Αν μη τι άλλο, οι διαδοχικές διακηρύξεις των περισσότερων πρωτοκλασάτων στελεχών, από το βήμα του συνεδρίου, περί αποκλεισμού κάθε μορφής συνεργασίας με τη ΝΔ, ανεξαρτήτως αποτελέσματος και συνθηκών, ήταν μια άμεση και άδικη αποδοκιμασία αυτών που πλήρωσαν με βαρύ προσωπικό πολιτικό κόστος τη συμμετοχή τους στη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Μετά την «ειρηνική» αναμέτρηση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, εκείνο που έχει σημασία τώρα είναι η πολιτική αναμέτρηση με την κοινωνία και τους πολίτες που περιμένουν από την αξιωματική αντιπολίτευση μια καθαρή πρόταση διακυβέρνησης της χώρας. Με δεδομένη τη σωστή απόφαση για αυτόνομη πορεία προς τις κάλπες, το ΠΑΣΟΚ καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να γίνει ο εναλλακτικός πόλος συσπείρωσης του πολιτικού συστήματος, ο χώρος της συνάντησης των σοσιαλδημοκρατών και των μεταρρυθμιστών της Αριστεράς με τον κεντρώο πολιτικό χώρα για τη συγκρότηση μιας ισχυρής παράταξης. Η χώρα, όπως και η δημοκρατία, χρειάζονται την πολιτική αλλαγή για να γυρίσουν μια νέα σελίδα και όχι για να επιστρέψουν στα χρόνια της ανεύθυνης συριζαϊκής αυταπάτης.