Δεν μιλάς κυρά Μαρία

Επειδή ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή καλύπτεται σε 24ωρή βάση προτείνω να κάνουμε ένα διάλειμμα και να ασχοληθούμε και με κάτι άλλο (ναι, μπορεί στην τηλεόραση να μην το καταλαβαίνουν αλλά συμβαίνουν κι άλλα πράγματα στον κόσμο). Ας πούμε με την επετειακή συγκέντρωση για τα Τέμπη, η οποία τελικά δεν μετατράπηκε στην πρώτη προεκλογική συγκέντρωση της Μαρία Καρυστιανού. Όχι γιατί η κβαντική ιατρός δεν είχε τέτοια πρόθεση αλλά επειδή δεν της το επέτρεψαν οι διοργανωτές οι οποίοι, σύμφωνα με την ίδια, δεν ήθελαν να μιλήσει.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η Μαρία Καρυστιανού δεν περίμενε την απροθυμία να της δοθεί ο λόγος. Στις δηλώσεις της φάνηκε και θυμωμένη και απορημένη και έκπληκτη. Περίεργο για κάποιον που οι φιλοδοξίες του φτάνουν τουλάχιστον μέχρι τη διακυβέρνηση της χώρας (χωρίς να αποκλείω τον πλανήτη). Περίεργο, γιατί η εξήγηση της «πόρτας» που έφαγε είναι μάλλον απλή: κανείς δεν θέλει να δίνει χώρο στους ανταγωνιστές του.

Στη συγκέντρωση του Σαββάτου, τελικά, τον κυρίαρχο ρόλο (όπως προδίδουν οι κόκκινες σημαίες που ανέμιζαν) είχαν κόμματα της αντιπολίτευσης. Είτε ευθέως είτε δι αντιπρόσωπων (μέσω «συνδικαλιστικών οργανώσεων» και «σωματείων»). Θα ήταν παλαβό να περιμένει κανείς να επιτρέψουν να καπελώσει την εκδήλωση (ή ακόμα και να υπάρξει σε αυτήν) κάποια που πλέον είναι ανταγωνίστρια τους.

Μπορεί η ίδια να μην το έχει ακόμα συνειδητοποιήσει (ή να το έχει και απλώς να μη θέλει να το παραδεχτεί), αλλά δεν είναι πια η μάνα ενός θύματος. Είναι η μάνα που έχει πολιτικές φιλοδοξίες. Οι μέχρι χτες σύμμαχοι της θα είναι πια αντίπαλοι και εχθροί. Η Καρυστιανού δεν είναι πια το πρόσωπο του αντιπολιτευτικού αγώνα που τους βοηθούσε να μαζέψουν ψήφους. Είναι αυτή που θέλει τις ψήφους για τον εαυτό της.

Δεν ξέρω ποιοι συμβουλεύουν την κβαντική ιατρό ή αν τη συμβουλεύει κανείς, αλλά φαίνεται να μην είναι καθόλου έτοιμη για την αρένα της πολιτικής. Φαίνεται ακόμα να πιστεύει ότι, παρότι πολιτικός, αξίζει ειδικής μεταχείρισης από όλους (λες και δεν της φτάνει η ειδική μεταχείριση από κάποια κανάλια στα οποία της παίρνουν συνεντεύξεις που μοιάζουν με διαφημιστικά σποτ). Και περιμένει τα πράγματα στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη να είναι όπως ήταν στο παρελθόν. Μόνο που στο παρελθόν εκείνη ήταν μια μάνα που τα πολιτικά μαγαζιά πουλούσαν την εικόνα της, ενώ τώρα ανοίγει δικό της μαγαζί. Είναι πολύ εγωιστικό να περιμένει να της στρώσουν κόκκινα χαλιά οι μαγαζάτορες που θέλει να τους πάρει την πελατεία. Και μπράβο της.