Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την αντιπολιτευτική στάση του ΠΑΣΟΚ και πώς ευνοεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη
Πριν ελάχιστες μέρες εξηγούσα γιατί ο σύντροφος Ανδρουλάκης, με την επιμονή του να κοιτάζει προς τα αριστερά, είναι ένας από τους σημαντικότερους ευεργέτες της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τώρα διαπιστώνω ότι, για κάποιον ανεξήγητο* λόγο, στο ΠΑΣΟΚ ο ρόλος του στηρίγματος στον πρωθυπουργό μοιάζει αξιοζήλευτος, κι έτσι χτες παρακολουθήσαμε την οντισιόν του Χάρη του Δούκα.
Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα το οποίο υποφέρει από την αριστερίλα της ηγεσίας του και την αυτοκτονική προσπάθεια να προσεγγίσει την (γεμάτη κόμματα και κομματάκια) αριστερά, χαρίζοντας όλο τον χώρο του κέντρου στη Νέα τη Δημοκρατία. Και μαζί με τον χώρο του κέντρου τής χαρίζει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους, που πολύ θα ήθελαν να μην ξαναψηφίσουν Νέα Δημοκρατία, αλλά ακόμα περισσότερο θέλουν να μη ζήσουν μια Δέυτερη Φορά Αριστερά. Ο σύντροφος Ανδρουλάκης δεν έχει κάνει τίποτα για να απεγκλωβίσει αυτούς τους κλειδωμένους στο νεοδημοκρατικό κλουβί συμπολίτες και απ’ ό,τι φαίνεται ο σύντροφος Δούκας έχει βάλει σκοπό να εξασφαλίσει ότι θα μείνουν εγκλωβισμένοι για καιρό πετώντας μακριά το κλειδί.
Η πρότασή του για ψήφισμα που θα αποκλείει (ανεξαρτήτως συνθηκών όχι μόνο για το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τη χώρα) τη συνεργασία με τη ΝΔ, σε συνδυασμό με την απαίτηση για δέσμευση συνεργασίας με τις «προοδευτικές δυνάμεις» (δηλαδή με Αλέκση, Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου και όλα τα άλλα κομμάτια της Πρώτης Φοράς Αριστεράς) εξασφαλίζει ότι κανείς από τους εκατοντάδες χιλιάδες κεντρώους συμπολίτες που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική στην κυβέρνηση κι όχι υστερικές, αυταπατημένες πασιονάριες δεν πρόκειται να πλησιάσει το ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο όμως θα κάνουν και όσοι έλκονται από την πολιτική παλαβομάρα, αφού κι αυτοί θα προτιμήσουν να ψηφίσουν Αλέκση, Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου και άλλους κατάλληλους για εκτόνωση αλλά ακατάλληλους για κυβέρνηση.
Ο Δούκας απαιτεί συμπόρευση με την ελαφρόμυαλη υστερία των πολλών κομματιών του ΣΥΡΙΖΑ και αποκηρύσσει οποιαδήποτε προσπάθεια να εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ ως ένα σοβαρό κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει
Σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου από τη μία υπάρχει η Νέα η Δημοκρατία, η οποία θριάμβευσε στις τελευταίες εκλογές υποσχόμενη σοβαρότητα, αποτελεσματικότητα και παραμένει η μόνη πειστική πρόταση διακυβέρνησης, και από την άλλη η (κορεσμένη) ελαφρόμυαλη υστερία των πολλών κομματιών του ΣΥΡΙΖΑ, ο Χάρης ο Δούκας απαιτεί συμπόρευση με την ελαφρόμυαλη υστερία των πολλών κομματιών του ΣΥΡΙΖΑ και αποκηρύσσει οποιαδήποτε προσπάθεια να εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ ως ένα σοβαρό κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει, και δεν έχει χρόνο να ασχολείται με «κινήματα» και άλλες τέτοιες γραφικότητες διαμαρτυρίας. Από ένα κόμμα που το βασικό του πρόβλημα είναι ότι συριζίζει, ο δήμαρχος Αθηναίων απαιτεί να γίνει εντελώς ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόκειται για μια πάρα πολύ καλή ιδέα… για τον Μητσοτάκη. Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή. Και μπράβο της.
*ή ίσως όχι και τόσο ανεξήγητο αφού οι χαμηλές πτήσεις είναι πάντοτε πιο ασφαλείς για τις μετριότητες και η θέση της ανεύθυνης αντιπολίτευσης πιο επιθυμητή από την κυβερνητική ευθύνη.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
11°
