Η πολιτεία στηρίζει τα μπλόκα

Για αρχή να πούμε ότι στα μπλόκα δεν είναι, ούτε εκπροσωπούνται όλοι οι αγρότες. Υπάρχουν αγρότες που δεν επιδοτούνται ή/και δεν έχουν χρόνο για «κινητοποιήσεις». Συνεπώς είναι πιο ακριβές να μιλάμε για «αγρότες των μπλόκων». Δηλαδή γι’ αυτούς που κλείνουν τους δρόμους ακόμα κι όταν προσποιούνται ότι τους ανοίγουν. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι από την πρώτη μέρα των κινητοποιήσεων το κάνουν όχι απλώς με την ανοχή, αλλά με τη στήριξη της πολιτείας, για την οποία, όπως μάθαμε προσφάτως, η κατάληψη εθνικών οδών είναι «δημοκρατικό δικαίωμα».

Καταλαβαίνω πως πολλοί νομίζετε ότι υπερβάλλω, αλλά σας ορκίζομαι ότι δεν κάνω τίποτα περισσότερο από το να επαναλαμβάνω τα λόγια της εκπροσώπου Tύπου της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντίας Δημογλίδου, η οποία, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ και τον Άκη Παυλόπουλο για τα μπλόκα στην Εθνική, είπε: «Oι αγρότες βρίσκονται εκεί για να διαμαρτυρηθούν και πολύ καλά κάνουν, είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα».

Προφανώς μετά πρόσθεσε ότι και η μετακίνηση είναι δικαίωμα και μπλα μπλα μπλα, αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι δεν έχει καμία σημασία. Ήδη είχε προλάβει να εξισώσει ένα πραγματικό δικαίωμα, που είναι η μετακίνηση, με μια ακραία παραβατική συμπεριφορά, που είναι η κατάληψη εθνικών οδών. Γιατί τα μπλόκα δεν είναι δημοκρατικό ή οποιασδήποτε άλλης μορφής δικαίωμα. Είναι αδίκημα το οποίο γίνεται με θύματα τους πολίτες που θέλουν να ταξιδέψουν, τους εμπόρους, τους μεταφορείς και τους ανθρώπους που εργάζονται στον τουρισμό.

Κι επειδή η Ελληνική Αστυνομία δεν είναι κάποια ανεξάρτητη αρχή αλλά υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καταλαβαίνουμε ότι η αντίληψη σύμφωνα με την οποία η κατάληψη δρόμων συνιστά δημοκρατικό δικαίωμα είναι κυβερνητική. Κι αυτό εξηγεί την ευκολία με την οποία επέτρεψε να καταληφθούν οι εθνικές οδοί. Πρόκειται για την ίδια ευκολία με την οποία επέτρεπε το μεγάλο φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο επίσης προφανώς θεωρούσε δημοκρατικό δικαίωμα, μέχρι που μας κάναν τσακωτούς τα κορόιδα που το χρηματοδοτούσαν.   

Σε κάθε περίπτωση η ευκολία με την οποία ακόμα και επίσημα όργανα της πολιτείας βαφτίζουν «δικαίωμα» τις αντικοινωνικές παραβατικές συμπεριφορές είναι, νομίζω, αρκετή για να καταλάβει και ο πιο αισιόδοξος (αν υπάρχουν ακόμα τέτοιοι) ότι η ασθένεια που οδήγησε στη χρεοκοπία δεν έχει θεραπευτεί και υποτροπιάζει. Και αυτοί που βοήθησαν στην εξάπλωσή της τις δεκαετίες πριν το 2010, έχουν ξαναπιάσει δουλειά. Και τώρα που ο οργανισμός είναι ακόμα εξασθενημένος δεν θα χρειαστούν πολύ χρόνο για να ξαναφέρουν την καταστροφή. Και μπράβο τους.