Εκτός από τον φασισμό να μην περάσει ούτε ο αναρχοκομμουνισμός

Τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο πριν την Πρώτη Φορά Αριστερά αλλά ακόμα είναι πολλοί οι πολιτικοί του κέντρου, της κεντροδεξιάς και της δεξιάς που – παγιδευμένοι από δεκαετίες προπαγάνδας – εξακολουθούν να είναι υποταγμένοι στο αριστερό αφήγημα, που σε μια φράση συμπυκνώνεται στη δράση «το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς»*. Τελευταίο κρούσμα αυτής της υποταγής είναι η ανακοίνωση της Χριστίνας Αλεξοπούλου, μετά την επίθεση που δέχτηκε από φιλοπαλαιστίνιους νταήδες στην Πάτρα.

Για όσους δεν έχουν ενημερωθεί, η βουλευτής της Νέας της Δημοκρατίας περπατούσε στην Πλατεία Γεωργίου της Πάτρας όταν φιλοπαλαιστίνιοι άρχισαν να την προπηλακίζουν. Το ότι κάποιοι αυτόκλητοι υποστηρικτές της «δικαιοσύνης» θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος μπορεί να κυκλοφορεί σε μια πλατεία και ποιος όχι, δεν εκπλήσσει. Όπως και δεν εκπλήσσει η αδιαφορία τους για το ότι απέναντι τους είχαν κάποια που έχει εκλεγεί βουλευτής. Ο τραμπουκισμός είναι το βασικό χαρακτηριστικό κάθε αυτόκλητου σωτήρα και η απέχθεια για τη δημοκρατία είναι αναμενόμενη από ανθρώπους που θέλουν να επιβληθούν με τη βία. Με λίγα λόγια κάτι τραμπούκοι έκαναν αυτό που πάντα κάνουν οι τραμπούκοι. Και επειδή μιλάμε για την Ελλάδα, τη χώρα στην οποία οι αρχές φοβούνται να επιβάλουν τον νόμο, το έκαναν ανενόχλητοι.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην ανακοίνωση της βουλευτού Αλεξοπούλου, η οποία τελειώνει με τη φράση «ο φασισμός δεν θα περάσει». Μόνο που η επίθεση δεν είχε γίνει από φασίστες. Είχε γίνει από αναρχικούς ή κομμουνιστές (δεν είναι πια και τόσο εύκολο να τους ξεχωρίσεις). Ο φασισμός μπορεί να είναι μια φρικτή ιδεολογία αλλά δεν είχε τίποτα να κάνει με την επίθεση. Αν κάποιος δεν πρέπει να περάσει στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο κομμουνισμός ή ο αναρχισμός. Η αντίδραση της Αλεξοπούλου είναι η αντίδραση ενός ανθρώπου που του επιτίθενται οπαδοί της ΑΕΚ και κατηγορεί τον Παναθηναϊκό. Είναι φαίνεται τέτοιος ο σεβασμός της στους αγώνες της αριστεράς που δεν θέλει να την προσβάλλει.

Προφανώς, όπως όλοι οι χουλιγκάνοι μοιάζουν, έτσι μοιάζουν και όλοι οι οπαδοί ολοκληρωτικών και αντιδημοκρατικών ιδεολογιών. Η συμπεριφορά τους στους αντιπάλους τους είναι παραπλήσια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει κάθε φορά να τους ξεχωρίζουμε. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αθωώνουμε ιδεολογίες που έχουν σκορπίσει δυστυχία και θάνατο, φορτώνοντας τα εγκλήματά τους σε άλλες όσο κι αν μοιάζουν.

«Μα ο αριστερόστροφος φασισμός μπλα μπλα μπλα…», θα πει κάποιος και θα του απαντήσω: αυτό που αποκαλείτε «αριστερόστροφος φασισμός» έχει ονοματάκι και λέγεται «κομμουνισμός». Μπορεί να είναι και «αναρχισμός». Ονομάζοντας τα όλα «φασισμό», στην πραγματικότητα κάνετε μια μεγάλη χάρη σε εξίσου εγκληματικές ιδεολογίες.

Γι’ αυτό καλό είναι όταν ο επόμενος βουλευτής της ΝΔ πέσει θύμα της απροθυμίας της κυβέρνησης να επιβάλει τον νόμο προς τα αριστερά, να γράψει «δεν θα περάσει ο κομμουνισμός» ή «δεν θα περάσει ο αναρχισμός» και να κρατήσει το «δεν θα περάσει ο φασισμός» για όταν δεχθεί επίθεση από ακροδεξιούς. Και μπράβο του.

* Προφανώς το συγκεκριμένο «ηθικό πλεονέκτημα» δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προπαγανδιστική κατασκευή, η οποία σκοπό έχει να εξωραΐσει τα εγκλήματα των συντρόφων που δεν έχουν καμία διαφορά από τα εγκλήματα κάθε ολοκληρωτικής αντίληψης για την κοινωνία και την πολιτική.