Σ’ ευχαριστούμε, υπουργείο Μεταφορών

Δεν γνωρίζω τους νεκρούς των δρόμων από το φετινό πενθήμερο (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη) της 28ης Οκτωβρίου αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος πως, αν είναι λιγότεροι από 14, το υπουργείο των Μεταφορών θα πανηγυρίσει και θα τρίψει τον αριθμό στη μούρη όσων χλεύασαν την ιδέα του να στείλει σε όλους τους Έλληνες, απανταχού της οικουμένης, ένα μήνυμα με το οποίο τους καλεί, αν αγαπούν την οικογένειά τους, να προσέξουν στον δρόμο. Δεν διευκρίνιζε τίποτα για τη στάση που έπρεπε να τηρήσουν όσοι δεν είναι πολύ της οικογένειας, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος. Ίσως του χρόνου. Σε περίπτωση που για κάποιον λόγο τον οποίο δεν μπορώ να φανταστώ δεν το λάβατε, το μήνυμα ήταν αυτό:

Δεν υπάρχει τίποτα το κακό στο να σου λέει κάποιος, ο οποιοσδήποτε, να προσέχεις στον δρόμο με τον ίδιο τρόπο που δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να σου εύχονται χρόνια πολλά στα γενέθλιά σου. Και μόνο καλό είναι να έχεις μια κυβέρνηση που νοιάζεται για τους πολίτες της. Αλλά κάποιος, παρόλο που θα χαρεί από την κυβερνητική έγνοια, μπορεί να παρατηρήσει ότι κανείς από αυτούς που υποτίθεται ότι έχει στόχο το μήνυμα, δηλαδή τους ασυνείδητους και απρόσεκτους οδηγούς, δεν πρόκειται ξαφνικά να αρχίσει να προσέχει επειδή του ήρθε με sms μια παραίνεση από κάποιο υπουργείο. Κανείς από τους Χάρους που βγαίνουν παγανιά δεν θα πει «αχ, τώρα που διάβασα αυτό το sms θα προσέχω πολύ στον δρόμο». Και στο κάτω-κάτω, για τους νεκρούς της ασφάλτου ενημερωνόμαστε κάθε μέρα κι όχι μια φορά τον χρόνο. Κάποιος κακόπιστος μπορεί να ισχυριστεί ότι έτσι κι αλλιώς ο σκοπός του μηνύματος δεν είναι να ενημερώσει ή να προφυλάξει αλλά να διαφημίσει το υπουργείο και υπό αυτή την έννοια τον σκοπό του τον πετυχαίνει, αλλά αυτά είναι σκέψεις ανθρώπων χωρίς ενσυναίσθηση για τις άγρυπνες νύχτες που περνούν οι συμπολίτες στα υπουργεία για το καλό όλων μας.   

Το πραγματικά μεγάλο πρόβλημα είναι το ότι ο ουσιαστικός αποστολέας του μηνύματος (η κυβέρνηση) είναι αυτός που είναι υπεύθυνος για την προστασία μας από αυτούς που είτε δεν αγαπούν την οικογένεια και τη ζωή τους είτε είναι πολύ ηλίθιοι για να καταλάβουν ότι η αγάπη αυτή πρέπει να συνδυάζεται με προσοχή όταν στα χέρια μας έχουμε ένα φονικό εργαλείο εκατοντάδων κιλών. Γιατί ο βασικός λόγος για τον οποίο σκοτώνονται τόσοι άνθρωποι στον δρόμο (άκλαυτοι κιόλας, αφού οι θάνατοί τους δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση) είναι η διαχρονική απροθυμία των κυβερνήσεων να επιβάλουν τον ΚΟΚ και να αφαιρέσουν από τους επικίνδυνους οδηγούς την δυνατότητα να οδηγούν. Όταν η επικίνδυνη συμπεριφορά τιμωρείται σπανίως, τότε αυτοί που την επιδεικνύουν θα αποθρασύνονται και θα πολλαπλασιάζονται.

Με λίγα λόγια, το υπουργείο Μεταφορών μαζί με το ωραίο μήνυμα σε εμάς θα έπρεπε να στείλει κι ένα στο Υπουργείο Προστασίας με το οποίο να απαιτεί αυστηρή εφαρμογή του ΚΟΚ. Κι αν το Υπουργείο Προστασίας ικανοποιούσε την απαίτηση, τότε ακόμα και αυτοί που δεν αγαπούν τις οικογένειές τους θα αναγκάζονταν να προσέχουν.

Από την άλλη, για να μην είμαστε εγωιστές και ασχολούμαστε μόνο με τις ζωές μας, καλό είναι να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι η επιβολή των νόμων θέλει δουλειά και σύγκρουση και κανείς δεν προτιμά να δουλεύει και να συγκρούεται από το να στέλνει μηνυματάκια. Οπότε ας αρκεστούμε στο γεμάτο φροντίδα sms κι ας ευχαριστήσουμε το υπουργείο Μεταφορών που μας σκέφτεται έστω και μια-δυο φορές τον χρόνο. Και μπράβο του.